Chapter 41
Habang nasa kahabaan kami ng traffic ay binalot kami ng nakabibinging katahimikan. Gustuhin ko mang buksan ang bintana na nasa gilid ko upang kahit papaano ay makarinig ako ng ingay mula sa labas ay hindi ko na ginawa dahil hindi ko naman alam kung papaano. Nahihiya rin akong magsabi kay Onyx. Pinasakay na nga niya ako sa kotse niya, aabalahin ko pa siya. Mukhang ayaw niya rin namang buksan ang bintana dahil nakasarado ang kaniya.
Pinagkasya ko na lang ang sarili ko sa pagtingin-tingin sa mga sasakyan na nasa paligid namin. Nasisiyahan din naman akong panoorin ang mga gusali at mga bahay na nadaraanan namin. Sa palagay ko, kaunting oras na lang ang hihintayin para makarating na kami sa lugar kung saan ako nakatira.
“Do you want me to play a music?” biglang pagtatanong ni Onyx
