Shades Of Black

Chapter 12. Him

P  H  O  E  X  E

"Hala, are you okay?" I fall on my butt because of nervousness, I was just looking at her and my breathing gets heavier. She looked worried by my expression.

"Did I surprised you. . . that much?" she said and also sit, para makita niya ako ng maayos. "I'm sorry,"

"Just s-stay where you are," kinalma ko ang sarili ko habang nakatingin sa kaniya. Ngayon ay mukha na siyang nakokonsensiya dahil sa ginawa niya. Umatras pa ako bago ako tuluyang tumayo. Tumayo rin siya dahil doon.

"Sabi ni Maggie lumabas ka raw kaya pinuntahan kita dito," sht, eto na ba 'yon? 

"Mahirap kapag naabutan ka ng dilim dito atsaka inisip ko rin na baka maligaw ka kaya pinuntahan na kita rito."

"Paano mo nalamang nandito ako?" I said in alert tone.

"Dito lang kasi may maganda view kung saan makakaupo ka roon sa malaking bato. Tas dito lang din ang maliwanag na parte kung saan maganda ang ayos ng mga puno." paliwanag niya habang nakatingin sa malaking bata hanggang sa umangat ang tingin niya.

Hinanap ko kung may iba pa siyang dala. Naalala ko na nakahiga siya sa may bato at duguan ang ulo, siguro magagawa ko naman siyang saktan bago niya ako saksakin diba?

"Okay ka lang ba?" she asked again. "You looked anxious."

Hindi ako nagsalita sa sinabi niya, I'm not okay with the knowledge that my death was near.

Bigla naman kaming nakaramdam ng presence sa likuran ni Scarlet kaya lumingon kami doon. May kung anong nahulog mula sa mababang sanga ng mataas na puno. It landed perfectly and stand up still, forming a sillhoutte of a human. Ramdam ko na kinabahan din si Scarlet habang nakatingin doon kaya napaatras siya. It walked towards our direction until the light hits it's face.

  Napatingin ako kay Scarlet na nasa tabi ko. Naguluhan ako nang makakita ko ng dalawang Scarlet. One on my side, and one on my front.

"Hi, Scarlet." the other one said.

Naging alerto naman si Scarlet, umatras pa ulit ito hanggang sa maging katabi ko na siya. She looked scared while she was standing behind me. What the hell is happening?

"Ikaw nanaman?"

Im sure that the one who've I met earlier was standing behind me. But who is the other one? Her twin sister? Hindi ko maintindihan, she has a twin sister? Pero bakit parang hindi sila magkaano-ano? Their expression is strange if they were sisters. 'Yung isa ay parang nakikipaglaro lang at nakangiti kay Scarlet habang si Scarlet ay nakakunot ang noo.

Or is it possible, that the other one is an illusion? If Sirius' skin is kind of an illusion, is the girl in front Scarlet has something that normal human don't have? Just like Sirius who can do illusion?

But the real question is, who is she?

"Sino ka ba talaga?" Her teeth clenched at galit na galit na tumingin doon sa kamukha niya.

I stand still, not knowing what the hell is happening.

"Dwight know me," atsaka siya nagsmirk sa akin. Pinaglaruan niya pa ang kutsilyo niya sa kamay. Kutsilyo na nakita ko na bumaon sa dibdib ko.

Dwight. There's only one person who call me at that name. Henry and Mr. Walter call me, Ms. Eren. Sirius, Arius, Lina and the others call me Phoexe....

Mas lalong bumilis ang paghinga ko, at nakatingin lang ako sa kaniya. The one who call me by that name is only Epiales. Nanlaki ang mata ko sa naisip ko. Is she really Epiales? Why do I feel like Epiales is a man not a lady?  

"Epiales?..." I said in horror, kaya naman napatingin sa akin si Scarlet.

Ngumiti naman sa akin si. . . Epiales at tinago ang kutsilyo niya. "Im glad you still remember me. And who's that guy you helped? Ah, Henry. Meron pa palang dalawa, Arius at Sirius. Funny name,"

Lumapit siya sa amin at napaatras naman kami dahil sa ginawa niya. Nakatitig pa rin ako sa kaniya at hindi ko kayang kumalma dahil sa presence niya.

Nagulat naman ako nang biglang kumapit sa akin si Scarlet. Anong nangyayari? Kaya pa ba niya?

"Can you run?" she asked me

"Yes,"

"Then, run."

"What? Mukha ka ngang di makatayo, tas sasabihan mo ko niyan?" I hissed at her. But she didn't answer and when I looked at her other hand, it was already bleeding.

The heck! Nasugatan ba siya? Saan? It has a long cut on it, and it looks deep! It's too painful to look at.

Tinignan ko ulit si Epiales na nakatayo sa harap namin. She gave us a smug look, magkakrus pa ang braso niya.

"S-Scarlet?" bulong ko sa kaniya, mas lalo ko lang naramdaman ang buong bigat nito kaya mas lalo ko siyang inalalayan.

She can't be unconcious! Hindi ko alam kung paano ko poprotektahan ang sarili namin. And I don't know how to fight. Mukhang may kakayahan naman siya kung paano makipaglaban, kaya siya na lang ang pag-asa ko. Natataranta ako dahil hindi matigil 'yung pagdudugo ng kamay niya. Tumutulo na 'yon sa lupa pero nakatingin pa rin siya ng matalim kay Epiales sa harap namin.

Sinubukan kong abutin 'yung kamay niya baka sakaling may magawa ako sa pagtigil ng dugo pero kasabay non ay narinig ko ang pagtakbo ni Epiales.

"This girl," sa sobrang bilis ng pangyayari ay biglang nawala si Scarlet sa kamay ko. Nagpanik ako ng hawak na siya ni Epiales. Kaya napasigaw ako ng bigla niyang binuhat si Scarlet gamit lang ang braso nito. I hear a cracking sound and I gasp when I hear her scream. Habang nasa ere siya ay nakita ko kung gaano kasakit iyon. Binalibag ni Epiales si Scarlet sa may bato kaya naman napasigaw ako. Her head bleed, she spit blood in her mouth, and her eyes stare at me.

"No!"

Katulad ng nakita ko sa panaginip ko, nakadilat ito. Umihip ang malakas na hangin at bahagyang tinangay ang pula nitong buhok.

"—is blowing my cover off!"

Tumulo na ang luha ko nang unti-unti nang pumikit ang mata niya. She's dead... And I do nothing.

"Ooh! So shame, you didn't save her, my dear Dwight." napaatras ulit ako ng makita ko siyang papalapit sa akin. Hawak-hawak ang kutsilyo. Napatitig ako dito at nahirapan ulit akong huminga dahil sa kaba sa dibdib ko.

"Your nightmare is meant to happen, Phoexe. At kahit na anong gawin mo ay mangyayari ito kahit ayaw mo. Sana kasi nanatili ka na lang sa unit mo para hindi mo na makita ang pagpatay ko sa kaniya. Later on, I'll kill them," atsaka naman siya tumingin kung saan direksyon ng bahay ni Scarlet kaya naman napailing ako.

Hindi niya pwedeng gawin ito, no. Hindi na ako makapagsalita dahil parang may kung ano ang nasa lalamunan ko. He's a demon! So Scarlet was really meant to die now?

Naglakad siya ng mabagal papunta sa akin. Napaatras ulit ako at muntik na akong matapilok dahil may natapakan akong bato. Napatingin ako dito at nakita ko na patulis ito kaya naman agad ko itong kinuha at tinapat sa kaniya.

"S-stay away from me," nanginginig kong sabi.

Nagisip naman ako ng paraan kung paano makatakas. Should I run? And warn the others, close the house. But I knew that she can outrun me. Hindi ako mabilis tumakbo.

Pero mas mabuti na rin kung susubukan ko.

Humakbang ulit siya papunta sa akin, kaya naman hinagis ko sa kaniya ang matulis na bato. Binilisan ko at nilakasan ko para madistract siya. Pero ang kamalas-malasan nga naman, lumagpas iyon sa ulo niya. Pero atleast nasugatan ng kaniyang kanang tenga.

"Missed me—" bago niya pa matapos ang sasabihin niya ay  agad na akong tumakbo. Medyo malayo pala ang natakbo ko kanina noong pumunta ako.

Kahit na nahihirapan akong huminga ay binilisan ko pa ang takbo. Lumingon ako pero mukhang mali ang ginawa kong iyon dahil nahawakan niya ako sa braso. Hindi ko alam pero napakalakas niya para sa isang babae. Hinila niya ako ng sobrang lakas pero hindi niya sinalo ang katawan ko. Umiwas siya kaya naramdaman ko ang impact ng puno sa likod ko.

She put his tiny arms in my both sides. Cornering me. Kahit na kamukha siya ni Scarlet, hindi ko makita ang pagkakaparehas nila. Mas maamo ang mukha ni Scarlet pero ang taong nasa harap ko ngayon ay parang tigreng gustong pumatay para makakain.

"Trying to escape? Huh?" nakangisi niyang sabi at ramdam na ramdam ko ng malakas niyang presence.

"They'll come and catch you, Epiales." hindi ko alam kung saan ko nakuha ang lakas pero nabigyan ako ng pag-asa na baka nga dumating sila.

"Henry can't catch me, he can only read my mind. But he can never see my real face."

So he knew about that too. Alam niya rin kaya ang tungkol kila Arius at Sirius. Ito ba ang dahilan kung bakit nakapagmura si Henry noong nakaraang gabi? Hindi ba nakita ni Henry si Epiales noong gabi iyon?

Nagulat naman ako ng biglang magbago ang itsura niya. From a red haired girl, Scarlet, to a messy short hair, Mr. Henry.

"See? Paano mo nga naman ako makikilala dahil nakikita mo si Mr. Henry sa akin? Oh, you think that that girl has a twin sister?" naging kaboses niya rin si Henry at kinilabutan talaga ako sa narinig ko.

He can change his physical form to someone he knows? An illusion! I knew it, wala talagang kakambal si Scarlet. At ngayon naman ay si Henry ang ginaya niya.

O baka naman nakita ni Henry si Epiales ng gabing iyon pero ginamit niya ang kaniyang illusion para iligaw ito. Malakas ang kutob ko na sinusundan na ni Henry ang taong pinagkamalan niya biglang Epiales. This is not good.

Nagbago nanaman ang itsura niya at ngayon ay kamukha na niya si Arius. Mas lalo akong nahirapan huminga ng halos isang dankal na lang ang lapit namin sa isa't isa. I'm dead, tumulo nanaman ang luha ko dahil hindi ko alam kung may pag-asa pa ba kong mabuhay. Atsaka may kutsilyo siya kung manlaban man ako sa kaniya ay madali lang para sa kaniya na ibaon ang kutsilyo niya sa dibdib ko. Kaya naman hindi na ako gumawa ng kahit anong pagtakas pa.

Bigla na lang siya tumawa hanggang sa sobrang lalim ng tawa niya ay akala ko lumabas si Kamatayan.

"Ooh! Tatlo na kaming magkakamukha. Hahaha, nakakatawa." nakangiti nitong sabi at napapikit na lang ako ng ilabas niya ang kutsilyo niya.

Bigla ko namang naramdaman ang malamig na patalim na hawak niya sa pisngi ko kaya pinigilan ko ang sarili ko na huminga.

I panted, nahihirapan na talaga akong huminga at kapag nagpatuloy pa ito ay malamang maghyhyperventilate na ako.

"Sana kasi hindi ka na nakialam pa, hahaba pa sana ng buhay mo kung nanatili ka sa unit mo."

Biglang bumaba ang patalim niya. Naramdaman ko ito sa leeg ko hanggang sa gitna dibdib ko. Tumulo nanaman ang luha ko dahil hindi ko na alam ang gagawin ko. Nahihirapan na akong huminga at alam kong napakahina ko sa mga ganitong bagay. Kahit na hindi pa bumabaon ang bagay na iyon sa dibdib ko ay nanlalamig na ang kamay at paa ko.

Naramdaman ko ang dulo ng kutsilyo sa aking dibdib at napakapit ako ng mahigpit sa puno dahil sa sakit. Mamatay na ako.

Akala ko ay mas babaon pa ang kutsilyo sa aking dibdib pero bigla na lang itong nawala. Dinilat ko ang aking mata at nakita ko na tumilapon si Epiales ng tatlong metro. Napahawak ako sa dibdib ko at naramdaman ko na nagdudugo iyon. Halos mandilim rin ang paningin ko dahil nahihirapan na akong huminga.

"Sirius,"

At kahit na pumipikit-pikit na ako ay nakita ko pa rin si Sirius sa bandang kaliwa ko. They came. Napangiti naman ako ng makita ko sila. Pinilit kong huwag bumagsak. Idiniin ko pa ang pressure ng kamay ko sa aking dibdib para hindi agad maubos ang dugo ko. Mas lalong lang sumakit dahil sa ginawa kong ito.

"Huh, kailan ka pa nagkaroon ng night in shining armor, Dwight?" nanunuksong tanong ni Epiales at ngumiti sa amin. Atsaka naman biglang nawala ang ngiti niya ng makaramdam ako ng movement sa bandang kanan ko. Doon ko nakita si Arius.

"Oh crap," napaatras siya at tuluyang tumakbo ng mabilis. Doon ko lang napansin na wala siyang laban kay Arius dahil isang hawak lang ni Arius ay mahihimatay na siya. Baka pagkagising niya ay nasa kulungan na siya.

"Sleep,"

Sa sobrang bilis ng pangyayari ay bigla na lang pumikit-pikit ang aking mata. Hindi ko namalayan na hinawakan niya ako ang naramdaman ko na lang ay inalalayan akong umupo ng maayos ni Sirius. At bago pa ako makapikit ay nakita ko silang dalawa na hinahabol si Epiales.

Tumingin muna ako kay Scarlet na nasa bato. They came for her, to avenger their parents. But Im glad they came, matatapos na rin ang lahat ng ito. Mahuhuli na si Epiales sa sandaling mabasa ni Henry ang isip nito.

He was just hiding around here?

Or maybe not?

Then everything around me went dark.