Sa kabila nang lahat nng nangyare sa akin, kahit pa gaano ko gustong mag tago, kahit pa gaano ko gustong lumayo sa mga tao, sa lugar, hindi ko kaya. Paano? Nandiyan sila sa akin lahat eh. Nasa tabi nila ako, lagi nila akong inaalalayan, lagi nilang pinapagaan ang nararamdaman ko.
Masaya ako. Oo, masayang masaya ako. Dati, ni isang kaibigan ay wala akong malapitan, walang nag aaya sa akin lumabas, walang gustong makipag laro sa akin sa arcade, ang tanging kakampi o kausap ko lang noon ay ang kapatid ko, pero ngayon, andami na nila hindi ako sanay, natatakot ako na baka kaya sila ganiyan, sila andiyan sa tabi ko ay dahil sa itsura ko, natatakot ako na baka sa dulo, iiwan din nila ako. Pero para sa akin, hannggat may mukha pa akong ihaharap na ikatutuwa nila, siguro, siguro susulitin ko na
