Nakatulog si Rizlan habang nasa pagitan namin ang anak namin. Hindi pa ako inaantok. Gustong-gusto ko laging tinititigan ang kaniyang gwapong mukha, lalong-lalo na ang mapupula niyang mga labi. Sana dito na lang siya. Sana huwag na lang siyang umalis sa tabi namin.
Nang gabing iyon, nakatulog ako sa pagitan nina Rizlan at Brianna. Sa wakas, kompleto na ulit kami. Nakaramdam ako ng kapayapaan at seguridad na matagal ko nang hindi nararanasan.
Kinabukasan, nagising ako sa mga halik ni Rizlan sa aking leeg. "Good morning, baby," bulong niya.
Napakaganda ng umaga na iyon. Na sa pagbukas mo ng iyong mga mata, ang minamahal mo kaagad ang makikita mo. Nakangiti ang gwapong mukha, habang maririnig sa tabi nito ang hagikhik ng maliit na paslit.
"Good morning, mommy!" masiglang bati ni Brianna
