28. Enough
Tahimik na nagmamaneho si River habang ako naman ay tulala pa rin dahil sa nangyari kanina. Nasa likod na ang painting. Dahil sa nangyari, binili ni River ito at nakuha din namin ang impormasyon kung kanino galing. Dapat nga ay magdiwang ako dahil sa wakas, nandito na sa harapan ko ang sagot kung paano makakauwi sa'min. Ngunit kanina noong aksidente kong nahawakan ito– wala akong ibang inisip kung makikita ko pa ba ang lalaki pagkatapos nito. "Gusto mo bang kumain o dumiretso na sa bahay?" "Dumiretso na tayo sa bahay," sabi ko sakanya. "Nakakapagod ang araw ngayon, ano?" Tanong ko sakanya sabay ngisi. Tumango ang lalaki sa'kin. "That's true..." Hindi ko rin inaasahan ang reaksyon ni River kanina. Buong akala ko ay gusto na niya ako umuwi— o isang malaking ginhawa sakanya pag ako
- Writer
