CHAPTER 73
“Salamat, anak. Hindi mo ako binigo at pinatunayan mo sa akin na kaya mo. Kahit wala ako ay kinakaya mong lumabang mag-isa. Hindi ako nagkamali, alam kong ikaw ang mag-aangat sa atin sa buhay. Maswerte akong naging anak kita” umiyak si Nanang.
“Maswerte rin ako Nang na kayo ang Nanang ko. Kahit hindi ako pinangatawanan ng tunay kong ama ay itinuloy pa rin ninyo akong panindigan. Salamat sa pag-ako ng aking kasalanan. Kayo ang nakulong dahil sa aking mga nagawa.”
“Hindi ba sinabi ko na sa’yo? Kalimutan mo na ‘yon? Ang mahalaga naman ay may magandang naibunga ang isinakripisyo ko.”
Muli, nagyakap kami ni Nanang. Mami-miss ko siya. Ngunit hindi na ganoon kabigat an gaming paghihiwalay. Alam kong sa madaling panahon, makalalaya na rin ang aking ina.
Bago ako lumuwas ng Manil
