NANG sumapit ang tanghalian ay pumunta si David sa kompanya ni Davis, hindi para puntahan ang anak kung hindi para puntahan si Hope. Alam niyang sa kompanya ng binata ito nagtatrabaho ang dalaga dahil iyon ang sabi ng anak niya sa kanya noon. Pinatawag niya ito sa isa sa mga staff at naghintay siya sa lobby.
“Mr. Montefalco.”
Napatingin siya sa babaeng tumawag sa kanya at nakita ang isang maganda at maputing babae. “You are Hope?”
“Opo,” magalang nitong sagot sa kanya.
Tumayo siya mula sa pagkakaupo. “Let’s not talk here. Davis might see us. Let’s talk somewhere else.” Nauna na siyang maglakad pero napatigil din ng tawagin siyang muli ng dalaga. Lumingon siya dito nang nakakunot ang noo. “What?”
“M-may trabaho pa po kasi ako, eh. Kung makakapaghintay po kayo ay mamaya na lang pagkata
