Shades Of Black

Chapter 8. Saved, Secret

P  H  O  E  X  E

. . .

I've just met Orion John Henry yesterday but I felt like I knew him very well after I've got a knowledge that he was also like me. I felt comfortable when I'm with him, hence, I talked a lot. What's the point, right?

Kung nababasa niya rin naman ang nasa isip ko bakit kailangan ko pang dumaldal? Well, siguro ang dahilan ko ay para kausapin niya rin ako. It's quite unfair, he knows a lot about me but I don't know a thing from him. Kailangan ko ring makilala siya.

Our conversation yestersay sparks something inside me, it was my first time to finally met someone like me. Lagi kong pinipilit sa sarili ko na wala lang 'tong panaginip ko— na coincidence lang ang lahat. Ganon rin kaya ang iniisip niya?

Atsaka nakatanggap rin siya ng letter mula kay Epiales, marami pa akong gustong tanungin sa kaniya dahil mukha siyang maraming alam.

Binuksan ko ang app note sa cellphone ko at tinype ang mga naiisip kong tanong na sa tingin ko ay dapat niyang sagutin. Natigil lang ako nang biglang may nagpop-out sa itaas ng screen ng cellphone ko.

Unknown: omw

Kita mo 'to, tamad na tamad talaga mag-type. "On my way" na nga lang ang sasabihin, abbreviation pa. Kanina pa ako gising ng 3AM dahil ito naman ang waking hours ko kapag wala akong panaginip. Mukhang maganda ang araw na 'to dahil wala akong bangungot.

Nagsimula na akong mag-ayos ng sarili ko. Nagsuot lang ako ng mint sweatshirt at black jeans. Dala ko lang din ang bag na nakita ko sa tabi, hindi ko naman kasi tinatanggal ang mga gamit ko sa bag kapag nasa unit na ako.  

Unknown:Get out

You:Inuutusan mo ba 'ko?

Hindi na ako nakatanggap ng message kaya naman lumabas na ako ng apartment at agad kong nakita roon ang isang kotse na ordinaryo lang ang design. Wala rin akong ibang nakikitang nakaparadang sasakyan.

You:Where are u?

Unknown:Black ford

Napatingin ako sa kotseng nakaparada, pinuntahan ko iyon. Kinatok ko pa ang bintana bago ako pumasok at umupo sa back seat. Kasasara ko pa lang ng pinto nang mapansin ko na ibang tao ang nakaupo sa driver seat.

Sinilip ko ang taong 'yon, puti na ang buhok at may maliit na salamin na bilog. Meron din itong manipis na bigote. Kapansin-pansin pa ang relo nito sa kaniyang palapulsuhan dahil nasinagan ito ng ilaw.

"Oops, sorry po." lalabas na sana ulit ako nang makita kong nilock na ito ng driver. Naalarma ako doon pero ngumiti lang sa akin 'yung matandang lalaki.

"I'm Mr. Walter. Don't worry, Ms. Eren, I know Henry." sabi pa nito at nagsimula nang paandarin ang kotse.

Agad kong tinext si Henry dahil doon.

You:Hoy, sino 'to?

Unknown:That's Mr. Walter

You: Siguraduhin mo lang na hindi kidnap 'to!

Unknown:We're not.

You:You said that you were on your way! OMW, my ass.

You:Ano 'yon? On Mr. Walter? You're a jerk.

Unknown:Just stay calm

You:Ang galing mo pa mag-utos kanina tapos ibang tao pala makikita ko rito

Unknown:I thought you're not going to wake up at 6?

You:You replied, remember? Atleast ako hindi sinungaling.

Unknown:"Sinungaling at di ka loyal", remember?

You:Nyenye mo

Nang ibaba ko ang cellphone ko ay doon ko lang napansin na papasok na pala kami sa isang malaking gate. Napatingin ako sa labas at pinigilan kong hindi magulat nang makakita ako ng mansion.

Binalik ko ang tingin ko sa cellphone.

You:Hoy, nasaan na kami?

Huminto ang kotse kaya mas lalo lang akong nataranta.

You:Hoiy! Suamagot ks!

Mas lalo lang akong nahiya nung buksan ni Mr. Walter, 'yung driver ang pinto. Ilang segundo pa akong nakatingin.

"Sorry po," nahihiyang sabi ko at lumabas na. Agad nitong sinara ang pinto nang makalabas ako.

Pinilit kong hindi maintimidate o tumingin sa paligid dahil pakiramdam ko hindi ko mapipigilan ang sarili ko na mamangha. Ang ganda ng lugar, puro halaman sa paligid, at may iilan ding bulaklak at paru-paro ang nagpakulay sa paligid. The mansion looks like it was in 20s style, it's creepy.

Pinasunod ako ni Mr. Wakter sa kaniya kaya naman ginawa ko na lang 'yon. Ilang minuto pa kaming naglakad hanggang sa makapasok na kami, may sumalubong pang maids na inutusan ni Mr. Walter. Sht, who's this guy? Tatay ba 'to ni Henry? Lolo?

"You look tense, Ms. Eren." natatawang sabi sa akin ni Mr. Walter at napatingin pa ako sa bagay na inabot niya. It's a squishy ball that have a clock design. "Take it to relieve your stress." nakangiting sabi nito

Kaya naman masaya ko iyong kinuha nang meron ding ngiti sa aking labi.

Umakyat pa kami sa malaking hagdan, o'edi sila na mayaman. Dumaan kami sa mahabang hallway at nang buksan nito ang isang pinto ay lumingon ulit ito sa akin at ngumiti.

"Nasa loob si Henry," nakahinga naman ako ng maluwag nang sabihin niya 'yon. Nagpasalamat ako at pumasok na sa loob, hinintay ko pa na tuluyan niya nang maisara ang pinto. Damn, it's freezing in this room. Nang tumingin ako sa aking likod ay agad kong nakita si Henry na nakasandal sa may upuan habang magkacross ang kamay, looking ahead.

"Hoy, Henry—"

Natigil ako sa kung anong presensya kaya naman nilingon ko kung anong tinitignan ni Henry. Agad na kumunot ang noo ko nang makita ko ang kambal na nakita ko sa mall. Ang isa ay nakahiga sa higaan at ang isa naman ay nakaupo sa isang upuan. I wonder who owned this bedroom.

What happened here?

"You?" the black haired one said while raising his eyebrow at me.

"Why are they here?" I asked, trying to hide my anxiety because of the man's mad stare.

"Sila 'yon diba? The one who bruised your arm?" he asked then boredly look at me.

"What?" I didn't say anything about them!

"You told him? Everything?" I flinched when I heard the toxicity of the man's voice.

"I didn't say anything!" depensa ko. I don't like the tension between us. Ni hindi ko nga alam kung anong mali sa ginawa ko. Bakit ba galit na galit sakin 'tong lalaking 'to.

"Bakit alam niya?"

"I don't know what you're talking about. Ask him, not me." nakakunot pa rin ang kilay ko sa kaniya. Oh god, why am I even here?

"Arius, I hope what we've discussed in here stays in this room." kalmadong sabi ni Henry bago niya ako hinila palabas mg kwartong 'yon.

The moment he close the door, I grab my arm away.

"What the hell was that? What is happening? Why are they here?" I demand for an elaborate answer.

"Okay, Ms. Eren. Please take everything down." he calm me down.

"Okay. Now, tell me."

"Follow me,"

Hindi na lang ako umangal pa at sinundan lang siya sa kabilang kwarto. Pagbukas nito ng pinto ay automatikong bumukas ang hangin. Hindi pa ako agad nakapasok dahil namangha ako sa dami ng kagamitan sa loob. All of it were technical devices. Puro wires, computers, PCs and  screens. Mula sa kubang screen hanggang sa flat screen na moderno. How did they get the all of this?

Dumiretsyo naman si Henry sa may bandang kaliwa, umupo siya sa swivel chair at hinarap ang ilang sets ng mga screen na halos nakapalibot sa upuan. Lumapit ako doon, nagsisimula na siyang magtype sa keyboard na hindi ko naman maintindihan.

Tumayo siya sa upuan at ako mismo ang pinaupo, hindi pa ako masyadong makaangal dahil hawak nanaman nito ang braso ko at napakalapit niya pa. Nang malaman nito na nakatingin na ako sa screen ay pinindot niya ang 'Y' sa  keyboard. Agad na kumunot ang noo ko nang makakita ako ng footage.

"What is this?"

"Just watch," moving my head towards the screens.

Mas lalo lang akong naalerto nang makita ko ang nasusunog na supermarket. Hindi ko alam kung paano pa gumagana ang cctv footage na 'yon pero sobrang lapit na ng apoy sa camera. May nakita akong puting bilog na gumalaw sa may gilid at doon ko lang napagtanto na tao ito.

"Was that Mr. Walter?" I asked looking at the guy who are fixing something on the ground. May kasama pang dalawang lalaki na tumutulong sa kaniya.

"Just watch closely," he said in stern voice.

Saglit na tumayo si Mr. Walter at naglakad palayo. Then he was holding a. . . Extinguisher fire?

I gasp when something fall on the object that Mr. Walter leave in the spot where he fix something. The fire extinguisher made a thick smoke and when it's finally gone. That's when I realize that it was a trampoline. Someone fell on that thing. . .

"What the hell happened?" I asked, confused on what he showed me. Anong connect non sa kambal kung bakit sila nandito.

He paused the video, "The one who fell was Sirius."

"Tapos?"

"The firemen were currently doing their job on the front part of the supermarket. You know how big it is, right? They must not sense something is odd about us. Apparently, Sirius has a problem on escaping the burning place. And he ended up exiting on the roof top, making him no place to go. Some portion of his body was on fire and he had to jump for him to escape. But Mr. Walter did that."

Nakakunot pa rin ang noo ko, di ko maintindihan ang logic.

"Why would Mr. Walter help him?"

"Because I told him what you've dreamed that day."

"Wala akong sinabi," sabi ko pa pero inangat niya ang kamay niya at tinuro ang noo ko.

"You were bothered with that memory of yours kaya narinig ko."

Naalala ko nga na 'yon ang iniisip ko noong pauwi na kami habang nagdadrive siya pabalik sa apartment ko. 'Yung kandila at 'yung anino na nahulog mula sa tuktok ng kandila. So it means the supermarket and Sirius?

"Iyon ang dahilan kung bakit nandito sila?" he nodded, "To play the role of being a hero?" I pushed his shoulder for him to make a step back. Doon ko lang kasi napansin na sobrang lapit niya.

He pulled my swivel chair away for him to type in the keyboard. Iniwas ko na ang tingin ko nang makakita ako ng mga numbers doon.

"Bakit mo pa ako pinapunta dito? I don't get the logic of my presence here. Wala naman akong pake kung mamatay sila, it was meant to happen!" pagdadaldal ko habang siya ay nakatuon ang atensyon sa screen.

Minutes later of staring at him, he finally looked back at me.

"Your nightmares," napasandal ako sa upuan nang ilagay niya ang dalawang kamay niya sa armrest. "were linked in Epiales' plan."

That's when I felt that I was holding my breathe at that moment. My breathing gets heavier and I just hope that he didn't noticed it.

"Really?" I breathe

"Yes. That's why from now on, I'll be informing you all about him. How's that?" he gave me a subtle smile and I just nodded for an answer.

"Sila Sirius—..." I trailed off. "Ano. . ."

"Ano?"

"Uuwi na lang ako." tumayo na ako sa upuan at sinuot ulit ang bag ko. Napagtingin pa ito sa akin dahil doon. "Hindi ko alam kung makakausap ko 'yung dalawang 'yon."

"Do you know why I told Mr. Walter to save them?"

"Ewan ko,"

"Because they're like us. 'Yon rin ang dahilan kung bakit galit sila sa'yo ngayon."

I frowned on what I said, "What? Bakit sila magagalit sa taong walang kaalam-alam?"

"You accidentally mentioned something about their strength, Ms. Eren. Di mo natatandaan?"

Frowned expression stayed in my face. "Teka nga, ganon ba kagaling ang pagiging stalker mo kaya pati 'yon alam mo? Wow ha, mas natandaan mo pa 'yung kaganapan kaysa sa akin."

Tumigil din ako sa pagiging sarkastiko nang makita ko ang walang emosyong mukha nito. "I told you, that was your thoughts, yesterday."

"Oh right!" I exclaimed, "Can't you just turn that thing off? 'Cause hey~ I need privacy here. Baka mamaya alam mo na pati ang buong buhay ko?"

He started to walk so I just followed him. He leave the room and even if I don't want to, I just go wherever he wants. Ayoko ngang maiwan mag-isa sa isang parte ng mansion na 'to.

Bumalik ulit siya sa kwarto kung saan nandoon ang kambal. Tumahimik na rin ako nang makapasok ako.

Agad na nahuli ng mata ko ang kambal. Gising na rin 'yung Sirius habang nakahiga at nasa tabi naman nito si Arius na nakrus ang braso.

"My brother wants to go home." agad na sabi ni Arius nang makapasok kami. Pakiramdam ko matalim pa rin ang tingin nito sa akin.

"Are you well enough?" tanong pani Henry kay Sirius pero hindi ito nakapagsalita.

Nakatayo lang ako doon habang nakatingin sa kanilang tatlo. Hinihintay kung kausapin man nila ako.

"I just wanted to make it clear that Ms. Eren didn't tell me anything. So stop holding a grudge on her."

I bet, Henry was listening to their thoughts at me by now. I wonder kung pinapatay na nila ako sa isip nila. Mukha kasing big deal sa kanila kung ano man 'yung binibintang nila sa akin.

"Then how did you know?" Arius asked.

"Just like you I was protecting something in me too, Arius. But just to make it fair, I naturally heard those information in your concious mind."

Hindi sila nakasagot sa sinbi ni Henry, hindi ko mabasa ang reaksyon nila.

"You're not the only one who have a secret." Henry tilted his head, "Yours wasn't the only one who are at risk here."

His voice was something so heavy and deep.

Different lies but same circumstances, huh?

. . .

UNEDITED