Kabanata 37

1151 Words

“Andito na tayo,” sabi sabi ko sa kanila. Hinatid pa talaga kasi nila ako sa bahay. Sabi ko sa kanila, hindi na need kaya ko naman pero wala, nag insist silang dalawa t baka daw may mangyare pang masama, kaya pag tapos naming bumaba nang jeep, nag lakad na kami pa sa amin. “Salamat talaga, guys. Sobrang laki ng tulong niyo sa akin ngayon,” sabi ko bago bumaba. “No problem, Lex! Chat ka lang pag kailangan mo ng kalaro sa arcade. At wag kang magpapakagutom, ha? Pero wag din namang sobra-sobra, baka di ka na makalakad!” biro ni k**i bago sila kumaway at umalis. Huminga ako nang malalim bago binuksan ang maliit na pinto ng gate. Ang paligid ay tahimik, tanging ang tunog lang ng mga kuliglig ang naririnig. Dahan-dahan akong naglakad patungo sa pintuan ng bahay namin. Pagdating ko sa pintuan

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD