Chapter 12
2218 Words
Akimara Pov.
(Pinagdadaanan)
I wasn't able to process his words right away, dalawang beses akong kumurap upang klaruhin iyon sa isip. Nagkamali yatang nagtanong pa ako.
"I-im sorry if i open that.." he smiled on me, lagi siyang nakangiti pagnakikita ko ito. But behind on that, his hiding a pain and sadness emotions.
Why he have this kind of personality?
"Ayos lang, 'bat ka nagsosorry?" nag-iwas ako ng tingin, alam kong may pinagdadaanan siya at kahit hindi man nito sabihin ay nararamdaman ko na ngayon. "Hey, ayos lang. dont feel guilty.." binalingan ko ito, tipid na ngiti ang iginawad bago mapatitig sa kanyang mukha.
He had a black mark on his lower eyes, halatang hindi nakatulog ng maayos.
"P-para kang napuyat sa itsura mo.." I uttered, trying to change our topic.
"Nagbantay ako sa ospital e.."
"Ha? B-bakit?"
"Yung kapatid kong bunso naka-admit doon, may dengue.." for a second i stunned because of shocks, may kapatid siya?
"How' s your sibling?"
"Is he okay.." sagot nito, nasa harapan na muli ang tingin. Naalala ko tuloy ang sinabi niyang kanina na may lakad siya, hindi kaya iyon ang pupuntahan nito? Tsk, nagpasama pa ako.
"B-baka kailangan munang umalis, ayos lang ako dito.. sasakay na lang ako ng tricycle.." nilingon ako nito, kunot ang noo.
"Ihahatid kita mamaya.."
"Pero, paano iyong kapatid mo?"
"Nakalabas na ito kaninang madaling araw.." sagot niya, i feel a relief on that. Mabuti naman. "Napuyat lang ako dahil umiiyak siya.. namiss na daw si mama at gusto ng bisitahin.." karagdagang ani niya.
"Nasaan ba ang mama mo?"
"Nasa jail.." tipid nitong sagot, halos manlaki ang mata ko ng magsink-in sakin ang sinabi niya, napamaang akong nakatingin, hindi makapaniwala.
"P-pasensya n-na.." nauutal na paumanhin ko, kinagat ko ang dila dahil sa kakatanong ay na-open na naman ang topic na 'to. Pero nakakapagtaka? Kung rape victim ang mama niya ay bakit nakakulong ito?
"Wala iyon, malalaman mo rin naman.." diretso ang paningin niya, hindi na ako binalingan kaya malaya ko itong napagmasdan. Nakakaramdam ako ng matinding pagkaawa sa kanya.
"Nagfile ng case si papa sa suspek na gumahasa kay mama.." he start a story, gusto ko man pigilan ito ngunit halatang seryoso at malungkot ito, siguro ayos lang na ilabas niya ang sakit ng loob ngayon. "Pero, binasura lang iyon ng korte.." tumawa siya, naiiling dahil sa istorya nito.. "Walang kwentang hukuman, kung sakaling makapag-tapos ako hindi ko papayagan iyon.."
Kaya pala ito ang kinuha niyang kurso, alam ko na ang dahilan.. Lahat ng ginagawa niya ay may dahilan.
"Matapos 'non, pinagbintangan sila mama na nagnakaw ng pera.. hinalughog ang bahay namin at halos wasakin lahat upang mahanap ang perang sinasabi nila..." bakas ang galit sa tinig nito, hindi ako makapaniwala na may ganito siyang pinagdadaanan. "Nakakita sila ng droga at mga armas sa bahay, pero hindi iyon sa' min.. mga walang kwentang pulis, mag kasabwatan ba naman..." salubong ang kilay niyang nakatingin sa harapan. ramdam ko ang galit nito sa mga taong tinutukoy niya.
"Kaya ba hinigitan mo ang pagiging attorney?" tanong ko, nilingon ako nito. tumango siya bilang sagot.
"Sa oras na makapagtapos ako, sisiguraduhin kong hahabulin ng hustisya ang gag*ng lalakeng 'yon.." napalunok ako sa tinig niya, medyo lumamlam ang itsura nito ng mapansin ang pagbabago ng timpla ko. "Pasensya na, nakapag-drama ako ng wala sa oras.."
Natawa ako ng bahagya, nakuha niya pang magbiro. "W-wala iyon, maganda na binabahagi mo ang saloobin mo.." tumango siya, nakanguso.
"Salamat.. your really a peace on me.." muli siyang nag-iwas ng tingin, hindi ko alam kung bakit nagbibitaw siya ng ganitong mga salita buhat kanina.. "Alam mo ba, matapos arestuhin sila mama.. nabuntis ito.."
Kumunot ang noo ko, wag niyang sabihin na nagbunga ang pang-gagahasa sa mama niya?
"Si pilo, yung bunso naming kapatid, hes the result of my mom suffering.." napamaang na ako, grabe na itong nalaman ko. Nakakapanlumo ang buhay ng lalakeng nagugustuhan ko. "Pero kahit ganon, hindi ko siya tinuring na iba, mahal ko ito bilang tunay na kapatid..." may kaonting humaplos sa puso ko ng sabihin niya iyon, sa likod ng mga panghuhusga sa kanya ay mayroon din itong taglay na kabutihang tinatago. Hindi ko pa nga siya tuluyang kilala.
"Masyado na yata akong seryoso.." natatawang ani nito ng mapansin ang paninitig ko, I dont want to speak, baka makapagbitaw na naman ako ng salita at may malaman na naman akong iba. "Masyado na yata akong seryoso sayo.." napairap ako sa biglaang pagbibiro nito, ngunit kalaunan din ay ibinalik ko ang paningin sa kanya.
Masayahing tao pero maraming pinagdadaanan. How brave he is. I really want to know him more. d*mn, Im crazy..
"Ihahatid na kita.." aniya ng mapansing tumagal na kami sa tapat ng simabahan, tumango ako. Pagod na rin ang katawan ko at nais ng mamahinga.
"Sige.."
INIHATID ako nito sa tapat ng bahay, dahil wala si mama ay malaya ako nitong naihatid. Kaso lang ay delikado rin dahil maraming chismosa dito.
"Salamat sa paghatid.." ngumiti ito, iyong tipong yayanigin ang pagkatao mo dahil sa ngiti niyang iyon, napaka-gwapo.
"Mauna na ako.." tatalikod na sana ang binata ng bigla nitong maalala ang ibiniling jacket.
"Thor, teka lang.."
"May sasabihin ka ba?" tumango ito, kinuha nito ang jacket na itim at inilahad iyon sa binata..
"Malamig sa daan, mag jacket ka.."
"Huh, ito yung binili mo kanina ah.."
"Oo, para sayo.. nagtatampo ka e.." napanguso ang binata.
"Hindi ako nagtatampo.."
"Talaga?"
"Oo, kung magtatampo man ako ay hindi mo ako masusuyo sa jacket.."
Tsk, grabe naman. Kung sakaling magtampo pala ito ay mahihirapan pa akong suyuin siya? Pero bakit ko nga ba siya susuyuin? Kami ba..
"Sige, magtampo ka na lang, hindi naman kita susuyuin.." pagbibiro ko, natawa siya.
"Sus, hindi na.. baka hindi mo na naman ako kausapin.."
Naalala ko na naman ang nangyari kanina lang, iniiwasan ko nga siya dahil hindi ko na nais pang lumalim ang nararamdaman ko. Pero wala talaga, sa kanya parin ang bagsak ko sa huli.
"May lakad ka ba sa linggo?" bigla' y tanong nito, nasa tapat pa kami ng bahay at may kaonting pagitan lang ang mga katawan namin. Sa linggo ba? Uuwi na si mama sa linggo kaya wala akong lakad.
"Wala naman, bakit?"
Ngumiti siya, "Iimbitahan sana kita sa bahay.."
Nangunot ang noo ko. "Doon sa bahay mo?"
"Apartment ko.." pagtatama niya.
"A-ah oo, Apartment mo.. Anong meron ba?"
"Secret, kita tayo sa sunday.."
Hindi ko na nakuha sumagot ng tumalikod na ito, gaya ng sabi ko ay sinuot niya ang ibinigay kong jacket. Bago siya umalis ay nilingon muna ako nito bago ngitian na muling nagpabilis sa t***k ng puso ko.
Ano ba ang ginagawa mo sa' kin storm salazar?
KINABUKASAN simpleng agahan lamang ang inihanda ko dahil mag-isa lang naman ako. Nakuha ko ng masanay ngunit hindi ko rin mapigilang malungkot sa twing sasagi sa isip ko na nag-iisa lamang ako. Sana ay gumaling na si lola upang maka-uwi na si mama, nakapa-layo naman kasi ng probinsya at hindi ako makabisita dahil na rin sa papatapos na ang sem.
Hawak ang cellphone akong nagkakape habang nakatusok ang hotdog sa tinidor ko. Tamang scroll lang ako sa f*******: ng madaanan ko ang isang post ng classmate ko.
'HAPPY BIRTHDAY BETHANY KYLE MONTERO WISH YOU ALLDABEST! IRETO MO NAMAN AKO SA KUYA MO!'
Pinaulan ng komento ang post na iyon, tsk. Kung sabagay, ang gwapo nga naman ng mga lalakeng montero. Tatlong gwapong montero ang kuya ni beka, nag-iisa siyang babae at lahat ng kuya niya ay itinuturing siyang prinsesa.
Napahinga ako ng malalim, how i wish I have a brother.
Tinapos ko ang pag-aagahan upang makapasok na sa unibersidad. Pambihira ang energy ko ngayong umaga, hindi ko alam kung bakit bigla ay naganahan akong pumasok. Hindi na rin naman ako natatakot kay tristan dahil may pamalit na ako sa jacket niya, siguro ay mamayang uwian ko na lang ito ibibigay.
Matapos makapag-handa ay sinarado ko lahat ng bintana sa bahay, maging ang ilang sockets ay sinuri ko muna bago lumabas. Malamig ang simoy ng hangin dahil October 1st ngayon, amoy na amoy ko na ang simoy ng pasko.
Nakangiti akong pumara ng tricycle upang mapadali ang oras ko papuntang campus. Mabilis ang takbo ni manong dirver kaya agad kong narating ang unibersidad. Marami ng studyante dahil alas siete na ng umaga. Halos lahat ay may kasabayan sa paglalakad samantalang ako ay nag-iisa lang.
"Aki!!"
Napailing ako sa pamilyar na boses, I guest im not alone.
"Omg, walang batian.. Napaka-sama mo namang friendship!" si beka, as usuall she' s loud and energetic.
"Happy birthday, sana ay lumala ka pa.." pang-aasar ko rito, tumirik ang mata niya na animo' y naasar nga sa' kin.
"Kahit ganyan ka, invited ka pa rin mamaya, pero dapat may regalo ka! Mag-effort ka naman minsan.. boring ng life mo.." napairap ako, anong boring sa buhay ko? Halos nakikipag-kaibigan na nga ako kay thor and I dont find it boring. Exciting pa nga, tsk! Grabe.. Kahapon lang ay desidido na akong kalimutan siya, pero eto ako ngayon.. baliw na naman.
"Shocks, anong nakakatawa sa sinabi ko?"
"Wala, ang daldal mo.."
"Psh, may atraso ka pa sakin hernandez.." aniya, kumunot ang noo ko habang tinatahak namin ang silid sa unang klase. "Iniwan mo ako sa library with storm, nakipag-chikahan ka pa kay cristobal.. ano ba ang ganap kahapon?"
"Wala, its all about my form last friday, pero ayos na.."
tumango ito.. "Naabutan ka ba ni storm? Dinala niya kasi yung bag mo.. Naku! ako ang kinikilig!"
"Yeah..." tumili ito na siyang kinalingon ng karamihan, ngunit dahil montero siya ay wala itong kahihiyan.
"Sino ba ang bet mo?"
"Mas bet ko ang may malakas na appeal.." ngising sagot ko bago pumasok sa kwarto, muli siyang tumili habang nakasunod sa' kin.
"Omg! I knew it..."
"Well, you knew it.. much better to shut your mouth now..." hindi ito naasar sa sinabi ko, wala pa man kaming taon na magkakilala ngunit ganito na kami kaclose. Hindi siya tulad ng mga kaibigan ko sa lugar nila papa, mga plastik talaga.
NAG-UMPISA ang klase alas siete trenta, natapos ang buong klase ngayon hangga breaktime na may naiwang sakit sa ulo ko. Pinipilit ko talaga ang kursong ito dahil na rin sa kagustuhan ni papa, kahit labag sa loob ko ay sinusunod ko pa rin ang nais niya. Ngunit malaki talaga ang tampo ko kay papa, hindi ko nagustuhan kung paano sila naghiwalay ni mama noon. It was a long year ago, And it takes a year to forget that past, I really hate my father but I can' t control my whole decision. He' s still my father.
"Eat some vege' s.." naputol ang pag-iisip ko dahil sa biglaang plato na pumatong sa mesa ko. Nilingon ko ang pinang-galingan ng boses, It was tristan. He' s wearing a white uniform while holding a tray of foods. Hindi man lang ngumiti, but I appreciate he' s effort. D*mn, Nagpapakitang gilas na ba ang cristobal? Ang feeling ko naman.
"Im not vegetarian.." sagot ko, hindi pairap at totoo ang sinabi ko. "But thankyou for this.." sinipa ni beka ang paa ko sa ilalim, pinanlakihan niya ako ng mata at binibigyan ng 'dont too hursh look' edi wow!
"Tsk.." iyon lang ang sinabi ng suplado, what do I expect?
Hindi pa ako nakakabawi sa palapag-lapag plato niya na moves ng maupo ito sa tabi ko, pakiramdam ko' y titig na titig lahat ng mata samin dito sa lahat ng cafeteria. Matetrending na naman kami!
"Dont look at me like that.." napanguso ako sa kasungitan niya. "Where is my jacket?" muntik pa akong mapasemplang sa upuan, ngunit ng maalalang meron ng pamalit ay umayos ako.
"N-nasa bahay, pweding mamaya na?"
"Kailan?"
"Mamayang uwian.." nilingon ako nito, seryoso.
"Im invited for her birthday.." aniya, tinutukoy si beka.. Nilingon ko ang kaibigan na bukod tanging kibit balikat lang ang isinagot. "My tag party mamaya ang mga montero, si jonas.."
"Ah, si kuya ba? Oo nga pala!" biglang anas ni beka, ano bang klaseng tag party yan? "Pupunta rin si aki mamaya.." sinamaan ko ito ng tingin, bakit nagdadaldal siya?
"Hmm, then see you tonight.."
Napalabi ako habang iniisa ang pagkaing ibinigay niya sa' kin. Hindi kaya may bayad 'to?
"Bayad na ako sa utang ko.." nagsalita na naman ang suplado, kumunot ang noo ko dahil hindi ko ito naintindihan. "Nakalimutan muna agad?" mas kunot pa ang noo nito sa' kin.
"May utang ka ba?"
"Tsk, sabihin mong hindi ka kamote niyan?" umirap pa siya na daig ang supladang babae, "Pinahiram mo ako ng pera noon, nakalimutan mo?" napatango ako ng maalala ang sinabi niya, Oo! Natatandaan ko na.
"Ang tagal na 'non.."
"Pag utang, utang.."
Napangiwi ako. "Kung utang pala dapat may interest.." pag-aasar ko, nilingon ako nito ng nakangisi.
Nakangisi?
Sh*t, marunong palang ngumisi ang mok*ng na 'to?
"What kind of interest do you want?" napakurap-kurap ako, tinatanong niya ba ako kung anong gusto ko?
Ano nga ba?
"Pweding wag ka ng magalit sa' kin pag naiinis ka.." tumango ito, parang napaka-simple naman ng hiningi kong kapalit. "Meron pa!" habol ko, nagsalubong ang kilay niya at tila naiirita na.
"What?!"
"Kahit anong kalabasan mamayang gabi huwag kang magalit sa' kin, okay?"
"What do you mean?"
"Basta, iyon ang gusto ko, ibibigay mo ba?" napabuntong hininga ito.
"Sure.."
Napangiti ako sa isiping hindi siya magagalit mamaya, Sana nga lang!
____
- Writer
