Entrapped (La Galliene Series 1)

Kabanata 11

"s**t! Young lady! Bakit nagagalit ka na naman?!"

"Argh! Napakamanyak mong tungaw ka! I swear---" galit na galit na hurumintado ko kay Gon ibinato sa kanya ang suot kong sapatos. "---I will tell mom and dad nai-fired ka na!" patuloy ko at muling ibinato ang sapatos ko sa direksyon niya!

Todo-ilag naman siya!

"What the hell?! Ginawa ko lang naman special ang kiss na ninakaw ko saʼyo!" he reasoned out.

I gritted my teeth. "E, ayoko nga, e! Napakamanyak mong lalaki ka! Argh! I hate you!"

"The heck?"

With heavy-breathing, I pointed my door. "Leave my room! NOW!" I commanded so damn mad.

"Young lady---"

"NOW!" mariing ulit ko pa pero hindi pa rin siya kumikilos kung kaya naman kinuha ko ang vase na nasa bedside table ko. "...ayaw mong umalis? Ayaw mo? Ano, ibabato ko talaga saʼyo 'to, Gon!" banta ko at iniamba na sa ere, handa nang ihagis sa kanya.

He sighed as he walked, approaching my door and no second look leave my room!

Ibinaba ko muli ang vase sa bedside table ko at inis na naupo sa aking kama. I ruffled my hair out of irritation towards Gon and what he did while we are on the ferris-wheel!

"Hindi na naman ako makakatulog, goodness!"

Nagpasya akong pumasok sa bathroom ko at naligo. Ilang beses din akong mag-toothbrush at nag-mouthwash, hoping that these could help me buried the sensation of his kisses! Damn kisses!

"Argh!"

Inis at salubong na salubong ang kilay kong lumabas ng banyo. Kahit nagbibihis na ako ay salubong pa din ang kilay ko.

Hindi na talaga siya makakaulit na mahalikan akong muli. Hindi talaga magandang idea na sumasama ako sa kanya at nakikipag-close dahil nakakanakaw ng halik, goodness!

Kinabukasan. Gaya nang sinabi ko, hindi ako nakatulog nang maayos kaya para akong sabog, slightly. At mabuti na lamang at Sunday pa lang ngayon then bukas ang pasok ko ay mga 9 am pa kaya naman umaasa akong makakabawi ako ng tulog sa mga lilipas pang oras.

Salubong ang kilay kong lumabas ng kwarto at nagtungo sa kusina upang maghanda ng aking makakain. Wala ang yaya namin kaya self-service muna. Medyo napaaga nga ako dahil hindi nga ako nakatulog nang maayos kagabi.

Bwiset na Daegon.

I decided to make an inspired Spanish breakfast called Spanish hot chocolate and croissant de almendra.

Kalagitnaan ko nang pagkain, tumunog ang aking phone na nakapatong sa table. Inubos ko muna ang nginunguya ko. "Hello?" sagot ko.

[Alli? Pwede ba tayong magkita ngayon?]

My heart softened the moment I heard my bestfriendʼs voice. "A-Andi? Ahm...wait, galit ka pa ba? A-About doʼn sa nangyari sa atin last time---"

She cut me off.

[N-No, of course not. Maybe, we can talk about that later? Letʼs meet, Alli. Hindi ka naman busy, hindi ba?]

I nodded although she couldnʼt see it. "O-Oo naman. Sige! Hehe. Saan ba?" excited kong tanong.

[Burger King or Pancake House, you choose?]

I giggled. "Iʼd rather choose Burger King na lang, Andi!" masayang sagot ko.

[Haha! Sige, sige. See you there at 8 am, okay?]

"Noted!"

Matapos ng tawag ay sinipat ko ang oras sa aking phone. It says 6:48 am pa lang naman. Mamaya pa namang 8 ang tagpuan namin.

I continued eating my breakfast. Just then, sumagi sa isip ko kung bakit ganoʼn ang boses ni Andi. Pilit ang tawa niya kanina at malungkot talaga ang boses niya habang kausap ako, hindi lang ako nagpahalata. Imbes, pinasigla ko pa ang aking tinig.

Iniisip ko kung anong dahilan. Iyong away ba namin o may iba pa? Knowing Andi kasi, hindi siya iyong tipo na bigla-bigla na lamang tatawag sa umaga pa, ah? Tapos sa ganoʼn pang tono ng boses?

Somethingʼs up, e.

Hindi bale, malalaman ko din naman iyon mamaya!

Mga bandang 7 am, umakyat akong muli ngunit hindi pa man tuluyang nakakapasok sa aking kwarto, napatigil ako dahil sa biglaang paglabas ni Gon sa katabing kwarto ko lang na topless at nagpupunas pa mg basang-basang buhok gamit ang puting towel!

"G-Goodness naman, Gon! B-Bakit ka ba n-nakahubad, huh?!" I asked, pretending that Iʼm not affected with what I have seen!

He looked at me coldly. "Ngayon ka lang ba nakakita ng lalaking nakahubad?" he asked, konti na lang magiging sarcastic na siya.

I shook my head. "N-No, of course not---"

"Then why reacting as if this was your first, huh?"

I let out an amused sigh. "Malamang, kasama mo ako! Baka babae ako at lalaki ka naman?! Whereʼs your manners, huh?" I answered sarcastically.

He smirked. "Hindi naman kita mabubuntis dahil lang sa naka-topless ako, young lady." he remarked.

I felt my cheeks burned in an instant! At bakit naman buntis agad ang nasa isip niya?!

I pointed him. "P-Pwede ba?! Stop thinking that buntis thing?! Napakamanyak mo, talipandas ka!"

"Just clearing and enlightening things out for you, young lady." depensa niya at muling nagpunas ng basa niyang buhok.

I huffed. "Huh! Talaga lang? Nakakainis ka alam mo ba iyon, huh?! Matapos mo akong halikan---at hoy! Dalawang beses na! Makaasta ka ngayon parang---parang wala lang, huh?!" inis na inis kong angil.

He stopped drying his hair and drew some steps. "Why? Akala mo din ba, hindi masakit ang mga sampal mo, ha? Damn. Young lady, iyong sampal mo pwede kong ikumpara sa kung paano sumuntok si Pacquiao!" he said.

I smirked unbelievably. "E, kasalanan mo naman! Bakit mo ako hinalikan?! Take note, dalawang beses na! Ano? Trip na trip mo ba labi ko, huh?! Kaya kahit walang tayo---sige ang tikim mo sa labi ko!" I madly exclaimed.

He was statued, yet squinting his eyes. Animoʼy may inaalam sa kilos ko na hindi ko lubusang ipinakikita. At mas nakakainis ang uri niya nang pagtingin sa akin dahil hindi ko mawari kung sadyang cold ba o talagang may kapilyuhang naglalaro sa isipan habang nakatitig sa akin!

I walked a single step closer to him, ignoring his hidden emotions . "Hindi free taste ang labi ko." I denoted.

He then nodded consecutively. "Well, then...? Fine. I wonʼt kiss you again...pero--- oras na may kailanganin ka saʼkin? Halik ang kapalit." he remarked with a smirked before turning his back at me and went inside his room.

Napasinghap ako. "A-Ang kapal ng mukha mo! Asa kang may hihingin akong anumang favor saʼyo! So not me!" I hissed. "Nakaka-high blood ka!"

Matapos ang nakaka-high blood na uspang iyon ay nagpasya na akong mag-ayos ng sarili at magbihis dahil baka hinihintay na ako ni Andi sa BK.

Pagbaba ko ng kwarto, nagtagpo na naman ang aming landas ni Gon. Nakaupo ito sa sofa at nakasuot ng salamin habang may kaharap na laptop.

With creased forehead, he scanned mh wholeness. "And where do you think youʼre going, huh? Young lady?" he asked and authority was felt.

I gulped. "I-I need to see Andi. Madali lang naman ako kaya hindi mo na ako kailangan pang samahan, Gon." sabi ko.

He stood up and looked at me deeply. "No. Hindi ka aalis na hindi ako kasama, young lady." ma-awtoridad niyang sambit.

I rolled my eyes. "O, edi ikaw na makipagkita doʼn. Bida-bida ka, e." I answered sarcastically.

He let out an amused sigh. "Huwag mo akong galitin, young lady. Hindi mo alam kung anong pwede kong gawin kapag nagmatigas ka pa." he warned.

I flipped my hair. "As if Iʼm scared?" I mocked.

His jaw tightened out of patience. "Donʼt test my temper, young lady. I impregnate hard-headed woman like you." he menaced.

Napaayos naman agad ako sa aking tayo at nag-iwas ng tingin. Feel ko din ang pag-akyat ng init mula sa paa ko hanggaang sa makaabot sa pisngi ko. Umusbong din ang kaba sa aking dibdib dala ng kaunting takot!

Goodness.

"Wait me here. Magbibihis lang ako." he bid then walked upstairs para magbihis daw.

Nang madinig ko ang mga yabag niya paakyat sa silid niya, daglian akong nanakbo palabas ng bahay at dumiretso sa sasakyan ko!

I giggled. "Akala mo makikinig ako saʼyo? As ka." sabi ko habang isinusuksok ang susi sa ignition. "...hindi mo din naman ako mahahabol dahil wala kang susi ng mga sasakyan! Bwahahahaha!" tawa ko bago paharurutin paalis ang sasakyan patungo sa BK.

Ilang minuto lang ay nakarating na din ako. Pumasok agad ako sa loob at iginala ang mga mata upang hanapin si Andi. At hindi naman ako nahirapan dahil naroon siya nakapwesto sa pinakadulong table.

"Andi," tawag ko nang makalapit at naupo sa katapat niyang upuan. "...okay ka lang ba? Bakit ang tamlay mo, huh?" alalang tanong ko.

She smiled bitterly. "Kumain muna tayo, Alli." sabi nito at inilapit sa akin ang burger cheese whopper, onion rings, thick-cut fries at sundae.

Habang kumakain kami, dinig ko ang malalalim niyang buntong-hininga hininga. Pinakikiramdaman ko naman siya sa kung anong gusto niyang sabihin dahil ramdam ko ang bigat ng kalooban nito. Problemado siya, alam ko. Hindi lang siguro siya makakuha ng tamang tiyempo upang buksan ang paksang nais niyang ilahad sa akin.

Nilulon ko muna ang kinagat kong parte sa burger bago uminom ng drinks. At nang masigurong maalwan na akong makakapagsalita, hindi na ako nag-aksaya pa ng minuto upang hindi siya tanungin.

"Whatʼs the matter, Andi.?" I asked worriedly.

She sighed again. "Iʼm in a great dilemma. And..."she said and looked at me deeply. "...I need your help, Alli."

I saw how her eyes pooled, dahilan upang mas makaramdam ako nang pag-aalala.

I held her hand on the table. "H-Hey, whatʼs wrong? Why are you crying?"mahinahong tanong ko at medyo ginalaw ang kamay niya.

She sniffed. "A-Alli...m-my parents..." she began.

My chest tightened. "W-What happened to them?"

Goodness! Bakit ako kinakabahan nang sobra-sobra?!

"M-My parents...i-ipagkakasundo nila ako sa anak ng business partner nila para magkaroon nang mas m-malaking corporation," nasasaktan kwento niya.

What?

"B-Bakit nila gagawin...that? I-I mean...maayos naman ang company niyo? Why do they need na ipakasal ka pa?" nagugulumihanang tanong ko.

She sobbed. "Business is business...but I can stop them from marrying that man---if I would introduce someone to them," she said.

Ang kaba ko ay mas tumindi pa dahil sa sinabi nito.

I gulped. "W-Why did you say that you n-need my help?" tanong ko sa mababang tinig.

Humigpit ang hawak niya sa kamay ko. "Help me, please. A-Ayokong magpakasal sa taong hindi ko m-mahal, e." pigil ang hikbing sambit niya.

Napakurap-kurap ako. Para akong nakalitang sa hangin sa mga sandaling ito. Hindi ko maintindihan pero...parang may nagsasabi sa akin sa isang side na tumanggi daw ako pero sa kabilang side, pumayag dahil kaibigan ko siya.

Nakakalito.

"H-How can I help you?"

At pakiramdam ko ay may bumagsak na bahagi sa aking kalooban nang sandaling sabihin niya ang nais na tulong na gusto niya mula sa akin.

"I need Gon to be my boyfriend."