Ice Cream (Completed)

4

-Matthew

"Just come here."

"Matthew-" I didn't let her finish what she was about to say. She's effin' irritating. I know she's my girlfriend and all pero hindi ko gusto iyong may ibang tao na tumatawag sa akin ng Matthew.

Si Coleen lang.

"Do you want me to forgive you?" seryosong tanong ko kay Ella. Kinagatan ko iyong hawak kong apple saka iyon ipinatong ulit sa platito na may asin.

What? I like my apples getting salted.

"Yes. Pero bakit kailangan pa na pumunta ako-"

"I want you." Sadness is evident in my voice nang sabihin ko iyan.

This is the perfect time para tapusin na iyong relasyon namin, iyong buhay niya dahil sawang-sawa na ako sa kaniya na palaging nagte-text, tumatawag at pumupunta rito sa bahay para lang humingi ng sorry.

Since may pupuntahan naman yata si Coleen mamaya, I decided to enjoy. Hindi rin naman ako mahuhuli ng kung sino, specificially Manang dahil nagkakatrabaho lang naman siya everytime na ipatatawag ko siya para linisin itong bahay o kaya ipagluto ako.

Napakunot naman iyong noo ko nang bigla niyang ibinaba iyong tawag. Napabuntong hininga ako nang may marealize ako.

I'm not going to get her virginity. It's obvious. Nang sabihin ko na iyong mga katagang iyon, ibinaba niya iyong tawag. Well, it's okay. I may not get her virginity at least I will get her life.

Itinago ko iyong cell phone ko sa back pocket ko tapos umakyat papunta sa kwarto ni Coleen.

Nagsquat ako para mas matignan ko ng maigi iyong kabuuan ng mukha niya. Natutulog siya ngayon at bahagyang nakabukas ang bibig niya. Balot na balot rin siya ng kumot at tanging ulo at mga kamay niya lang ang nakalabas. Hinawi ko iyong buhok na tumatakip sa mukha niya tapos inipit iyon sa likod ng tenga niya.

"Bakit kasi hindi na lang ako, Coleen?" Mahinang tanong ko sa kaniya kahit na alam ko na sobrang lalim ng tulog niya.

Kung ako iyong pinili niya, malamang wala siya sa sitwasyon na iyan ngayon. Hindi siya nahihirapan. Hindi siya nasasaktan.

Kasi papatayin ko siya kapag nakuha ko na ang virginity niya.

Hindi ba? Kapag patay na siya, hindi na siya mahihirapan.

On the second thought, paano niya ako pipiliin kung hindi naman ako umamin? Pero ano ba ang aaminin ko? Wala naman akong romantic feeling para sa kaniya, puro kahalayan lang.

Magising na nga. Nagpapagising kasi siya sa akin kanina. Ewan ko ba kung bakit. Sabi niya lang, gisingin ko siya ng 8PM. Around seven na ngayon; specifically 7:45PM. Pagkauwi niya kasi galing sa school niya, nakiusap siya sa akin na gisingin ko siya sa ganitong oras tapos natulog kaagad siya.

I kissed her forehead bago ko siya napagpasyahang gisingin nang tuluyan. Hindi pa man ako nakakatayo ng maayos when I heard her mumbled something.

"Jale..."

Something in my innards sunk, in my chest to be specific. Bumuntong hininga muna ako pagkatayo ko ng maayos.

I don't like this feeling. This kind of feeling is alien to me.

"Hey," Tinapik ko iyong balikat niya. Nakita ko naman na medyo gumagalaw iyong talukap ng mata niya. "Coleen, gising na." Ilang ulit ko pa siyang sinubukang gisingin at medyo nahirapan ako kasi ang hirap niyang gisingin kahit ano pa gawin ko.

"Hmm." Nakasimangot niyang hinawakan iyong kumot saka nagtalukbong.

"Coleen," Hinablot ko iyong kumot saka umupo sa tabi niya. Nakasimangot pa rin siya habang natatabunan ng ilang strand ng buhok ang mukha niya. I find her cute kahit na ganito ang itsura niya. "Gising na. Mag-aalas otso na." tinusok tusok ko ang tagiliran niya kaya napadilat siya bigla.

"Ha?" Mukha naman siyang nabuhayan ng ulirat at biglang bumangon sa kama tapos dali-daling pumasok sa walk-in closet. Pagkalabas niya ruon, may buhat na siyang mga damit. Bago naman siya pumasok ng tuluyan sa cr ng kwarto, humarap muna siya sa akin. "Matthew, I'm sorry. Hindi ako makakapagluto ng dinner ngayon, ha?" Kahit naguguluhan, tumango ako. Bumuntong hininga naman siya na parang relieved na tumango ako saka ako nginitian tapos pumasok na sa cr.

"Coleen," tawag ko sa kaniya sabay katok ko sa pinto ng cr. I have this urge to barge in.

"Bakit?" tugon nito saka ko narinig ang lagaslas ng tubig.

"If you need anything, I'll be in my room." Nagpasalamat siya kaya lumabas na ako ng kwarto saka dumiretso sa kwarto ko.

Kinuha ko iyong earphones ko na nakapatong sa maliit na drawer sa tabi ng kama ko tapos isinaksak iyong pin nito sa cellphone ko. Kinalikot ko iyong cellphone ko para makapagpatugtog na. Huhubarin ko na sana iyong T-shirt ko kaso nakalimutan ko na nakakabit pa pala sa magkabilang tenga ko iyong earphones kaya tinanggal ko na muna ang mga iyon saka tuluyang hinubad iyong tshirt ko. Pinatay ko na rin iyong aircon saka sumampa sa threadmill at nagsimulang gamitin iyon.

Kailangan ko pa rin naman na imaintain ang pagiging fit ko. Pagpapatikim na nga lang ng katawan ko sa mga babaeng ginagamit ko iyong kapalit ng virginity at buhay nila, ipagdadamot ko pa ba ito? Hindi naman ako ganuon kasakim kaya mini-maintain ko talaga iyong pagiging fit ko para sa kanila.

"Psst." Napakunot ang noo ko nang may marinig ako na sumutsot kahit pa naka-earphones ako. "Psst." Tinanggal ko iyong earphones ko habang patuloy pa rin sa pagtakbo sa threadmill saka nilingon iyong likuran ko pagkahawak ko sa magkabilang support ng threadmill.

Ano ba iyon? Bakit may sumisitsit?

I just shrugged tapos ikinabit iyong isang earphone sa isang tenga ko while I left the other one hanging.

Minutes passed, habang natakbo ako, biglang may kumatok sa pinto so I jumped out of the threadmill, grabbed a towel then walked towards the door and opened it.

"Bakit, Coleen?" Pinunasan ko iyong ilang butil ng pawis na natulo sa katawan ko pati sa noo at sintido ko.

"Nakiusap na ako kay Manang na siya na muna magluto para sa iyo since aalis nga ako. At..." May kung ano siyang hinalungkat sa bag niya then inilabas ruon ang isang pack ng Oreo; iyong maliit; iyong tig six or seven pesos yata? I don't know. "Here." Kahit naguguluhan, kinuha ko iyon nang ilahad niya. "Ayan na lang muna desert mo since hindi ako makakagawa ng desert mo after mo kumain." Nahihiyang nagkamot siya ng batok habang natawa ng bahagya. Kagat labing tumingin siya sa akin, na parang humihingi ng tawad dahil hindi siya makakapagprepare ng desert. "Sige, Matthew, aalis na ako."

Tatanungin ko sana siya kung anong oras uwi niya at saan siya pupunta pero hindi ko na nagawa dahil nakababa na siya ng hagdan.

As far as I can remember, this is by far, the first time na may babaeng inaalala iyong pagkain ko at nagbigay sa akin ng ganito bukod siyempre sa dati kong pamilya, na pinatay ko.

I smiled, biting my lower lip, pagkasara ko ng pinto.

How did Coleen's simple gesture surpass the happiness of killing someone? I don't know what this fuzzy feeling I'm feeling right now but I love it.

Ipinatong ko na muna iyong Oreo sa maliit na drawer ko tapos pumwesto ulit sa threadmill. Hindi pa man din ako nakakatakbo ng matagal nang biglang may kumatok. Baka si Manang. Nilapitan ko naman iyon at nagulat ako nang hindi si Manang ang bumungad.

"Matt," Bigla niya akong niyakap then locked our lips together. I stepped back then pushed her against the wall. Nilock ko rin iyong pinto dahil baka biglang dumating si Manang.

I thought Ella doesn't like the idea of me wanting to bang her pero... I was wrong. Talagang sinugod niya pa ako para lang maikama siya.

It's funny how girls' mind works. They're so unpredictable. At one point, you'll be disappointed then the next thing you'll know, you'll be surprised of what they will do. Hindi naman niya sinabi na gusto niya pero siya pa talaga ang susugod-sugod para lang maikama ko.

Nang pasukin ko siya, napakunot iyong noo ko.

I expected her to scream, shout, call my name dahil sa sakit na pasukin siya pero... wala. Tuloy pa rin siya sa ginagawa niyang paghalik sa jawline ko. I didn't even felt a barrier inside her.

She's not a fuckin' virgin.

Bigla akong kinain ng inis. Nakakagigil. Putang ina, wala pala akong makukuha sa kaniya bukod sa buhay niya.

Slowly, I reached my partner in crime under my pillow, a cutter. Lagi akong nagtatago ng mga ganito sa ilalim ng unan ko. Kapag nagamit ko na iyong isa, papalitan ko na kaagad. Just in case lang na mapagtripan ko na patayin iyong biktima ko sa kama ko.

"You're not a virgin." I smirked. Hindi siya tumitigil sa paghalik sa akin kahit na inilalayo ko na iyong mukha ko sa kaniya. Dahil sa inis, hinawakan ko iyong leeg niya kaya natigilan siya.

"So?" Tinaasan niya ako ng kilay saka tumawa. "Oh, come on, Matthew." My eyebrows furrowed as she called me by my name. "Sa panahon ngayon, wala ng virgin." Humalik muna siya ng isang beses sa akin saka tumawa mahina habang umiiling. "What do you expect? Virgin pa ako? I'm not a loser, Matthew."

So loser na pala ngayon ang virgin pa?

"I'm done with you." seryosong sinabi ko na nagpataas ng isang kilay niya. "Thank you," Slowly, I formed my lips into a curve kaya lalo siyang nagtaka. My lips formed a sadistic smile na lagi kong ipinapakita sa mga biktima ko. I'm eager to take her life. "And goodbye." Pamamaalam ko sabay saksak ko sa tagiliran niya.

"Ahmm!" Tinakpan ko iyong bibig niya saka ako umupo. Looking for somewhere in her body that might look good kapag sinaksak, nakita ko iyong tuhod niya. "Aahh!" Binitawan ko na iyong pagkakatakip sa bibig niya tapos hinawakan ko iyong dalawang kamay niya gamit iyong isa kong kamay. "Matthew, stop!"

Matthew, eh?

I didn't bother dressing up dahil madudumihan lang rin naman ng dugo iyong isusuot ko kung sakaling magbihis pa ako. At, isa pa, ano pa ba ang itatago ko sa kaniya? Nakita, nahawakan, natikman niya na ang lahat ng parte ng katawan ko.

Tangina. Baka mahawa pa ako ng sakit dito. I f*****g forget to wear protection. Huwag naman sana ako magkasakit.

Wala akong pakielam kahit pa magsisisigaw siya. Sound proof itong kwarto ko. Walang makakarinig sa kaniya dito.

"What if I don't want to?" I mockingly asked her tapos idinagan ko iyong legs ko sa mga hita niya para matigil siya sa pagpasag ng mga iyon.

"Please, Matthew, this f*****g hurts!" Wow. May lakas pa talaga siya na manlaban kahit nasaksak ko na siya sa tagiliran? Kahit pa umaagos na iyong dugo niya sa kama ko?

"You disappoint me." Malakas ang ginawa kong pagsaksak sa tuhod niya kaya napasigaw siya sa sakit. "You're a dirty slut." Hinugot ko ang cutter saka ko ito ibinaon sa kabila niya pang tuhod. Sigaw lang siya nang sigaw dahil sa sakit and that's music to my ears. The scream of her pain and agony is so soothing.

Dahil alam kong hindi na siya makakatayo o makakakilos kaagad dahil sa pagkakasaksak ko sa magkabilang tuhod niya, tumayo ako saka kumuha ng tali sa walk-in closet ko. Nagpunas muna ako ng kamay saka ko pinirmahan iyong listahan ng mga napapatay ko saka ako bumalik sa kaniya.

She rolled to get out of bed pero mas binilisan ko iyong lakad ko para hindi siya makaalis sa kama. Sinipa ko siya sa tagiliran kaya napabalik siya sa kama pero hindi ko inaasahan dadapo iyong kamay niya sa bedside table.

Shit! She got her filthy, bloody hand on my Oreo!

Dinampot ko iyong Oreo na nalaglag saka iyon dali-daling hinugasan sa cr ng kwarto ko. That stupid slut. Hindi ko nga kakain ito at itatago para remembrance tapos dudumihan niya lang ng marurumi niyang mga kamay?

Binalikan ko na siya pagkatago ko ng Oreo ko sa drawer ko tapos itinali ko iyong dalawang kamay niya sa headboard ng kama then iyong mga paa naman niya pero this time, ibinuka ko ang mga hita niya kaya nakabukaka na siya.

"Matthew, please." pakiusap niya habang umiiyak. Awww. Now she's crying.

This slut's life is nothing compared to that Oreo! To my Oreo!

"You stupid slut," nanggigigil na sinabi ko sa kaniya saka ibinaon iyong cutter sa hita niya and sliced her way up to her waist. She's still crying in pain but I don't care. I don't care about anything.

I only care about that Oreo!

"Matthew, stop- Aaahh!"

This effin' slut!

"You" I said as I withrew the cutter on her waist. "don't have any rights" Inilapit ko iyong mukha ko sa mukha niya. "to call me" I readied the cutter on the target saka siya tinignan ng masama. "Matthew!" sigaw ko sabay saksak sa p********e niya na wala namang silbi.

Stupid slut.

Narinig kong bumukas iyong pinto kaya napatingin ako ruon. Nilock ko iyon, ha?

"Matt- s**t!" Agad-agad pumasok si Jale sa kwarto ko tapos inilock iyong pinto. "What the hell, Necro?!"

Ooohh. There goes my other name.

Necro.

Kailan ko pa ba last na narinig iyon? Jale must be furious right now. Oh, I forgot. Jale has duplicate keys to all of the rooms in my house; including my room, this room.

"Tu-Tulong-"

"Oh, shut up." Bored na sinabi ko sabay saksak ko dibdib niya, where the heart is located. "Finally, this slut shutted up." Umupo ako sa gilid ng katawan ni Ella then fixed my gaze on Jale. "What's up?"

"What's up?!" Lumapit siya sa akin tapos itinuro iyong katawan ni Ella. "Ano na naman ito?!"

"That?" Itinuro ko iyong katawan ni Ella without leaving my eyes off of Jale. "Is a dead body. Jale, ngayon ka lang ba nakakita ng patay?" Tumawa ako saka nagsalita ulit. "Ilang beses mo na ba ako nahuli na may kasamang bangkay sa loob ng kwarto na ito?" Umiling na lang ako habang natawa pa rin. Hindi pa ba siya masasanay?

"You're sick, Necro!" Napasapo siya sa mukha niya. "Hindi ko na alam gagawin ko sa iyo!"

"Bakit hindi mo na lang ako pabayaan?"

"Sa tingin mo, kung pinabayaan kita, nasaan ka ngayon?!"

"Ha?" Wala akong maisip na maisagot kasi hindi ko alam kung saan ba mapupunta itong usapan na ito.

"Wala ka ngayon dito sa bahay na ito! Wala ka ngayon dito sa puwestong ito! Alam mo kung nasaan ka?! Malamang nasa kulungan ka na!"

"So, ano ito?" Tumayo ako. Wala akong pakielam kahit pa nakahubad ako at kahit pa makita niya iyong buong katawan ko na nababalot ng dugo. Takte. Ilang beses niya na nakita itong mga itinatago ko - at puro dugo pa ako kapag nakikita niyang hubo't hubad. Nakakainis na rin kasi sinisigawan niya ako, though lagi namang ganito. Mahuhuli niya ako, sisigawan, pagagalitan, sisigaw rin ako. "Sumbatan? Ganuon?"

Bumuntong hininga siya tapos itinaas iyong dalawang kamay na parang na surrender. "Hindi ka pa ba pagod sa mga ginagawa mo, Matt?" seryosong tanong niya tapos ibinaba na niya iyong dalawang kamay niya. And now it's back to Matt. What happened to Necro? Kumalma na ba talaga siya kaya balik Matt na kami?

"Pagod?" Nakatingin lang siya sa akin. I think he's waiting for my next line so I burst it out. "Pagod sa?" Naupo ulit ako sa kama. The slut's blood is covering my arse. Who cares? It's just a nice, warm shower away para luminis.

"That." He signaled me to look at the slut's body so I did pero ibinalik ko rin iyong tingin ko sa kaniya. "Killing innocent girls. Taking their lives. Are you contented with that?"

Well that one's not innocent. This one's a freakin' slut. This freakin, not innocent, slut got my Oreo dirtied!

"What? s*x then kill?"

"Oo, Matt! Oo!" Oh? Bakit sumigaw na naman ito?

"What if I say yes? What's it to you?" Itinukod ko iyong dalawang siko ko sa magkabilang hita ko at nangalumbaba.

Seriously, hindi ko maintindihan ito si Jale. He said he'll just let me sa kahit na ano ang gawin ko. Walang bakod-bakod. Walang kahit na ano. Yeah, pinagsasabihan niya ako pero iyong bakuran? No. At ano ngayon? Kukunsensiyahin niya ako? Hindi ko kasi siya maintindihan. Hindi ko maintindihan iyong gusto niyang iparating.

"Oh, God." Napabuntong hininga siya saka tumingala. "I can't believe na sa akin pa talaga manggagaling ito." narinig kong bulong niya sa sarili niya saka niya ako tinignan. I'm not conscious kahit pa tignan ako ni Jale sa ganitong sitwasyon, ang nakahubo't hubad while covered with blood. As I've said, ilang beses niya na ba ako nakitang ganito? "Matt, bakit ba kasi hindi ka makuntento sa isa? Bakit kailangang maraming masaktan at mawalan ng buhay? Bakit hindi mo hayaan iyong sarili mo na ma-in love?"

The f**k? Love? Nakakatawang bagay. Isang napakastupid na bagay pero maraming naghahangad; maraming nagpapakatanga.

Seriously, ano ba ang makukuha sa love na iyan? Mabubusog ba ako riyan? Nakakatawa talaga iyong mga taong nai-in love. Napailing tuloy ako.

"Bakit pa? Masasaktan ba ako kung masaktan sila? Kung mawalan man sila ng buhay, ano naman sa akin? At saka, bakit ba ako mag-sstay sa isa kung kaya ko naman kumuha nang kumuha? Kung kaya ko naman bilihin lahat-lahat. Lahat, Jale. Lahat." Tinawanan ko siya habang umiiling saka ko ibinalik ang pagkakatitig ko sa mga mata niya. "At ano? Bakit hindi ako ma-in love? Kasi ayoko. Love? Lilimitahan ka lang niyan."

"Tandaan mo, Matt. Hindi lahat ng bagay, kaya mong bilihin."

Ha? Ano pa ba sa mundo ang hindi nabibili? Kaibigan nga, nabibili. Babae, nabibili. Virginity? Nabibili na rin iyan. Buti nga ako, libre kung makuha ko.

"Talaga?" Ngumisi ako kaya napataas iyong kilay niya. "Talaga? Sige nga; name one thing on earth na hindi ko kayang bilihin? Na hindi kayang bilihin ng pera?"

Hindi siya nakasagot. Alam niya kasi na talaga na tama ako. Lahat ng mayroon sa mundo, nabibili. Hangin na libreng ipinoproduce, ginawa nang negosyo. Ipinagbibili na ang hangin; lalo na sa hospital.

Napatungo siya. I smirked as I saw him. Not coming up with an answer is so not Jale.

"See? Wala kang maisagot." Tumayo ako kaya napatingin siya sa akin. "Kasi alam mong alam ko na kaya kong bilihin lahat-"

"Love."

Napakunot iyong noo ko sa biglaang sagot niya. Love? "What?"

"You can't buy anything, Matt. Face it." Tinalikuran niya ako saka umiling. "May isang bagay na hinding-hindi mo kayang bilihin. And that's love." balewalang sinabi niya saka siya nagtungo sa pinto. Binuksan niya iyon pero hindi pa rin siya lumabas kasi tumigil lang siya ruon. "By the way, linisin mo iyan. Huwag kang umasa na tutulungan na naman kitang linisin iyan."

Napabuntong hininga na lang ako dahil sa mga pinagsasabi ni Jale.

Love?

I don't need that stupid thing to live. I won't let myself get involved in that stupid thing called love because love is the stupidest thing on earth.