“Anong manahimik, Ma?!”
Napatayo ako mula sa pagkakaupo at napasigaw na dahil sa sinabi ni Mama.
Tumayo rin ito at hinigit ako paakyat sa kwarto nito.
Nangilabot ako sa isipin na nasa loob ako ng kwarto kung saan ko nakita sila ni Padre Feruvio.
“Wala kang alam, Aradelle! Ngayon lamang, maging mabuti kang anak!” sabi nito na nagpanginig ng kalamnan ko.
“Anong sabi niyo? Naririnig niyo ho ba ang sinasabi niyo? O alam niyo?”
“Malapit na ang halalan, Aradelle. Saka kasalanan ni Serena kaya nararapat lamang siyang maparusahan,”
Tumulo ang luha ko sa pagtindi ng pagkasuklam ko. May ganito ba talagang magulang?
“Sino ka? Anong klaseng halimaw ka?!” giit ko na magkalapat ang mga ngipin sa tindi ng sama ng loob. “MA!!! Anak mo ang namatay! Ang ginawan ng masama!!!!”
Sinakmal ni Mama ang
