Tapos na kaming kumain noon. Tahimik lang ako pero tawang-tawa ako kay Aurie dahil kahit naghuhugas siya ng pinggan ay nakasimangot pa rin siya. Dahil doon, I offered na ako na ang maghugas ng pinagkainan namin since ako naman ang bisita nila. Nakakahiya naman kasi. Wala naman akong gagawin sa bahay. Isa pa, hindi pa ako nakakabawi sa Mommy ni Aurie.
‘’Oh, mukhang inis na inis ka pa rin sa akin ah? Mababasag na yata yung mga pinggan dahil sa gigil mo sa kanila. Ako na lang ang maghuhugas,’’ sabi ko.
Tumingin siya sa akin, nakasimangot pa rin pero kilig na kilig naman ako deep inside kasi ibigsabihin, may pake pa rin siya sa akin kahit papaano. If it still affects her, may pag-asa pa rin ako sa kanya.
‘’Huwag na! Ako na lang. Nakakahiya naman kasi sa iyo, bisita ka pa namin. Tiyak ko na
