CHAPTER 62

2294 Words

Nakatingin sa relong pambisig si Davis saka napatingin sa gate ng compound kung saan nakatira si Hope. Hindi niya maiwasan na mapakunot-noo dahil lampas alas-syete na pero wala pa ring Hope na lumalabas mula sa gate. Hindi kaya nakalimutan nito ang usapan nila? Napailing-iling siya. Imposible na nakalimutan ni Hope ang usapan nila. Baka naman naghahanda pa ang dalaga at hindi pa alam kung anong ipapaalam sa anak nito. Siguro gano’n nga. Napatingin siya sa cellphone na nakalagay sa ibabaw ng passenger seat. Napangiti siya saka kinuha ito. Sigurado siyang matutuwa ang dalaga kapag binigay niya ito. Binili niya ito kanina kaya maaga siyang umalis ng opisina. Gusto niya talagang may cellphone ang dalaga para kahit magkalayo sila ay may communication at magkakausap pa rin sila kahit gabi na. B

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD