Aurora Feliz
Natutulog ako noong mga oras na iyon nang bigla na lang nag-ring ang phone ko. Pagkatingin ko sa oras, ala-sais pa lang ng umaga. Loko itong si Jhulia, bakit naman natawag nang ganitong oras ito? Ano na naman kayang sasabihin nito?
‘’Hmm, ang aga-aga ha? Ala-sais pa lang, nakikita mo ba ang orasan dyan sa inyo? Jhulia naman, ano na naman ba iyan?!’’ pagmamaktol ko pa, antok na antok pa ako eh.
‘’Ah, sorry. Hindi ko naman alam na tulog ka pa, alam ko kasi maaga ka laging nagising eh. Eh ano, may salo-salo daw tayo bukas kasama ang mga ka-batch natin. Pupunta ka ba?’’ tanong niya sa akin.
Really? Para sa salo-salo eh tatawagan niya ako ngayong umaga? Ano ba naman ito? Grabe talaga itong kaibigan ko sa akin eh, minsan talaga napapatanong na lang ako sa sarili ko kung kaibiga
