Back To Me: Bud Brothers Series 3

Back To Me 13

CRISTAL

"O, ba't para kang tuod diyan?"

"Where. . ." I gulped then stared at him again. ". . .where did you bought your perfume? Anong brand niya?"

He didn't answer. Tumaas lang ang gilid ng labi niya sa tanong ko.

I rolled my eyes then look away. Pinagkrus ko ang mga braso sa aking dibdib at humalukipkip sa gilid. Pinasadahan ko ang kabuuan ng kanyang sala.

I was mesmerized the very moment I laid my eyes around his living room as if it was my first time seeing it. Well. . . hindi ko naman talaga napansin noong unang napadpad ako dito.

Iisipin kong ang girlfriend or. . . a-asawa niya ang nasunod sa decoration ng bahay niya. And I'm quite impressed 'cause we had the same. . . taste.

Tila may kunting kirot na sumirit sa aking puso ng isipin iyon pero kaagad kong sinupil. I continued scan his living room.

Ganito ang klaseng ayos ng bahay na pinapangarap ko para sa sarili ko pero hindi ko pa maasikaso dahil sa mission ko.

Its very homey at masarap sa mata. Pinaghalong yellow green at dark green ang pintura ng buong paligid. Dark green ang cover ng mga sofa, white na may yellow green sa gilid ang kurtina, light yellow green ang rug pati ang tiles. White naman ang pintura ng mga furnitures.

He brought me here again in his huge damn mansion! Gusto ko man siyang talakan pinipigilan ko ang sarili ko't lalo niligtas na naman niya ako kanina. Aminin ko man sa sarili ko't sa hindi, he's still my knight and shining armour. Just like my Kyle but they're way too different.

Kyle's so kind, calm, gentleman, a shoulder to cry on, clean and neat. . . oh well, they're both over-protected of me but still magkaiba pa rin sila.

Bastos na nga siya, nakakairita pa!

And my Kyle is not!

But why he acted in front of me as if he is him? Why he knows me well, the real me, who I am and what. . . I want? Bakit parang alam niya lahat? Pati paborito kong pagkain, kulay, lugar.

Is he a stalker?

Or my Kyle?

Kyle, baby is that you?

Muli ko siyang tiningnan.

Shet. . . hindi talaga siya.

Lalong kumulo ang dugo ko sa uri ng titig niya sa akin. Parang naglalaway na askal. Bastos talaga! Kahit sinamaan ko na ng tingin 'di man lang natinag. Ngumiti pa ang bwisit na 'to. Tapos ang lintik na puso ko tila tuwang-tuwa pa at patalon-talon sa loob na para bang ngayon lang ako nangitian ng gwapong lalaki.

Damn. . . bakit ko ba siya pinupuri e mukha naman siyang alipunga?

Naipilig ko ang aking ulo sa aking naisip.

He tilted his head then chuckled.

"What's the verdict?" inikot niya rin ang paningin sa paligid. "Did you like it, babe?"

"NO."

"No? Hindi mo nagustuhan?" gulat na tanong niya pero kaagad iyon napalitan ng pilyong ngisi. "Or maybe you prefer my view even more than my mansion, ha?"

I scoffed. "Miyembro sila ng Defacto gang diba?" pag-iiba ko ng usapan. "Nasa Bulacan ang kuta nila, am I right?"

Muli siyang tumawa.

My heart raced while staring at him without blinking my eyes. His laugh and low baritone voice echoed in my head. Huminto ang paligid ko sa ganda ng kanyang tawa na para bang hindi kami galing sa dilubyo kanina.

Hanggang sa naramdaman ko na lang ang mainit niyang kamay na dumantay sa aking pisngi pababa sa gilid ng aking mga labi. Nakatayo na sa harapan ko. Towering at me.

How does that happen?!

"I want to kiss you, Cristal." he huskily whispered.

Wala sa sariling napaangat ako ng tingin sa kanya ng itukod niya ang kabilang braso sa gilid ng ulo ko.

Napapitlag pa ako ng humagod ang thumb niya sa ibabaw ng aking mga labi. Seducing me. Teasing me. And it sent too much chills in my skin down to my spine crossed to my heart. Nahigit ko ang aking hininga sa ginawa niya. Hindi ako makagalaw. I can feel the strong thud in my chest while staring at his eyes. Full of passion and. . . longing. . ?

Is he longed for me?

But why?

Inangat ko ang aking dalawang kamay para sana itulak siya pero bumagsak lamang iyon sa kanyang dibdib ng walang babalang sinakop niya ang aking mga labi.

Naistatwa ako sa aking kinasasandigan na pader ng maramdaman ko ang lambot at init ng kanyang mga labi na maingat na humahagod sa aking mga labi.

I didn't move nor protest.

I didn't response.

Didn't do anything. I just let him kissed me slowly, passionately.

Hanggang sa lumalim ang kanyang mga labi sa akin, dumiin. Unti-unti akong napapikit sa tamis ng halik na pinapalasap niya sa akin. Kaiba sa unang ginawa niya no'ng dinala niya ako dito.

Wala sa sariling napakapit ako ng mahigpit sa kanyang damit. Para niya na akong kinakain. Pati ang kanyang kamay naramdaman kong lumanding sa aking dibdib at marahan iyong minasahe at pinisil. Dahil doon bigla akong napadilat kasabay ng mahinang daing na lumabas sa lalamunan ko. Halos ikahiya ko iyon.

Nagtatalo pa ang puso't isip ko kung itutulak ko ba siya or gaganti sa kanyang halik dahil sa pabangong gamit niya na nanunuot sa aking ilong. Lalo na ng makita kong nakapikit pa ang kanyang mga mata habang walang sawa akong hinahalikan.

Oh crap. . . gusto ko na ba siya?

NO! Mabilis na sagot pa ng aking utak.

But why you let him kissed and touched you?

Because I'm confused with his damn perfume!

Nagulantang ako ng bumaba ang kanyang mga labi sa aking lalamunan, patungo sa aking leeg kasabay ng pagdiin ng kanyang katawan sa akin. I shiver with the sudden fire hit me. And my troubled eyes widened when I felt his hard crotch grinding at my belly as if he wanted me to feel him.

Oh--FÜCK!

I use my super powers to pushed him away.

Nabitawan niya ako. Napaatras siya ng ilang hakbang. Our lips both parted to gasp some air. Gulat na nakatitig sa isa't isa.

"You. . !" frustrated na dinuro ko siya matapos kong mahanap ang nawawalang sarili. ". . .you brute! Why did you do that?!"

"Why did I do, what?"

"Why. . . why. . ." hindi ako makahagilap ng tamang salita.

Kaagad namula ang aking pisngi, hindi ko kayang salubungin ang titig niya.

He grin then sexily bit his lower lip.

"You mean why I love you?"

My jaw dropped. "Ha?"

"I'm in love with you, babe."

My eyes widened even more at what he said. "A-Anong sabi mo? In love ka sa akin?" I chuckled while mocking him. "Ganun ka na ba ka desperado Altamonte para makuha ako?"

"YES."

I scoffed again. "Now you admit it na may masamang motibo ka nga kay Dad--"

"Wala akong pakialam kay Serafin. Ikaw ang kailangan ko. Kailangan kita sa buhay ko, Cristal."

"Wow." nakakainsultong pumalakpak ako sa sinabi niya. "Pwede kang magka-award as best actor, Altamonte."

"Seryoso--"

"Pwes ako hindi." sabad ko sa kanya. "Hindi pwerket hinahayaan kitang halikan ako ibig sabihin no'n may gusto na ako sayo."

"Hindi nga ba?"

"Hindi!"

"Sure ka? You. . . don't like my kiss?"

"Mas lalong hindi!"

"Strange." nakakunot-noong tumingin siya sa kawalan habang hinihimas ng dalawang daliri ang chin niya. "Why those girls told me that I'm a good kisser?" he muttered then look at me again. "Maybe you just want me to kiss you again--"

"Subukan mo lang!" singhal ko sa kanya ng humakbang siya palapit sa akin sabay tutok ng baril sa kanya.

Pero hindi man lang nasindak ang kumag. Nakangising humakbang pa rin palapit sa akin. Hindi ko ibinaba ang baril ng dumikit iyon sa kanyang dibdib.

"Babarilin talaga kita--"

"Go ahead."

Galit akong nag-angat ng tingin sa kanya. Nilipat ko ang baril sa kanyang noo.

"'Wag mo akong susubukan, Altamonte. Hindi mo ako kilala."

He smirked then grabbed the gun. Idiniin pa lalo sa kanyang noo.

"Shoot me then as you please, babe."

Nagtagis ang aking bagang sa sinabi niya. My hands almost shaken with so much anger. Hindi ko na alam kung bakit nagagalit ako sa kanya. Naguguluhan ako. Marami akong gustong malaman pero wala akong mahanap na kasagutan.

Ilang minuto kaming nagtitigan. Siya kalmado lang. Samantalang ako lutang na, gigil na gigil pa.

I sighed then put down the gun.

"Tell me, bakit gusto mong patayin si Dad?"

"What? Anong akala mo sa akin mamamatay tao?"

"Hindi nga ba?"

"Wow." he then laughed na para bang subrang nakakatawa ang sinabi ko. "Bakit may nabalitaan ka na bang pinatay ko?"

"You're an Altamonte--"

"Walang kinalaman ang impluwensya ng surname ko sa pagkatao ko, Cristal." sabad niya. Kaagad sumeryoso ang kanyang mukha. "I must admit makakapatay talaga akong tao kapag ang MAHAL KO na ang pinag-uusapan."

I gulped at what he said. Lalo na ng ipagdiinan niya pa ang salitang 'mahal ko'. His stares was so intense. Full of strength, determination. And It bothers me. Frightened me.

Umiwas ako ng tingin sa kanya. Muli kong sinuksok ang baril sa aking likod.

"Anong ginagawa mo sa Bulacan?"

He sighed. "I told you, I will always be your shadow, Cristal."

"Why?"

"Because your life is in danger. And I promised myself to be there with you always, babe. A L W A Y S."

"At kapag kasama kita, hindi?"

"You're safe beside me."

"Talaga? Kaya pala para kang asong-ulol na nakabuntot sa akin."

"It's because I want you in my life."

"No." umiling ako. "It's because you're up to something to my Dad. Ginagamit mo lang ako para mapabagsak mo siya."

He chuckled. Sinamaan ko siya ng tingin.

"Look. . ." tinaas niya ang dalawang kamay tanda ng pagsuko. "Hindi ko alam kung anong kasinungalingan ang itinanim ni Serafin diyan sa utak mo."

"At ikaw hindi nagsisinungaling sa akin?"

"I never lied in my entire life--oh well, I did a white lies." matiim niya akong tinitigan. "Ginawa ko lang 'yon to protect my girl."

"And do you want me to believed you that?"

He shrugged his shoulder. "No. Up to you kung maniniwala ka sa akin. Kagaya ng pagtitiwala na ibinigay mo sa akin noon."

"Will you stop pretending as if you knew me well!" angil ko sa kanya. "Alam kong pinapaimbistigahan mo ako kaya may alam ka sa buhay ko pero hindi mo alam kung ano ang buong pagkatao ko!"

"Bakit ikaw alam mo ba?"

Lalo akong naguluhan sa mga salitang binabato niya sa akin.

I stared at him as if I'm slicing him into a small pieces. But he stared back at me. Same fierced. Para kaming manok na ano mang segundo ay magsasalpukan.

I shook my head. "Wala ka talagang kwentang kausap." then walked out.