My Stupid Neighbor.

Year 2010 the most painful year para sa amin ng pamilya ko , Its when he died. My Papa. I was 7 yrs old back then. Musmos na batang tanging gusto lamang ay aruga ng isang ama. At a very young age natutunan kong magpakamature. Dalawang magkapatid lang kami, Si Perseverance at Ako. Actually kambal kami siya ang lalake at ako naman ang babae. "Patience anak, ipinapakilala ko sainyo ni Rance si Karlo ang magiging daddy nyo"alam ko at nasaksaihan ko kung paano nagluksa si Mama sa pagkawala ni Papa. Kaya ang pagiging masaya nalang para sakanila ang maibibigay ko sakanya. "Payag ba kayo mga anak?" "No"iling ni rance. But i know from that moment that its my "no" that will cause my mother's pain. Thats why as a child I made a decision. "Yes mama"I gave her my sweetest smile at niyakap silang mahigpit na dalawa. I never thought that "Yes" would ruin everything. Nang malamang may iba na si Mama ay kinuha ng lola ko si Rance. Kaya naiwan ako sa puder nilang dalawa. I didnt know that letting that guy in our house was the biggest mistake of my life. "Kainin mo yan!"pinilit nya akong kainin ang mga tirang pagkain ng alaga nyang aso. "Tama na po tito" "Hindi mo kakainin ha?!"inuntog nya ako sa pader. Binubugbog nya rin ako. Pilitin ko man na isumbong sya kay Mama ay masyado na itong nabulag sa pagmamahal nya. Sadista sya. Sa kinasamaang palad ako ang napili nyang gawing parausahan ng lahat ng sakit. Tampulan ng asaran sa paaralan at pambubully. Dala na rin ng pambubugbog ay sadyang wala ng maramdaman ang pagkatao ko. "Anak pangako mo saakin lalaki kang mabuting tao at may takot sa Diyos"ang tanging huling sinabing iyon nalang ng Papa ko ang pinanghahawakan ko. Para mabuhay at lumaban. Sanay nako sa usap usapan. Sanay na akong walang kaibigan. Walang taong magtatanggol saakin. Marahil kaya hindi din ako ang pinili ng lolot lola ko na dalhin sa states dahil, Wala akong kwenta kumpara kay Rance. Kaya ako ang naiwan at nagdudusa. "Wala yang daddy eh, Sa pagkakaalam ko nilalandi daw nyan ang bago n---"Napatahimik ang kaklase kong babae ng makaramdam sya ng pagsapul ng bote sa mukha nya. Year 2013 ng makilala ko ang isang taong nagbigay ng mga ngiti sa labi ko. "Ako si Hannah, can we be friends ?"tanong pa nya. Hindi ko aakalaing ang matatamis na ngiting palang iyon ang sisira ng tiwala ko sa lahat ng tao.