NAGGISING si Misha na maalwan kaysa sa mga nakalipas ang pakiramdam. Kaagad na nagdasal siya at nagpasalamat. Sa bawat pagdaan ng araw, mas lalo siyang nakakaramdam ng takot. Sa kondisyon niya ay parang sinesentensyahan ang kanyang buhay. Kaya ang bawat araw na dumarating sa kanya ay dapat niyang ipagpasalamat. Isama pa na nakatulog siya nang maayos kagabi at ngayon ay walang kahit anong pagkahilo na nararamdaman.
Naghintay ng ilang minuto si Misha bago nagpasyang bumangon. Sanay kasi siya na pagdating ng alas siyete ay nakahanda na ang almusal. Sa bahay ng Daddy niya, palagi siyang naka-breakfast in bed. Prinsesa siya kung ituring ng lahat roon---na sa tingin naman niya ay kailangan niya talaga sa kanyang kondisyon. Iyon rin ang dahilan kung bakit nawiwili siya roon. Lagpas al
