Episode 38
Tinalunton ko nang mabilis ang daan kahit 'di ko alam kung sa'ng direksyon ako pupunta. Wala akong makitang bahay. Hindi ko maintindihan ang lahat ng nangyayari pero nasisiguro kong may dalang panganib ang malakas na ihip ng hangin. Hindi ito pangkaraniwan. Wala pa rin akong makitang bahay na bato pero hindi ako huminto. Sa kalagitnaan ng mabilis na paglalakad ko, natumba na'ko. Nanginginig ang katawan ko at bumagsak ako patihaya kaya napatingin din ako sa kalangitan. Maliwanag ang paligid dahil hindi pangkaraniwan ang kabilugan ng buwan ngayong gabi. "M-Mihael..." Nanulas na lang sa bibig ko kasabay ng pagdaloy ng luha ko. "G-gusto ko na lang din mamatay. Ayoko nang m-mabuhay p-pa—" Nandilim ang paningin ko pagkatapos kong masabi iyon. Wala na ring silbing mabuhay pa. Wala na. Tuluyang
- Writer
