After nang bangayan namin sa gitna nang mall, kung saan may mga taong naka tingin pa rin sa amin, nauna na siyang maglakad.
Walang paalam. Walang lingon. Parang sigurado siyang susunod ako kahit hindi niya sabihin. At ang mas nakakainis tama siya. Ugh!
Pinulot ko isa-isa ang mga paper bag na nakakalat sa sahig. Mas mabigat kaysa kanina, siguro kasi natauhan ako na may dala dala pala talaga ako. I mean, yung mga shopping bags niya, tapos may bag pa ako mismo na dala. Samantala siya, sarili niya lang dala niya. Yung wallet at phone naman niya, kasa sa pants niya. So Lugi talaga ako. Naiinis din ako, kaya parang lahat mabigat. Mabigat na dala dala, at mabigat na pakiramdam dahil para akong naiwang nakatayo sa gitna ng mall, hawak ang lahat ng binili niya, habang siya… siya lang ang may kon
