ILANG MINUTO PANG nakasandal si Samantha sa pintuan ng kanyang silid. Inaalala niya ang mga ngiti ni Alex habang kumakain ito ng paboritong nitong pagkain na gawa ni Angela.
Kung talagang nag-aalala ka sa akin bakit hindi mo man lang naisip na tawagan ako?
Hindi na niya napigilan ang kanyang mga luha na kanina pa gustong bumagsak. Napaupo na lang siya sa sahig dahil pakiramdam niya ay hinang-hina siya dahil sa pagod at kalungkutan niya.
Nagulat na lang siya nang biglang marinig ang boses ni Alex.
“Sam, are you crying? Please open the door”
Agad niyang tinakpan ang kanyang bibig para hindi marinig ni Alex ang kanyang iyak at dahan dahan siyang tumayo para hindi makagawa ng ingay. Pumunta siya sa kanyang higaan at padapang humiga.
“Baby Girl, please open the door. I know you’re awa
