Wakas
2874 Words
W A R N I N G // SPG // FOR ADULTS ONLY.
I CANNOT CONTROL. This feeling that I will never see another woman again. She is the only one, she is the only one who owns my heart I just became too greedy and hurt in our past relationship so this is what happened.
Matinding sabik ang nakita ko rito hanggang mapatitigan ko ang kanyang labi na nanginginig din. Sabik kong dinampian ito ng halik hanggang sa naramdaman kong nakikipaglaban na rin ito ng halik sa akin. Gising ang diwa niya kahit natutulog ito sa masamang pakiramdam. Marahan kong hinubad ang suot kong damit pagtapos ay niyakap ko siya ng mahigpit. Hindi nagtagal iminulat nito ang kanyang mga mata at hinawakan nito ang aking magkabilang pisngi.
"Peps…" bulong nito.
"Sssshhh..." takip ko sa kanyang labi na kaagad kong inangkin.
I claimed my real property again. This is probably what I want to hear and see from her while dating tonight.
"P-peps….uhhhh…" liyad nito habang nakapaibabaw sa akin.
"Pepsssss…uhhhhhmmmm…" nahinto ako ungol nito. "Bakit ka tumigil?" Muli nitong sambit.
"Mahal kita." sambit ko.
"Be quiet and do what you have to do." Naiinis nitong pinatong ang mga kamay sa balikat ko.
Medyo na palunok ako sa part na ito. She is getting wild. Para ba ano man mali kong kilos kaiinisan niya.
"Do not hang me on what we will do. Let's do what we want to happen."
Mabilis kong inangkin ang labi nito matapos magsalita. Nakuha kong pumaibabaw sa kanya hanggang iparamdam ko ang dapat namin pagsaluhan. This is a different scene from what I saw earlier when she and Jayson were together.
Parang itinadhana yatang makasama ko siya na ganitong senaryo. Tandhanang angkinin ko siyang muli sa isang pagkakataon.
When I inserted my p***s his intense growl echoed. She's sexy at these times as if she attracts me even more.
"Uhmm...I-I'm cuming…."
"So fast." I complain.
"I've been waiting for you for a long time, Peps. I hope you find us. Now I can no longer resist the feeling I have." Paliwanag nito habang sinasalubong ang bawat pagpasok ko sa kaloob looban nito.
"Do you still love me?" Paniniguro ko.
"Don't stop!"
I continued to give her happiness until in the middle of us I said the word again ...
"I love you so much, Shien. I hope you love me again because I will give you true love. I will never hurt you again. I will take care of you, worship you and keep you like a treasure." I said last until we both met every tickle spinning inside our innermost being.
Pareho kami walang lakas matapos ang ika-apat na round. Medyo nangingiti ako ng dampiin ko ang kanyang noo.
"Anong ningingiti-ngiti mo riyan?"
"Ganito lang pala ang makakapagpawala ng lagnat mo. Next time lagnatin ka tawagin mo lang ako." Sabay hampas nito sa dibdib ko.
"Shut up, puwede mo nang hugutin 'yan." irap nito dahil nasa hitsurang nakapasok ang sandata ko sa kanyang loob.
"Teka lang, nagpapahinga ako sandali pagkatapos ituloy natin ang round five."
"Five?!"
"Oo, ayaw mo na ba? hindi mo na kaya?"
"Kayang-kaya ko pa, ikaw baka hindi na kakayanin ng ano mo…"
"Tsk, me?" ismid ko na talagang pinakikita kong medyo mayabang sa part na ito.
"Huwag mo akong iniinsulto, Shien. Kilala mo ang tulad ko pagdating dito." Bahagya kong ibinaon sa loob niya.
"Uggghhhh…" malakas nitong ungol na sabay liyad.
"See? hindi pa sagad 'yan pero kung maka-ungol wagas."
"Tsk, shut up."
Tumawa ako nang malakas, "Alam na alam ko kung saan ang kiliti mo." Muli kong sinagad ng dalawang beses.
"Uhmmm…huwag mo na ako bitinin ituloy mo na please…"
"Sa isang kundisyon."
"Ano?"
"Tumayo ka." Utos ko.
"Bakit??"
"Basta," tumayo naman ito. "Dumikit sa dingding." Utos ko habang inihaharap ito sa wall. Ipinasok ko ang sandata ko saka ito nagpakawala na naman ng matitinding ungol.
"Ugh, uhhhhmmm…uhmmm…"
"Let's start the fifth round." I whispered softly.
"Uhhhmmm..."
"Ohhhhhh..."
"Ohh!"
"s**t,"
"Uhmmm! Ohhh! Ahhh! Uhhhhhhhh…."
"s**t, s**t! Ahhhhhhhh…."
Ilang minutong maingay ang kapaligiran dahil sa sunod-sunod namin halinghing. Sa huling pagpasok ko sabay na naman namin naramdaman ang matinding ligaya na halos maabot namin ang langit sa sobrang sarap. Nakuha kong masubsob kami parehos sa dingding ng kubo. Hingal na hingal. Hinugot ko itong dala-dala ko saka siya iniharap sa akin.
"Love it?"
"Super."
"Hindi ka na ba galit?"
"Uhmm…"
"Huwag mo sabihing----"
"Hindi na…" angkin niya sa labi ko.
"s**t,"
"Bakit?"
"My pet downstairs is stiff again."
"Ohh, please."
"Biro lang pero totoo naninigas na naman pero ayokong pagurin kita ng husto."
"Peps."
"Ano po?"
"Umalis na tayo rito baka abutan pa tayo ni Jayson." I nodded. Nagbihis muli kami.
Binuksan ko ang pinto ng kubo ngunit…
"Hmm... dito ko lang pala kayo makikita." Ngitngit niya habang kinakasa ang baril.
"J-jayson…."
"Aba, mukhang na diligan ka yata ng magaling mong ex-husband, ah." Hihilahin sana nito kamay ni Shien ng humarang ako.
"Do not touch her." Utos ko.
"Anong karapatan mo? Girlfriend ko ang kasama mo kaya anong karapatan mo?!" Hila sa suot kong damit. Wala pa rin naman siyang binatbat dahil mas malaki ako sa kanya.
"Bitiwan mo siya Jayson simula ngayon wala na tayo tapos na ang relasyong mayroon sa atin. Pagod na ako. Ayoko nang lokohin pa ang sarili. Hindi kita minahal."
Isang nakaiinis na tawa ang pinakawala nito.
"Hindi mahal pero nagpabuntis?"
"Eh ano ngayon kung na buntis mo siya wala ka rin naman karapatan dahil pinatay mo ang sariling anak!" Singhal ko.
"Manahimik ka!" Hampas niya sa akin ng baril sa panga.
"Peps!!"
"Huwag mo siyang lalapitan kung ayaw mong magkaluray-luray ang katawan niya sa tama ng baril." Banta niya kay Shien.
"Jayson please tumigil ka na."
"Ganoon lang 'yon, Shien??"
"Sapat na siguro ang mga narinig mong ayoko na sa iyo!"
"Hindi ako pumapayag na ganoon lang kadaling mawala ka. Sa dinami-raming babaeng nakuha ko walang naglakas-loob kalabanin ako. Tara rito ng makatikim ka ng parusa!" Hatak niya rito pero muli akong pumalagitna.
"Patayin mo muna ako bago mo siya kunin." Ngitngit ko.
"Eh di sama-sama tayo!" Naramdam ko ang mabilis na pagkahilo ng tumama sa mukha ko ang baril na hawak niya.
"FIX what you did!"
"Huwag mo akong utusan!"
"I am your mother. You have the right to do what you tell me to do!"
"Tama ka, ikaw ang ina ko pero wala ka nang magagawa dahil na simulan ko ito!"
"Jayson, hindi ko na talaga alam ang gagawin ko sa iyo. Kung mahuli ka ng mga pulis siguradong kulong ang abot mo."
"May mga connection ako sa mga kapulisan."
"Hayaan mo na ang mga tauhan ng ama mo. Baguhin mo na ang iyong buhay. Sumama ka na lang sa akin sa Paris doon tayo magsimula."
"Papayag ako kung kasama si Shien."
"Hayaan mo na siya kay Peps!"
"Ayoko!"
Doon ko idinilat ang mga mata ko sa sigawan ng mag-ina.
"Pakawalan mo sila." Sa akin nakatanaw ang kanyang mommy. Kung hindi ako nagkakamali isa itong imbakan ng mga na aning mais.
"Kapag sinabi kong ayoko, ayoko. Bakit ba palagi ka na lang kumokontra sa gusto ko?!"
"Dahil masyado ka na nagiging masama, anak!"
"Huwag mo ako tawaging anak kung hindi mo ako tutulungan. Umalis ka na lang dito at bantayan mo sa mansion si Shien pahihirapan ko lang ang sira-ulong ito." Sabay bira sa sikmura ko.
"W-walang…." Hindi ko matuloy-tuloy ang sasabihin dahil sa sakit ng sikmura.
"Umalis ka na!!" Bulyaw sa kanyang mommy na kaagad din lumabas.
"Peps Victoria." Muling ikot nito sa kinaroroonan ko. "Nasaan na nga ba mga kaibigan mo bakit hindi ka nila tulungan?"
"Ano ba problema mo kung ayaw nila tumulong ha?!"
"Nakaaawa ka lang kasi biruin mo sa dinamirami mong kaibigan na saan sila ngayon?"
"Wala ka na sigurong pakialam doon ano?"
"Kung sa bagay mas mainam 'yong tayong dalawa na lang nandito para mas dama mo ang paghihiganti ko."
"Higanti? ano ba ginawa ko sa iyo bakit ganyan ka magsalita ha!"
"Nakalimutan mo na ba? Pinatay mo ang daddy ko buhay ang kinuha kaya buhay din ang kabayaran."
"Hindi ko siya pinatay."
"Kasama ka sa mga gangster na nang ambush sa amin."
"Miyembro lang pero hindi ako ang gumawa."
"Kahit na!" Tinuhuran ako sa mukha. Kung hindi lang ako nakatali rito sa upuan ay gagantihan ko siya.
"Duwag ka Jayson lumalaban ka dahil nakatali ang kamay ko bakit hindi mo ko hamunin ng suntukan ha?"
"Kahit pakawalan kita wala ka rin binatbat sa akin."
"Paano ka nakasisiguro?" Hamon ko. Mukhang tinamaan naman ang ego kaya kinalagan ako.
Ibababa pa lamang niya ang hawak na bakal ng suntukin ko ito. Gantihan ang labanan. Walang sumusuko sa amin hanggat walang nawawalan ng malay. Dugong-dugo ang mukha niya samantala ako ay kapirasong sugat lang sa pisngi.
"Sumuko ka na lang Jayson hayaan mo na kami ni Shien na mamuhay ng masaya!"
"Ayoko!"
"Ang tigas-tigas talaga ng ulo mo!"
"Sabihin mo na ang gusto mong sabihin pero hindi ko ibibigay sa iyo ang dating mong asawa!"
"Ah ganoon…" itinulak ko ito saka pinagsusuntok ang mukha pero nakuha niya ulit akong itali sa kamay doon sa kinauupuan ko kanina.
"Hayop ka ang galing mo makipagsuntukan." Pahid sa mga dugo sabay bira na naman sa sikmura ko.
Namilipit ako sa sakit. Parang ano man oras puwede ko maisuka ang nasa lalamunan kong nakabara.
"Mas hayop ka pa sa hayop Jayson."
Umismid bago tumawa, "AKO ANG HARI NG MGA HAYOP."
"Sige lubos-lubusin mo na ang pagiging malaya dahil pagkatapos nito sa rehas ka tatawa nang malakas."
"Paano mo nasabi sa rehas ako mapupunta kung gayong pareho lang tayong masamang tao."
"HUWAG mo ako igaya sa tulad mo!"
"Hay, ewan nakasasawa kang kausap. Nandiyan ka na pupuntahan ko si Shien panigurado hinihintay na niya akong makatabi matulog."
"Hayop ka, Jayson!!!!!!" Nagwawala kong bulyaw habang nilolock ang labas ng imbakan ng mais.
Pilit kong kinakalag ang tali pero hindi ko magawa. Naalala kong may kutsilyo ako sa sapatos pero kaagad din nawalan ng pag-asa dahil na bitiwan ko nga pala ito nang tamaan ni Jayson ng bala. Maya-maya may nagkakalag ng padlock sa labas bumungad sa akin si Mrs. Olivares na may dalang baril.
"Tulungan mo si Shien hindi ko magawang tingnan ang ginagawa niya sa asawa mo." Nanginginig nitong tinanggalan ako ng tali sabay abot ng baril.
"Hindi ko kailangan niyan."
"Kailangan ninyo dahil may baril din si Jayson."
"Bakit mo inilalagay ang buhay ng anak mo sa kamatayan?"
"Dahil iyon ang tama para matapos na ang kasamaan niya."
Sabay kami nagtanguan. Sumakay kami sa kanyang van saka dumiretso sa mansion. Pagkababa nagsalitang muli ito.
"May iiwan akong sasakyan dito sa entrance gamitin ninyo para makatakas." Muli kong tinanguan at hinanap ang kuwarto ni Jayson.
Dinig ko ang malakas na hiyaw ni Shien pagbukas ko naratnan ng aking mga mata ang pagkakagapos ni Shien sa kama habang pinagsasamantalahan siya ni Jayson.
"Hayoooppp kaaaaa!" isang putok ng baril na tumama sa kanyang braso. Bumuwal ito at hindi ako nag-aksaya pa ng oras para pakawalan si Shien.
Ikinuha ko siya ng damit saka kami tumakbo sa palabas habang lumalabas may isang putok kami narinig at tumama ito sa binti ni Shien.
"Shien!"
"Ayos lang ako sumakay na tayo ng kotse!"
Mabilis pa sa alas-kuwatro pumasok kami sa kotse para tumakas. Hindi ko kabisado ang daan pero sinusundan ko lang ang bawat sementadong kalsada. Maya-maya lang may sumusunod sa amin na isa pangkotse.
"Kay Jayson 'yan bilisan mo siguradong pareho niya tayong papatayin."
Pinaharurot ko ang kotse pero ganoon din ang ginawa nito. Panay ang paputok nito na ginagantihan ko ng putok.
"Kunin mo." Abot ko rito ng baril.
"Anong gagawin ko rito?"
"Patamaan mo ang gulong."
"Pero hindi ako sanay humawak nito."
"Basta gawin mo itutok mo lang sa gulong niya."
Sinubukan niya ngunit hindi tumama.
"Hindi ko talaga kaya."
"Kaya mo 'yan!"
Muli nitong sinubukan.
"Yes natamaan ko ang gulong niya!" Tinanaw ko sa side mirror huminto sa pagkakaandar ang kotseng gamit ni Jayson. Pareho kaming tumawa pero kaagad din dumaing si Shien dahil sa tama ng baril sa kanyang binti.
"Punitin mo ang damit mo."
"A-ano???!"
"Kailangan matakpan 'yan ng hindi ka maubusan ng dugo." Ginawa nito ang iniutos ko.
"Mukhang malapit na tayo sa entrance." Huling sabi nito nang matanaw ko ang guard house.
"Tama ka." Inihinto ko ang kotse. Hinagilap ko ang guard pero naratnan namin wala nang buhay.
"PEPSSSSSS! SHIIIIEEEEENNN!!!!" umalingawngaw ang boses ni Jayson. Tumatakbo ito habang nakatutok ang baril sa kinaroroonan namin.
"Sama-sama tayong mamamatay!!"
Hindi kami makakilos sa bilis ng pangyayari. Isang putok ng baril ang umalingawngaw sa katahimikan ng gabi. Siniyasat kong mabuti ang kalagayan ni Shien.
"Shien! Shien!" Pilit kong ginigising ngunit walang sagot akong narinig. Hinagilap ko kung saan ito may tama pero tanging sa binti lamang.
Pagtingin ko kay Jayson naka-handusay na ito sa semento at nangingisay. Lumingon ako sa likuran seryosong naglalakad si Cedric papalapit sa nag-aagaw buhay na si Jayson. Bakas sa kanyang mukha ang matinding galit ng muli nitong pinatamaan ng bala ang ulo.
"Peps, anong nangyari sa kanya?" Nag-aalalang lapit ni Zayn.
"May tama siya sa hita."
"Tara isakay na natin siya sa van." I nodded. Paglabas hinahanap ko ang tricycle driver. Siguradong naghintay siya ng matagal dahil madaling-araw na.
"Hinahanap mo ba ang driver ng tricycle?" Usisa ni Erdem.
"Oo."
"Umalis na pero binayaran ko dahil siya mismo nagturo sa amin kung saan ka naroroon."
"Paano?"
"Sinundan namin si Jayson noong ibalik niya si Paolo pero nagawa pa rin niya kaming takasan. Hanggang sa makita namin ang tricycle driver na pabalik sa kabayanan. Tinanong namin kung mayroon ba siyang nakitang lalaki at ikaw nga 'yon. Ang sabi niya mayroon daw ilang beses na raw siyang pabalik-balik para hintayin ka pero hindi ka pa raw lumalabas. Para mas madali sumakay ako sa tricycle habang sinusundan kami nila Cedric."
"Kung hindi kami dumating sa tamang-oras siguradong pinaglalamayan na kayo." Sabat ni Cedric.
"Salamat sa inyo."
"Wala 'yon ang importante ligtas tayong lahat dapat natin gawin dalhin sa hospital si Shien dahil maraming dugo ang na sayang." Paliwanag ni Zayn habang alalay si Shien sa loob ng kotse.
"Umalis na tayo rito parating ang mga pulis sila na bahala mag-asikaso." Pasok ni Cedric para magmaneho.
Sabay-sabay kami sumakay ng van at tahimik na binaybay ang kahabaan ng daan patungong hospital.
MATINDING pag-aalala ang nararamdaman ko ngayon dahil hindi pa rin lumalabas ang doktor na nag-asikaso kay Shien.
"Magiging maayos din siya." Masayang sabi ni Cedric ng akbayan ako.
"Tama ka magiging maayos din ang lahat."
Nang lumabas ang doktor ay sinabi nitong hindi na kailangan ng ibang donor ng dugo dahil kinaya pa naman ng pasyente. Siguro ilang araw lang kami nag-stay sa hospital pagkatapos ay nandito kami sakay sa van papasok sa roro pauwi ng maynila. Sabay-sabay kami bumaba ng van para panuorin ang papalubog na araw.
"Ang sarap ng simoy nang hangin." Sambit ko habang akbay ang mahal ko.
"Pagkatapos nito ano na mangyayari?" Tanaw niya sa kumakaway na papalubog na araw.
"Hindi man maibabalik ang nakaraan gawin natin magsimula sa panibagong kabanata."
"Talaga?"
"Sasamahan mo ba ako sa panibagong kabanata na nais ko?"
"Kahit na ilang kabanata pa 'yan sasamahan kita mula sa panimula at hanggang wakas."
"Ohh teka anong wakas 'yan ha?" Lapit nila Zayn, Erdem, at Cedric sa amin.
"Gusto namin ng bagong kabanata." Sabi ko sa usisa ni Erdem Calilap.
"Bagong kabanata? Aba, gusto niyo pa nang bagong story dito samantalang pare-pareho tayo ng simula at wakas." Bulaslas ni Zayn Bangelio.
"Sa tingin ko kasi hindi naging maayos ang wakas namin."
"Ang wakas ay wakas. Magkakaiba man ang wakas ng bawat kuwento ang importante kayo pa rin ang magkasama hanggang dulo." Seryosong paliwanag ni Cedric Kasilag.
"Ohh ayan makikinig kayo sa eksperto pagdating sa istorya ha?" tawanan kami sa sinabi ni Shien.
"Parang gusto ko kasi sa kasal matatapos ang kuwento natin." Bulong ko.
"Kasal na naman baka mamaya iwan mo na naman." Singit ni Erdem.
"O baka makahanap ka na naman ng bagong babae." Dugtong ni Zayn.
"Kapag nangyari muli 'yan bahala ka na sa buhay mo." Pabirong bulaslas ni Cedric.
"Ah basta ayoko nang maulit ang nakaraan gusto ko ng fresh iyong bagong kabanata para sa amin dalawa. Ayoko nang may makikisali na iba pang-tauhan sa kuwento namin."
"Wooow yabang naman this boy porque siya ang huling nasa series feeling bida na." Pang-aalaska nitong si Erdem.
"Bida naman talaga ako, ah. Alalahanin ninyo kuwento ko ito. Hashtag Two of us. Hashtag Series number three. Hashtag Lucifer kingdom."
"Oo na, oo na."
"Ikaw na espesyal."
"Nasa iyo na ang korona ng pagiging babaero."
"Nasa iyo na rin ang pagiging sweet kuno."
"Manahimik nga kayo pati ba naman dito sa huling chapter makikipagtalo pa kayo?" Bulaslas ko sa sunod-sunod nilang wika.
"AH BASTA IMPORTANTE SA AKIN KOMPLETO PA RIN ANG LUCIFER KINGDOM. WALANG NAIWAN, WALANG NAWALA, AT WALANG BUMITAW. SAMA-SAMA PA RIN TAYO HANGGANG DULO LUCIFER KINGDOM?" nasa tinig ni Cedric ang kaligayahan dahil nakikita niyang kompleto kaming apat kahit marami ang nawalang kasamahan noong una.
Love can be lost in the couple but the real friend is here to accompany you no matter what happens. So you, what is more dominant than you? The friendship that will not be left behind or the romance that is only temporary?
"Ah as long as I insist that we are just the two of us until the end." I whispered to the woman I love. And at the same time we laughed out loud as we felt the swing of the ship.
**** WAKAS ****
AUTHOR'S NOTE :
Hi mga Happybees, una sa lahat maraming salamat sa pagsubaybay mula sa I'm a gangster, Give back, Dreaming of you, at Two of us.
Sa kabila nang pinagdaraanan ng mundo kailangan natin mag-ingat at habang nasa bahay tayo hindi dapat magpakain sa lungkot o pag-aalala.
MAGBASA ka, makatutulong iyon upang mabawasan ang pag-aalala sa dinaranasan ng ating mundo.
HAPPYBEES, manatili tayong manalangin. Magpasalamat tayo dahil kahit mahirap ang buhay nakatatayo pa rin tayo at lumalaban. Kanino pa ba tayo lalapit, sa tao? No, mas mainam kung sa Ating Panginoon Dios tayo lalapit at hihingi ng gabay.
Muli, maraming salamat masisiyahing bubuyog. Patuloy po ninyong subaybayan ang iba ko pang-story na completed, on going , at soon to be published.
MAG-IINGAT TAYO HAPPYBEES.
Iiwan ko ang awiting ito para sa inyo at sa ating LUCIFER KINGDOM.
AWIT NG BARKADA
BY:APO HIKING SOCIETY
- Writer
