Chapter 10
1629 Words
Akimara Pov.
(Selos)
Buong buhay ko ay naniniwala ako sa first love never die. Ang unang lalakeng hahangaan mo ay siya ng gusto mo, ultimong future niyo ay naiimagine niyo na. Sa tuwing magkikita kayo ay abot tahip ang kilig na nararamdaman mo.
Ngunit para akong sinubukan ng paniniwala ko, sa karanasan ko ay mas pabor na ako ngayon sa love at first sight. At kung tatanungin niyo ay hindi ako humanga agad kay tristan noong unang kita ko rito, nagwapuhan ako sa kanya nung una. Pero hindi agad ay gusto ko siya, hindi tulad ng unang pagkakita ko kay thor.
"Tungkol saan ba ang pupuntahan natin?" I almost asked this three times, hindi niya man lang ako nagawang balingan o sagutin. Napaka-sungit talaga. "Tungkol ba iyan sa form noong biyernes.." he stop walking, pinantayan ko ang pwesto niya at doon ay naghintay ng sagot.
"Yes, Its all about that... Why didn' t you finish your work? Ako pa tuloy ang naabala.." my forehead cressed, what is he talking naabala?
"Naabala?"
"Because of this my last class is dismissed, why dont you leave your number on data form?" he little bit irritated while asking, so kung ganon ay siya ang tinawagan dahil wala akong numero?
"Pasensya na.. nakalimutan ko, pero natap---"
"Stop talking, nagmamadali ako..." ngumuso ako ng muling maglakad siya, hindi man lang pinatapos ang sasabihin ko.
Nakasunod ako sa kanya hangga sa nursing department, At dahil alam ng ilan na gusto ko si tristan ay hindi maiwasan ang bulong bulungan sa gilid.
"Is they together?"
"Look hernandez and cristobal walking closer.."
"Omg!! Sila na yata.."
I rolled my eyes, why they keeping whispering that? Is' nt obvious that were here and we almost heard what they talking? haist! Collage life nga naman.
"Dont mind them.." ani ko sa lalakeng nangunguna, as what i expected.. I did'nt recieve an answered. Malapit ko na talaga siyang mabatukan.
Pumasok kami sa silid ni sir wilson, wala ng studyante sa loob dahil kanina pa ang dismissal ng lahat. Siguradong mga engr. at Bs. management na lang ang nagkaklase ngayon.
"Goodafternoon, sir.." tristan greet the professor, he gazed his eyes on me before faked a smiled.
"Goodafternoon.."
"Does she need to repeat the report?" tanong ni tristan, hindi man lang nagpaligoy-ligoy.
for the second time, he smiled akwardly. "Sorry cristobal, Ive seen her report lately.. akala ko' y hindi pa nakapag-pass si hernandez kaya tinawagan kita..."
"Is she done?"
"Yes, tristan.. sorry for disturbing your class.. but dont worry, your excuse.."
Tristan sighed heavely, tumango ito sa professor bago sabihin na ayos lang.
"Mauuna na po kami.."
"Okay, pasensya na.."
Naglakad na siya palabas, hindi ko man lang nagawang makapag-salita ay tapos na ang pinag-uusapan nila? Bakit naman kasi kailangan maligaw ang papel ko, pabaya naman masyado ang professor na 'yon..
"Trist---" ouch sh*t!!" dahil sa pagmamadali ay hindi ko namalayang nasa gilid ito ng pinto, katulad ng nangyari noon. Nauntog na naman ako sa kanya, But this time I accidentally bite my lips. Ang sakit!
"Tsk, kamote ka talaga!" hawak ko ang nagdudugong labi ng sabihin niya iyon, but when he see it bleeding he stood for a second, a concern emotion flashed on his faced. Lumapit ito at sinuri ako ng hindi hinahawakan.
"A-are you okay?"
"Nasugatan ko 'yung labi ko.." i murmured while touching it gently, lumapit pa ito ng tuluyan at doon ini-angat nito ang baba ko.
"Let me see.." he hold my chin smoothly, his checking my wounds in a serious faced. Nagtataka ako kung bakit nag-aalala siya ng ganito ngayon? "Tsk, napaka-kamote mo kasi kung kumilos..." here we go again, kamote na naman ako.
"Will you stop calling me kamote, ang ganda ko tapos yan ang itatawag mo!"
"Maganda ka nga, oo. pero kamote ka pa rin.." hindi na ako nakasagot ng kunin nito ang panyo sa bulsa, mabilis nitong itinapat iyon sa labi ko na hangga ngayon ay mahapdi pa rin.
Maganda?
Is he admit that im beautiful? Tch, pakilig din ang lalakeng 'to pag minsan.
Magpapasalamat pa muna sana ako sa kanya ngunit hindi na ako nakapag-salita, ang mahigpit na kapit sa' king braso ay siyang kinagulat ko. Hindi pa man ako nakakabawi ng higitan ako nito papunta sa likuran niya.
"Anong ginagawa mo?!" mariing tanong nito kay tristan, nagagalit at masama kung tumingin sa kaibigan.
"Can you let go her arms, your hurting her.."
"ANONG GINAGAWA MO?!" mas madiin pa na ulit niya, hindi pinansin kung anong sinabi ng kaharap.
"Im just checking her lips.."
"Ano?!" hindi ito makapaniwala, napapikit ako bago ito hawakan sa braso dahil alam ko na mali ang iniisip niya.
"Thor, bitawan muna ako.." nilingon ako nito, agad tumama ang mata niya sa labi ko na may salubong na kilay.
"Anong nangyari diyan?"
"Nakagat ko.." tila huminahahon ito sa sinagot ko bago muling balingan si tristan, he didn' t speak any words.. naglalabanan lang sila ng tingin na para sa pamamagitan na iyon ay nag-aaway na sila.
"Next time dont you do it again.." nagbabantang ani ni thor, ngumisi si tristan bago ilihis ang paningin sakin.
"Your acting like a territorial boyfriend.. but your not.."
Thor clinched his jaw, trying to calm the anger on his.. "What did you say?!"
"You dont have rights to speak what i want to do.."
"Sinusubukan mo ba ako!"
"Thor tama na.." awat ko, ayoko sa lahat ay ang nag-aaway. lalo na kung ako ang dahilan.. "Gusto ko ng umuwi.." ani ko, pilit binabawi ang kamay ko. Nilingon niya ako at doon tila natauhan siya.
"Sorry.." hinaplos nito ang kamay kong namumula dahil sa higpit ng hawak niya kanina.. "Im sorry.." para akong tanga na nagpapadala sa bawat pag-aalala nito, ang pagtingin ko sa kanya ay hindi ko na makontrol, nawawala na sa tama at sinisigaw na ng puso ko ang pangalan niya.
"Tsk.." si tristan, binawi nito ang kamay ko na sinusuri ni storm. "Masyado kang magaspang kung kumilos, hindi muna tinitingnan kung nakakasakit ka!"
"Pwedi bang wag kang mangialam!" inirapan ni tristan ang kaibigan, hindi pinansin ang galit nito.
"Ihahatid na kita.." aniya, lalong sumama ang tingin ni thor dahil sa sinabi nito.. "K-kukunin ko yung jacket ko.." halatang napuna nito ang sinabi, nag-iwas siya ng tingin.
"Hindi sasabay sayo si mara.." eto na naman, kailan ba ako makakauwi?
"Sasabihin mo bang sayo siya sasabay?!"
"Oo, may problema ba?!"
Napahilamos ako, naiiling ko silang tinalikuran ng magsagutan pa sila. Bahala na kung magsuntukan sila, hindi naman din maawat..
Naglakad ako patungo sa hallway ng library, balak kong kunin ang gamit ng marinig ko ang boses ni thor na humahabol sakin.
"Mara!" dire-diretso ako dahil sa kairitasyon, magdidilim na ngunit nandito pa ako sa campus. "Teka lang mara.." hinuli nito ang kamay ko, nahinto ako sa paglalakad at marahang lumingon dito.
"Bakit ba?"
"Pasensya na sa nangyari.." hinihingal na ani niya, napatingin ako sa braso nito ng makitang nakakawit doon ang bag ko.
"Nasa sayo yan?"
"Dinala ko para sunduin ka kanina.." nagbaba ako ng tingin, hindi matagalan ang kaseryosahan ng mukha niya. "Sarado na ang library, uuwi ka na?"
"O-oo.." sagot ko, nag-angat ako ng tingin at saktong papalapit na naman si tristan sa pwesto namin. Tsk, ayoko na!
Huminto ito sa tapat namin, masama na naman ang tingin ni thor at doon palang ay nagdarasal na akong huwag silang mag-away.
"I need my jacket tomorrow.." bitaw na anas ni tristan, pinaglaruan ko ang mga daliri dahil sa kaba. Paano ko sasabihing nasira na ang jacket niya? "Put some oil for your wounds.." aniya bago maglakad palagpas samin, tanaw ko itong papalayo hangga sa lumiko siya at mawala sa paningin ko.
"What jacket?" nilingon ko ang naguguluhang si thor, "May jacket siya sa inyo?"
"Oo, mahabang kwento.." ani ko, kinuha ko ang bag at muling napatingin sa kanya. Halos humahawig lang ang katawan nila ni tristan, matutulungan niya kaya akong bumili?
"Hindi ba' t matagal mo ng kaibigan si tristan?" untag ko na wala sa lagay, nagsalubong ang kilay niya at tamad na tumango, halatang hindi nagustuhan ang tinanong ko.
"A-ah, k-kasi.. balak ko siyang bilhan ng jacket?"
"Bibilhan mo siya ng jacket?!" gulat na tanong nito.
"Oo, pero hindi ganon sa iniisip mo.."
"Tsk, bakit mo siya bibilhan?" tanong niyang muli, boses nagtatampo at naiinggit. "Boplaks yata ako.." bulong nito sa gilid.
"Ano?"
"Wala, ang swerte naman niya at bibigyan mo ito ng jacket.."
"N-nasira ko kasi yung jacket niya.." kumunot ang noo nito, "Huwag mong ipagsasabi ha?"
"Iyong bang tinutukoy mo yung puting jacket?"
tumango ako. "Oo, yung may hood.."
"Tsk, yari ka!" nanlaki ang mata ko, yari ako?
"T-teka, huwag muna man akong takutin.."
Natawa siya.. "Paano napunta sayo yun?" bumuntong hininga ako.
"Basta mahabang kwento.. matutulungan mo ba ako?"
"Hala, labas ako diyan.." pag-aasar niya pa, napahagod ako sa buhok dahil sa isiping kailangan na niya ito bukas.. "Paborito ni tristan iyon.." biglang anas niya na siyang kinalingon ko. "Bigay iyon ng kanyang lola, kaya pinapahalagahan niya.." mas lalong namawis ang kamay ko, ramdam ko si tristan dahil maging ako ay sinisikop ang binibigay ni lola sa' kin. kung ganon tama nga akong importante iyon sa kanya.
"Kahit bilhan mo pa siya mahahalata nitong bago yon.." namomoblema akong tumalikod, naglakad ako hangga sa sabayan nito ang tipid kong hakbang.
"But I choose to buy him new.." desedidong ani ko, bahala na kung ayaw niya. "Tulungan muna man ako.."
"M-may pupuntahan pa kasi ako.." ngumuso ako, tinanggihan niya ba ako? "P-pero kung mapilit ka, sige na nga.." napairap ako, kakaiba rin pala ang lalakeng 'to.
"Pinilit ba kita?"
"Hindi kita matiis e.." napaiwas ako ng tingin, bumibilis na naman ang t***k ng puso ko. "Pero pabor lang.." dahan dahan ko siyang nilingon, huminto ito sa paglalakad at seryoso kung tumingin sa' kin.
"Huwag muna sana akong iwasan.."
--
- Writer
