# Series 2: Dare to Tame the Beast (R18)

CHAPTER 12

Chapter Twelve

“SALAMAT po ulit Tito Eddie and Tita Kyla for the dinner.” Pasalamat ni Sahara sa mag-asawang kaibigan nang kanyang ina. Kahapon ng ihatid siya nang ina ay ipinakilala siya nito sa mga kaibigan nito. Pagkatapos ay agad din itong umalis, hindi pa siya nakakapunta sa bayan upang mamili nang kanyang mga kailangan. Sinabihan lang siya nang mommy niya na may magdadala sa kanyang mga pangangailangan sa cottage.

In fairness sa cottage, agad siyang nabighani at napamahal sa lugar. Sino ba ang hindi? Maliit lamang ang cottage at napapaligiran ng maraming mga halaman at bulaklak. Hindi na nga niya kailangan pang mag-aircon dahil malamig na at may fireplace din, ang problema lang niya ay wala pa siyang nahahanap na panggatong o kaya naman ay uling.

Nakilala din niya ang anak ng mag-asawang nagpakain sa kanya, si Dafoddil at si Petunia. Pangalan ng mga bulaklak. Mas matanda siya ng limang taon sa panganay at sa pagkakaalam niya ay ang dalawa ang tumutulong sa flower farm na negosyo ng pamilya.

“Dito ka na sa amin kumain, Sahara.” Sabi ni tita Kyla.

“Nakakahiya naman ho, mamimili ako mamaya. Aayusin ko muna ang mga gamit ko sa cottage.” Pagkaalis nang ina ay agad siyang nagpahinga at natulog. Pagkagising niya kanina ay nakatunganga lang siya at hindi niya namalayan na gumagabi na pala.

“Mukhang mamaya darating ang inutusan ng mommy mo na magdala ng mga kailangan mo Sahara.” Ani ni tito Eddie. “Pati na rin ng mga panggatong sa fireplace.”

“Talaga po? Akala ko kailangan kong pumunta sa bayan. Babalik po muna ako sa cottage kailangan kong mag-ayos ng mga gamit.”

“Pasasamahan kita kay Dafoddil.”

“Ay, huwag na po hindi naman po malayo ang cottage.” Tanggi niya sa offer nito. “Alis na po ako.” Nagmamadali siyang umalis sa bahay ng mga ito. Gusto din niyang mapag-isa muna at makapag-isip ng matino. Puro tulog na lang ang kanyang ginawa, kapag nakatanga naman siya ay literal na nakatanga lang siya at walang pumapasok sa isip niya.

Sumasagi pa rin sa isip niya ang narinig niyang balita kahapon. Ang bagong lider ng Generation Syndicate na hindi pa kilala hanggang ngayon ay binubuong muli ang grupo. Alam niyang apektado si Ulysses sa balita, hindi niya alam kung ano ang tumatakbo sa isip nito. At hindi lang iyon, puwersahan ang pagpapasapi nang mga dating miyembro. Kinikidnap ang pamilya at binablackmail upang bumalik ang nakawalang members. Kapag tumanggi naman ay papatayin ito kasama ang pamilya. Iyon ang naging dahilan kung bakit nagleak ang balita.

May isang dating numbered child na nagrecord ng nangyari. Sinabi nito sa recording na nakidnap ang asawa at anak nito. Gusto ng bagong lider na sumapi uli ito sa grupo at noong tumanggi ay pinatay ang asawa at anak sa mismong harapan nito at pinatay din ito. Sigurado siyang gumagawa na ng paraan si Ulysses at ang mga kapatid nito para alamin ang totoo.

Maging siya ay nalulungkot sa nangyari. Alam kasi niya kung ano ang ginawa ng lahat para lang makamtan ang kalayaan na tinatamasa ng lahat. Ang gobyerno ay agad din na umaksyon sa krimen at sana ay tuluyan ng makalaya ang lahat ng walang inaalala. Maganda na ang takbo ng buhay ni Ulysses ngayon, ayaw niyang masira pa iyon. He deserves to be happy with or without her.

Hindi rin niya ito nakita sa university ng samahan siya nang ina na magwithdraw sa kanyang kinukuhang kurso. Magaan ang kanyang pakiramdam ng sabihin ng mga magulang na okay lang na hindi niya tapusin ang kanyang pag-aabogasya at hanapin kung saan siya masaya at komportable. Hindi na rin siya pwedeng bumalik sa pagiging agent, lalong hindi na siya babalik pa sa dating agency niya dahil nalaman niyang may shares si Ulysses doon kaya pala ang dali nilang paalisin siya sa trabaho. At saka ayaw na niyang magkaroon ng alalahanin ang kanyang parents kapag bumalik pa siya.

Sa totoo lang ay hindi niya alam kung ano ang gagawin, pwede siyang mag-apply sa firm ng daddy niya, sa Human Resource department nga lang dahil nakapagtapos siya ng kursong Psychology. Magandang ideya iyon, siguro pag-iisipan niya ang bagay na iyon. She needs to grow and finally do something for herself.

Biniro siya ng mommy niya kahapon habang nasa biyahe kung hindi ba talaga siya mag-aasawa. Ayaw niyang isara ang pintuan sa possibilities kaya lang hindi siguro ngayon. Mahal pa rin niya si Ulysses at hindi ito ang taong napakadaling kalimutan. Matatagalan ang process… malakas siyang napabuntong-hininga. Sino ba ang lolokohin niya? Kahit sarili niya ay hindi niya maloloko at sabihin na kaya talaga niyang magmove-on.

“I missed you.” Bulong niya sa hangin. Magpapahinga muna siya at kapag nakapagpahinga na siya ay hihiramin niya muna ang lakas ng loob na meron ang nanay niya. Sabi kasi nito ay handa siya nitong pahiramin ng kapal ng mukha. Babalik din naman siya and once she’s okay and prepared, gagawin niya ang lahat para makuhang muli si Ulysses. “Soon.” Bahagya siyang napangiti habang nakatitig sa magandang tanawin sa kanyang paligid. “I’ll get you soon.” She promised.

“Good morning world!” Nag-inat siya ng kanyang mga braso, sumakit ang likod niya sa dami ng mga gamit na inayos niya kagabi. Agad siyang nakatulog, nakalimutan niyang mag-suot ng makapal dahil tinamad na siyang magbihis. She’s just wearing an oversize shirt with her undies. She’s alone kaya she’s confident to wear anything she wants.

Naghihikab at nag-uunat pa siya nang mapako ang kanyang tingin sa mesa na malapit sa fireplace. May mga nakahain na pagkain doon. Her foggy brain is still processing what she just saw when the front door suddenly opens.

“Good morning.” A dream? Napakurap si Sahara, iniisip niya kung panaginip ba o aparisyon ang taong nakatayo sa kanyang harapan. Napatitig ito sa kanya, from head to her legs. She saw a spark of undeniable lust on his eyes as his stares stops on her lower body. Then realization sinks in, her shirt went up showing nothing but her panties. Mabilis niyang ibinaba ang mga braso at hinila pababa ang suot ng shirt upang takpan ang pwede niyang matakpan.

Si Ulysses ba ito!? Si Ulysses na may kargang mga panggatong sa balikat nito na may kakaibang tingin sa kanya. Napaawang ang kanyang mga labi at muling ikinurap ang mga mata, hindi pa rin siya makagalaw.

Sinabi naman niyang babalikan niya si Ulysses pero hindi pa ngayon. Naghahakot pa siya ng lakas ng loob at hindi pa niya nahuhukay sa baul ng nanay niya ang kapal ng mukha na kailangan niya. Sinundan niya ng tingin ang bawat kilos ni Ulysses. Gusto niyang itanong kung bakit ito nandoon o kung totoo man ang nakikita niya, o kaya naman ay baka nananaginip na naman siya.

Ibinaba nito ang mga panggatong at lumapit sa kanya. Kasabay ng paglapit nito ay hinubad nito ang suot nitong t-shirt kaya. Mas lalong natilihan ang kanyang inosenting utak sa mga nangyayari lalo na ng muling masilayan ang mga abs nito. Crap! Crap! Crap! Pilit niyang inalis ang mga mata sa abs nito.

“What are you wearing Sahara? Malamig ang lugar paano kung magkasakit ka.” Namalayan nalang niyang isinusuot nito ang shirt sa kanya.

“Uly-sses?” paninigurado niya. Sinapo nito ang kanyang magkabilang pisngi, agad na nanulay sa kanyang katawan ang init ng palad nito at ang maliliit na boltaheng sa balat niya. She really missed him. She missed his touch, she missed Ulysses Andres.

Oh God! I love him.

Unti-unting nag-init ang kanyang mga mata at tuluyang tumulo ang luha sa kanyang mga mata. Nanlalabo ang kanyang paningin, agad niya iyong ikinurap upang alisin ang luha. Ayaw niyang manlabo ang kanyang mga mata dahil natatakot siyang baka bigla nalang itong mawala sa kanyang harapan.

“You really missed me a lot?” mayabang na tanong nito kasabay ng pagpahid ng luha sa kanyang pisngi. Buwesit talaga ang mga luha niya, ayaw man lang tumigil. Marahan siyang tumango, there’s no used for lying anymore. “I am irresistible.” Namimiss din niya ang kayabangan nito. Hindi ito magiging si Ulysses Andres kung hindi ito mayabang.

“Mayabang ka.” Sumisinghot na ani niya. Marahan itong tumawa at hinalikan ang tungki ng kanyang ilong. Namimissed din niya ang simpleng gestures na iyon kaya muli na naman siyang napa-iyak. “Bakit ka nandito?” sa wakas ay nahanap na rin niya ang kanyang dila. “Dapat wala ka dito.” Malakas niya itong hinampas kaya malakas itong napasinghap.

“Hey!”

“Hindi ka pa dapat—bakit ka nandito?” sunod-sunod ang hampas na giinawa niya.

“Hindi ba dapat masaya ka dahil nandito ako ngayon?” tumango siya pero umiling din. “Ano ba talaga?” natatawang tanong nito sa kanya habang hinuhuli ang kanyang braso na panay ang hampas dito.

“Magpapahinga pa muna ako tapos babalikan kita. Liligawan pa sana kita pero nandito ka na. I hate you!” marahan siyang niyakap ni Ulysses at napuno ang maliit na cottage ng halakhak nito.

“You are really crazy some times babe.” Hinayaan niyang makulong sa mainit na yakap ng lalaking mahal niya. “At sa tingin mo ba hahayaan kong ligawan mo ako? The idea inflates my ego and at the same time my ego won’t accept that. Call me traditional babe, you knew me, alam mong ayokong nalalamangan ako.” Hinalikan ni Ulysses ang noo niya. “I missed you Sahara.” Kinagat niya ang dibdib nito at sa halip na itulak ay tumawa lang ito sa kanyang ginawa. “That hurts you know.”

“Bagay lang sa iyo iyan. Bakit hindi mo ako pinapansin sa school?” naalala tuloy niya ang mga babaeng nakalingkis dito. “At hinahayaan mo ang mga classmates nating babae na landiin ka.” Itinulak niya ito pero hindi siya nito binitiwan.

“You want it that way.”

Umingos siya sa sinabi nito. “I want space na hindi mo naman ibinigay dahil nakabuntot ka naman sa akin.”

“Of course, hindi ako baliw para hayaan kang maagaw ng iba. Kung nandoon nga ako ay may nakakalusot pa rin paano na kaya kung wala ako? Hindi ako seloso, wala sa matalinong utak ko ang salitang iyan. I am pretty confident of what I have, gwapo at matalino ako kaya kung alam kong gusto ko ay nakukuha ko. At hindi ako papayag na maagawan.”

“Marami kang babae.”

“Ikaw lang ang nakikita ko.” He defended himself. Gusto niyang mapangiti sa sinabi nito. Kunwari ay naiinis kumalas siya sa yakap nito. “What did I do now?” nagtatakang tanong nito.

“Don’t tell me you entertain those bitches?” nakataas ang kilay na tanong niya.

“I only talk to them--” Hindi na niya hinayaan na makatapos ito dahil mabilis siyang pumasok sa silid niya at isinara iyon. “Sahara!” tawag nito sa kanya kasabay ng malakas na katok ng pintuan. “Babe, kinakausap ko lang sila.” Paliwanag nito. Napaupo siya sa kama at hindi napigilan ang mapangiti. Alam naman niyang hindi ganoong klase si Ulysses.

“Hindi ako naniniwala sa iyo malay ko ba wala naman ako doon at saka mas type mo nga yata si ate Qianna. Don’t fool me Ulysses!” hinintay niyang magpaliwanag ito pero biglang natahimik ang kabilang panig ng pintuan. Naghintay pa siya ng ilang saglit at nang sa tingin niya ay wala na doon ang lalaki saka siya tumayo at muling binuksan ang pintuan.

“Gotcha!” isang malakas na tili ang pinakawalan niya dahil sa gulat.

“Crap you talaga Ulysses.” Mahigpit siya nitong niyapos at itinulak sa loob ng silid niya. “Ginulat mo ako doon.”

“Hmn.” Biglang nag-iba ang tono ng boses nito at ang paraan ng pagtitig nito sa kanya. Pamilyar sa kanya ang mga tingin na iyon. Kinintalan nito ng halik ang kanyang nakabukang mga labi. “Not enough.” Muli nitong inangkin ang kanyang labi at mariin na kinabig ang katawan niya upang magdikit sa katawan nito. “I missed your lips babe.”

Tila kidlat ang bawat kilos ni Ulysses at natagpuan niya ang sarili sa ibabaw ng kamang hinigaan niya kagabi, nahubad na nito ang kanyang suot at maging ito ay hubad na rin. She missed his kisses, she missed the way he makes love to her.

---

“Hands up... and spread your legs, babe.”

There was no hesitation, her body responded before her mind could catch up. The sound of his voice, low and commanding, sent a familiar shiver down her spine. His lips found her skin like they belonged there… hot, hungry, and unrelenting. He captured one n****e between his lips, now already taut with need, and suckled gently, slowly, like he was savoring her. A moan escaped her lips, involuntary and raw.

She couldn’t blame the hormones coursing through her veins this time. This heat, this ache, it was all him. It felt too familiar… too real. His free hand cupped her other breast, thumb circling the tip until it perked under his touch. Then, with a teasing twist, he pulled at it, making her back arch. His teeth grazed the one in his mouth, sending sparks through her body. She gasped, fingers curling, her chest heaving and whole being reduced to sensation. It wasn’t just lust. It was something deeper, something unspoken in the way he touched her like he knew her… every inch, every reaction, every breath.

“Don’t pull it hurts.”

“Sorry babe.” Muli siya nitong hinalikan sa labi, mas gentle ang bawat galaw nito. “Hands up.” Anito ng ipulupot niya ang braso sa leeg nito.

“But… but I want!”

“You can do it later, I am begging you Sahara. Let me do this, don’t touch me yet or I’ll explode before I claim you.”

“Uly--” A long pained moans escape from her mouth when he spread her legs and starts to please her down there. Her body immediately convulses on his first lick, she can’t contain it anymore. It has been months… a year? She can’t remember it was too long and she keeps it boiling inside her body.

“Cry for my name babe.”

“Ulysses!” he steadied her body when he starts to lap her, she can feel the tingling sensation of his tongue on her sensitivity. She is over flowing with lust and wants, she’s too wet waiting for him to take her.

“Release Sahara.” As much as she doesn’t want to her body can’t stop it. Her body wiggles again following an erotic dance step she doesn’t even know she can perform. “I can no longer wait.” Ipinagpantay nito ang kanilang mga mukha at hinalikan siya nito sa labi, making her taste her own wetness. And with one strong thrust he managed to enter her half-way. “Does it hurt?”

“A little.” She answered. Muli itong kumilos pero bawat galaw niya ay nasasaktan siya. “Gentle.”

“I will.” Grunting with the tightness he managed to fully take her in gentle movements. He rest for a while feeling her wet and hot clamps. “It feels so good babe, you feel so good.”

“Move. Move Ulysses. Move please.” She begs but he didn’t listen.

“Don’t move.” Nahihirapang utos nito. “Please babe, let me do this. Don’t move or I’ll come.” Nakita niya ang hirap sa gwapong mukha nito.

“Why won’t you?”

“I don’t want to be selfish Sahara, I’ll please you first.”

Umiling siya. “Do it please.”

Pinaliguan nito ang kanyang mukha ng maliliit na halik. “I can bear it a little.” He rasped nipping her earlobes. “Huwag kang magulat.”

“Sa ano?” he slowly moves making her feel the hot friction of their joint parts. This is not the Ulysses she used to know, he doesn’t do gentle movement. He’s fast, he’s rough and he always lost his control.

“Damn!” paulit-ulit na mura nito ng hindi na yata nito kayang pigilan ang dahan-dahan nitong galaw.

“Do it!” sigaw niya dito. And with the cue he lost his control again as he always does. His movements tripled in speed, he roughly bit her ears whispering sweet nothings as she didn’t hear before.

“I missed you babe, I love you. I love you Sahara, I am so damn in love with you!” He is hardening inside her, he is getting bigger as he pound her more until he finally reaches his peak. He buried himself inside her, too deep that if she’s fertile she’ll be pregnant.

She can feel his overflowing hot and thick fluids inside her. It was a long moment before he finally poured everything inside her and she joined his c****x.

“Did you come?” he asked with his breathing uneven and his sweats everywhere. She smiled at him and nod. She’s too overwhelmed with the emotion. “Its plenty.” Anito ng umalis ito sa ibabaw ng kanyang katawan. She can feel his fluids flowing on her legs.

“Marami ka ngang na-ipon.” Habol hiningang ani niya.

Dinala siya sa bisig nito. “Pinigilan ko ang sarili ko dahil gusto kong ipunin iyon kapag naging tayo na uli.”

“Uli? May tayo ba Ulysses?”

“Sahara.”

“Seriously Ulysses wala talagang tayo. Hindi ka naman nanligaw sa akin akala ko ba neighbors with benefits lang tayo? Hindi ko alam na meron palang tayo.” Bumabalik na sa normal ang kanyang paghinga.

“Hindi ako marunong manligaw.”

“Alam ko, may mantra ka hindi ba? ‘To be my woman is both an honor and responsibility. If you were to be my woman, you will use your body to please me and you would always make sure that I am satisfied because I am very hard to please. I want you to show me your body, your everything, rather.”

Malakas itong napaungol sa sinabi niya. “I am very hard to please pero bakit nagagawa mo? Isang tingin mo lang ay satisfied na ako, isang talak mo lang sa akin parang nasa akin na ang mundo? Pakipaliwanag nga Sahara.”

“Akala ko ba henyo ka kaya alam mo na ang sagot diyan. Hindi ko rin alam ang sagot eh.” Dinig na dinig niya ang malakas na t***k ng puso nito.

“Dahil mahal na yata kita.”

“Yata?”

“Mahal kita.”

“Weh?” inis na kinurot nito ang kanyang pisngi. “Aray naman!”

“Mahirap bang intindihin na mahal nga kita?”

“Akala ko ba iba na ang gusto mo? Maraming classmates natin ang nagkakandarapa sa iyo bakit hindi nalang sila? At saka bagay din kayo ni ate Qianna in terms of intelligence and-”

“Bakit mo ako pinamimigay sa iba?”

“Dahil doon ka mas magiging masaya.” Mahinang sambit niya.

“At paano mo naman nalaman na doon ako mas magiging masaya? Kung sa kanila ako masaya wala sana ako ngayon dito. Wala sana ako sa tabi mo at hindi sana ako lumuhod sa harap ng tatay mo para lang maging apprentice niya. Alam mong mapride akong tao Sahara hindi ako bumababa sa pedestal ko pero dahil sa iyo ay kinalimutan kong may pride pala ako dahil mas importante ka.”

“The girls in the class.”

“Are nothing compared to you.” Hinagkan nito ang tungki ng ilong niya.

“I might… I mean, baka hindi na kita kayang bigyan-.”

“I know that. Hindi ako tanga Sahara. Hindi ako tanga upang hindi mapansin na nawawala ka buwan-buwan. Sinusundan kita at updated ako kay Ramses pagdating sa iyo. Malaki ang sinisingil niya dahil naiinis siya sa hindi ko pagsama sa iyo sa sessions niyo.”

“Sinisingil ka niya? I told him not to.” May pumitik sa kanyang sentido sa nalaman niya.

“Ssshhhh, I think it’s right for me to pay for everything babe.”

“No, ako ang may sakit kaya ako ang dapat magbayad.”

“Hindi ba kapag pamilya nagtutulungan?”

“My parents don’t know. Kakasabi ko lang kay Mommy.”

“As your future husband I think I have all the rights to help you with that.” Kumunot ang noo niya sa sinabi nito.

“Masyado kang ambisyoso at nangarap ka na maging future husband ko.”

“You don’t have any choice, hindi na kailangan ng utak para i-analyze kung bakit ako nandito hindi ba? I have your family’s approval Sahara. I beg for your father to hand you over to me and your mother for her blessing, your sister’s approval is the hardest but I got it. Ang pagpayag mo nalang.” Bakas sa mukha nito ang kagustuhan na sumagot siya sa proposal nito.

“Alam mo Mr. Ulysses Andres? Hindi ka marunong magpropose, I don’t find you romantic pero kahit ang daddy kong bato ay may sweet na proposal sa mommy ko. If you really want me badly in your life magpropose ka ng maayos.” Pinigil niya ang huwag mapangiti sa reaksyon nito.

“How?”

“Oh wow, ang genius an si Ulysses ay nagtatanong kung paano? Aba, malay ko ikaw ang henyo dito.”

“Sahara!”

“Propose to me when you are ready.”

“Kapag nagpropose ba ako sa iyo uli ay papayag ka?”

Kunwari ay nag-isip siya. “Come to think of it huwag ka na palang magpropose uli. Okay na ito.”

Kumunot ang noo ng lalaki. “What do you mean?”

“I’ll accept your proposal if—if mabuntis mo ako. Kapag hindi ako nabuntis ay hindi ako papakasal sa iyo.”

“What kind of condition is that? I am not marrying you because I want you to bear my child I want to marry you because I love you, with a child or none at all.” Nagulat siya sa pagtaas ng boses nito. Tuluyan na siyang napangiti sa naging sagot nito. Iyon lang naman ang gusto niya, assurance na hindi siya nito iiwanan kahit na mahirapan man siyang magbuntis.

“I am going to give you two choices then, propose properly or make me pregnant. Alin man sa dalawa papakasalan kita.”

Malakas itong napabuntong-hininga at nailing sa kanya. Maingat siya nitong hinila sa kama.

“Well, how about this? I’ll propose to you properly and I’ll make you pregnant. Habang nag-iisip pa ako ng magandang proposal sa iyo I’ll make you pregnant first.”

Tumawa lang siya sa sinabi nito, mukhang pursigido talaga ito. May lapses kasi si Ulysses sa judgement nito, akala nito ang tatay niya ang pinakamahirap paamuhin sa lahat pero mali ito dahil ang ama niya ang pinakamadali at siya ang pinakamahirap pasukuin. Tingnan lang natin kung hanggang saan ang itatagal nito. He is Ulysses Andres, was a numbered child, a beast and guess what, she thinks she had beaten a beast.