KALMADO akong lumabas ng kotse dala ang iba't ibang klase ng bulaklak. Sumalubong sa akin ang simoy ng hangin bago ko tinanaw ang lugar kung saan ko gustong pumunta. It's been years at ito ang kauna unahang mabisita ko siya.
Hindi ko na kasi alam kung saan siya inilibing dahil wala naman akong alam sa buong pagkatao niya noon maliban sa kaniyang unang pangalan.
Pinakalma ko ang sarili bago ko nilagay ang basket na puno ng bulaklak sa harap nito at tiningnan ang pamilyar na litrato sa harapan. Tears welled up in my eyes when I saw his face, smiling.
"Kumusta ka na? Masaya ka ba kung saan ka ngayon?" Biglang humangin sa paligid na tila niyayakap ako nito.
"I miss you.. Sana bantayan mo kami diyan." I wiped the tears and stepped back. I have to hurry dahil may darating na importanten
