Sa pakiusap ni nanay ay pinilit ko ang sariling harapin at pakisamahan si tatay na ngayon ay pinapakain namin ng agahan dito sa dining area sapagkat kararating lamang niya rito sa Maynila. Mukhang ngayon lang siya nakakain ng maayos sapagkat walang tigil siyang sumusubo at umiinom.
“Ma'am Baby, si Sir Tokyo po.” Kaagad na ibinigay sa akin ni Donna ang telepono kung kaya't nag paalam muna akong lalabas ng bahay at nag tungo sa hardin upang kausapin si Tokyo.
“Ba't hindi mo sinabi sa'kin na pupunta si tatay rito?”
“I'm sorry Baby. 'Yun kasi ang pakiusap sa'kin ni nanay kaya syempre sumunod lang ako. Isa pa, kung sinabi ko sa'yo malamang aalis ka ng bahay. Mamaya niyan hindi ka na naman bumalik.”
“Ano ka ba, iba na ang sitwasyon natin ngayon. Malamang aalis ako pero babalik din naman ako
