Hindi ko alam kung paano ako nakarating ng ospital. Pagmulat ko ay narito na ako. Hindi naman ako naka swero, kung hindi ako nagkakamali ay nasa emergency room lang ako.
"Nurse, kumusta po ang baby ko?" nag-aalalang tanong ko.
"Okay po ang baby, Ma'am, you're two months pregnant." Nakahinga ako nang maluwag. May inabot siya sa aking papel. "Ano po ito, nurse?" kinuha niya ulit ang papel. "Ito po ang baby mo, Ma'am," turo niya sa maliit na parang buto ng mani. Fetus daw ang tawag doon. Napakaganda niya agad kahit hindi pa siya naisisilang. Naglandas na naman ang aking mga luha. Buhay ang anak ko. Hindi kami pinabayaan ng Diyos. Naalala ko na naman ang nangyari sa akin kanina. Akala ko talaga ay mamamatay na ako. Akala ko hindi na mabibigyan ng pagkakataong maisilang ang aking anak. Iyon
