BIGLANG may kumatok sa pintuan kaya't pinili na naming tumahimik. Bumukas ito at nakita si Mama, kasunod si Dad. Nagkatinginan ang magkapatid at tumayo na rin sila.
"Labas muna kami, Isabella," Sylvie bid farewell at sinalubong ang mga magulang ko. Si Dad ay ngumiti lang ng matipid, ngunit si Mama ay walang reaksiyon at lumapit sa akin.
"May naramdaman ka ba, anak? Panghihilo?" Dad inquired. Lumapit si Mama at umupo sa harap ko. Umiling ako kay Dad at ngumiti ng matipid.
"Okay lang po ako," I replied.
"The doctor told me that your memory is starting to retrieve, which is why you lost consciousness. Perhaps certain words trigger your memory," Dad explained. I decided not to speak and just listened. "I'm sorry for not telling you sooner, anak. Ayaw naming mabigla ka dahil nag aalala kami
