KABANATA 102

2023 Words

NAKARAMDAM pa rin ako ng pagka-ilang nang marating namin ang hapag. Naroon kasi si Kashien, kasalukuyan niyang pinapakain ang pamangkin niya. Inalalayan ako ni Dylux na maupo. Hindi ito tumitingin sa akin basta abala lang ito sa anak na nitong si Gido. Nahuhuli ko naman itong sumusulya pero kaagad ding mag-iiwas ng tingin. “Kumusta naman ang naging buhay mo sa Italy, Heina? Magkwento ka naman. Alam mo, nagtatampo ako ng kaunti sayo kasi hindi ka man lang nagpaalam sa akin na bigla kang aalis ng Pilipinas,” wika ni Novah sa kalagitnaan ng pagkain namin. Ngumiti ako sa kanya. “Pasensya ka na. Nawala na sa isip ko. Nga pala, nasaan ang asawa mo?” Mabilis ko'ng pag-iiba ng usapan. Kanina ko pa rin kasi napapansin na wala si Ravi dito sa mansiyon. “Pabalik na sila rito sa hacienda. Sinu

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD