"Martin... please kung ikakasira ng relasyon ninyo ni Mama mo ang iyong pakikipagmabutihan sa akin, please forget me."
Banas siyang tinignan ng binata. "What the hell are you talking about? Pagkatapos ng lahat, do you think I will just give up on you? No way, sweetheart. I already win your brother's heart. And I knew, I could pursuade Mama too," he said in a cracked voice, and cupped her face. "Please don't give us on us, Jazzy." He held her close to him. "I'm sorry, ako na ang humihingi ng pasensya sa mga sinabi ni Mama," wika ni Martin habang pinupunasan ang mga luhang dumadaloy sa kanyang pisngi. He kissed her nose tip. "Tahan na, babe. Please, 'wag ka ng umiyak. Nadudurog ang puso ko kapag nakikita kitang umiiyak. I hate seeing you cry lalo't alam ko na ako ang dahilan."
Lumundag
