ILANG SUNUD-sunod na katok sa pinto ang narinig ko makaraan ang ilang minuto. Nakasubsob ang mukha ko sa pagitang ng malaki at mahabang unan habang patuloy ako sa pag-iyak. Hindi iyon ang unang pagkakataon na napag-usapan namin si Marcus ngunit iyon ang unang pagkakataon na nilabas ko ang saloobin ko. Hindi ko alam kung saan nanggaling ang galit nila sa asawa ko. Kung kailan napagtanto ko na mahal ko siya saka naman nawalan ako ng pagkakataon na sabihin iyon.
“Zoie, iha,” boses iyon ni Manang Pacing. “Maaari ba akong pumasok? May dala akong pagkain.”
“Pasok po kayo, Manang.”
Dahan-dahan na bumukas ang pinto at iniluwa niyon si Manang Pacing na may dalang isang tray. Mainga niyang ibinaba sa bedside table saka lumapit sa akin at sinapo ang noo ko. “Masakit ba ang ulo mo? Masama baa ng p
