Seeking Refuge

00016

"I'm sorry" I mumbled habang ginagamot ang sugat ni Joshua.

His elbow is bleeding, may gas gas rin sa kamao nya! Ma liit lang yon pero alam kong mahapdi iyon.

We were in his place, particularly sa bahay nila. His parents are not here, duty raw, yong isa nyang kapatid may pamilya na raw.

Umigting ang panga nya, hindi pa rin nagsasalita.

His fuming mad kaya puro sorry lang ang sinabi ko after I process everything what happened.Kinagat ko ang labi ko at dahan dahang pinahiran ang gas gas sa kamao nya.

"Hey" marahan kong sabi.

Sobrang guilty ang nararamdaman ko ngayon dahil sa natamo nya! Ang tanga tanga ko kasi! Shutangina!

I sigh heavily nang hindi pa rin nagsasalita. Ngumuso ako at tahimik na lang na ginagamot ang mga sugat nya.

I know ang tanga tanga ko kanina, wala sa sarili! I almost die! Kung hindi nya pa ako sinagip, siguro patay na ako ngayon!

Nang matapos ako sa paglilinis, tahimik pa rin kami. I didn't know what to say, hindi kasi sya nagsasalita!

He stood up kaya agad akong napatayo. He look at me frowning. I swallowed hard.

"Joshua-"

"Let's not talk right now" malamig nyang sabi at tinalikuran ako.

I blink at parang lumubog ang puso ko dahil sa sinabi nya. It hurts.

Sinundan ko sya ng tingin na umaakyat sa hagdanan nila.

Ang sakit tignan na tinatalikuran nya ako, hindi kinakausap. He's not like this!

Yes! Tahimik syang tao but this is different! Ramdam na ramdam ko talaga na galit at disspointed sya sa akin!

I felt like, parang ang laking laki ng kasalanan na ginawa ko! I failed him that's why he is like this!

Wala akong pag-alinlangan na sumunod sa kanya! Ayoko syang umakto ng ganito! Hindi ko kaya! Nakakasikip ng dibdib.

"Joshua!" Tawag ko bago nya masirado ang pinto nya.

Pumikit sya ng mariin parang nawawalan ng pasensya sa akin. I swallowed hard at nangilagid ang luha sa mata.

"Blyn..."

"I'm sorry Joshua. I know ang tanga ko kanina. Please, don't be like this" naiiyak kong sabi.

Nakita kong umawang ang labi nya at namilog ang mata dahil sa inakto ko. I am surprise too dahil never ever akong naging ganito! Even in my parents! Tangina!

"I'm sorry, nagkasugat ka dahil sa akin. I-I...ughmm" I swallowed.

Bumuka ang bibig ko pero agad na natikom! s**t! Anong sasabihin ko?

Sorry? Sorry palagi? s**t!

Bakit ba ako sorry ng sorry? Hindi ko naman sya pinilit na sagipin ako ah? Hindi rin sya ang driver para mag sorry ako? Why am I saying sorry?

I sigh heavily at tinamaan ng hiya.

God! This is so embarrassing!

Unti-unti akong pumihit para bumaba dahil nahihiya sa ginawa! Fuking bulshit! Pero bago pa ako makahakbang, he envelop me in a tight embrace.

Nanlaki ang mata ko sa ginawa nya. Hindi maka galaw, kumalabog ang puso dahil sa ginawa nya.

Yong naramdaman kong bigat, yong takot na naramdaman ko kanina! Nawala lahat! Napalitan ng kakaibagang nararamdaman.

"I'm sorry, I am so sensitive" aniya at humigpit ang yakap sa akin.

I blink. Hindi makapag salita, hindi makagalaw. s**t!

We stayed in that position, kung hindi pa kami tinawag ng kasambahay, hindi sya kakalas sa pagkakayakap sa akin.

I sigh heavily! Parang hindi ako huminga ng ilang oras dahil sa ginawa nya.

"You good now? Wala bang masakit sayo?" Marahan na nyang sabi. I nod, hindi nagsalita dahil kinakalma pa ang puso kong kumakalabog ng mabilis.

"You sure?" Paninigurado nya and look at me intently. I nod.

We eat silently kaya madali lang kaming natapos. Hinatid nya rin ako sa bahay and he explain everything to my parents na nag e-exaggerate.

"You two need to go to hospital! Call our lawyer, that driver need-"

"Mom" pagod kong sabi.

"Tita, she need rest po" magalang na sabi ni Joshua.

"Mabuti pa! Hatid mo na sya iho, may guest room kami, doon ka na lang din para makapagpa hinga. Mamaya na kami magtatanong" Ani ni Lola.

I sigh.

Gusto ko sanang umalma dahil hindi naman ako lumpo para ihatid pa.

"Thank you and I'm sorry for the rouble" pagod ko talagang sabi.

He look at me intently. I look at him tiredly. He sigh.

"Call me if you need anything. Nasa kabila lang akong kwarto...Don't worry anymore" Aniya. I nod.

Dahil siguro sa pagod. Agad akong nakatulog pagkatapos magbihis at nagising na lang ako sa ingay ng phone ko.

Kinuha ko iyon at tinignan.

Criza:

Blyn okay ka lang ba?

Baklang Leben:

Gaga kang babae ka! Ikaw ang mahal nong jowa mo kaya bakit mo naisipang magpakamatay huh?

I sigh at hindi na binasa ang ibang messages. I am still so sleepy! I am so tired, I want to sleep more! I don't want to go to school, okay lang naman siguro. Everyone knows what happen naman, maiintindihan naman nila siguro.

Eh tatalokbong ko sana ang komot nang may kumatok sa pinto. I groan at tamad na tamad na binuksan ang pinto.

"Good morning" Joshua voice said huskily.

My eyes widen and my heart starts to beat so wildly! Oh my God! Lahat ng antok at pagod ko nawala! Shuta!

I blink at sinarado agad ang pinto dahil walang makuhang isasagot.

I heard his laugh kaya natampal ko ang noo ko! Putangina! Anong klasing behavior yon Blyn!

No one can make me act this way! No one can! Lumandi ako noon pero hindi ako nagkakaganito! Tangina!

Nanghihina akong humiga ulit dahil hiyang-hiya sa ginawa!

Bwesit na Joshua yon! Bakit ba sya ganyan ng ganyan? Tangina nya! Alam nya ba na kung anu-ano na lang ang pumapasok sa isip ko at nararamdaman ko sa mga pinagagagawa nya?

Nakakabaliw sa totoo lang! Putangina nya! Pag ako hindi nya pinanindigan! Makikita nya talaga!

Kinabukasan, kaliwat kanan ang pagtatanong sa akin kung kamusta na ako, may mga sugat ba ako!

May naririnig din akong, ang swerte nya dahil may De Lara na nagligtas sa akin, na willing daw mapahamak sa akin at kung anu-ano pa!

Hah! Hindi nila alam na ang sungit sungit ng lalaking yon pagkatapos nang insidenting yon!

And to think about his madness, bakit naging marahan na yon sa akin after he hug me?

I swallowed hard, remembering the feeling I felt when he hug me! s**t!

I sigh heavily and shook my head. Winala na ang thoughts ko about yesterday dahil tangina baka kung saan saan naman umabot ang mga iniisip ko at baka maalala ko na namam ang mga kahihiyang nagawa ko!

"Blyn, practice daw kayo sa Gym!" Sigaw ni Criza na papasok.

I sigh at tumayo.

Kung matalino lang ako at hindi tinatamad mag-aral, hindi na ako sumali-sali sa ganito eh dahil ang hassle, nakakapagod at nakakastress! Pero dahil medyo maypagka bobo ako, dapat sumali dahil may deal kami ni mommy! Bwesit na deal yan!

"Ako na magdala nyan madams!" Maarting sabi ng bakla at kinuha ang paper bag na dala ko kung nasaan ang heels na gagamitin.

Required kasi na magdala ng heels kapag practice para raw masanay. Hindi na mahihirapan sa mismong pageant. Gusto kong mag protesta pero dahil may point naman ang reason, sumunod na lang ako.

"Kaya mo bang mag practice Blyn? Baka may masakit talaga sayo...Pwede kang magpahinga muna, kami na bahala mag sabi sa floor coordinator, maiintindihan naman siguro" nag-aalalang ani ni Criza.

I shook my head. Hindi nagsalita dahil puta! Hindi ko alam kung bakit hindi ako nagsasalita eh!

"Okay" aniya.

Pag dating namin sa gym, nandoon na ang kapwa namin candidates.

Girls are already wearing their heels, nag p-ractice na kung paano maglakad at kung paano sila mag p-post. Habang ang mga boys ay nasa gilid lang nag c-chismisan ng kung anu-ano.

"Grabe mas gwapo talaga ang nasa engineering kaysa criminology ano?" Biglang mutawi ni Criza.

I sigh and sat down one of the chair, hindi na nag abalang mag practice. Sanay na sanay na akong mag suot ng mga heels eh.

"Gaga! Mas gwapo yong nasa Comsci oh!" Ani ng bakla.

"Sunga! Mas gwapo yong-"

"Blyn!" Tawag sa akin sa papalapit na si Joshua.

Napabuntong hininga ako. Here we go, kumakalabog na naman ng husto ang puso ko at parang umaalon ang tyan ko.

Jesus! Ano bang ginagawa nya sa akin!?

"Ay!nandito na ang husband"

"Sana all"

I heard the both of them. I sigh.

"Oh?" Malamig kong sabi.

Nakita ko naman ang dalawa na napatingin sa akin. Shock na tinignan ako.

"Sungit. I didn't do anything-"

"Sinasabi mo?" Kunot noo kong putol sa kanya.

He smirked at umupo sa tabi ko.

"Are you still mad-"

"Hindi ako nagalit"

"Are you-"

"Stop!" Inis kong sabi.

Putangina! Walang ngang ka sense sense ang sinasabi eh! Letche! Ni hindi ko nga alam kung saan nya pinagkukuha ang mga sinasabi nya!

"Blyn punta muna kami doon"

"Tama Tama, Tara tara"

Parang tangang paalam ng dalawa. I sigh heavily.

What's wrong with this people? Bakit ganito sila ngayon? Mga weirdo!

Masama kong binalik ang tingin kay Joshua na nakatingin sa akin na nakataas ang kilay. Psh!

Akala nya kinagwapo nya ang ganyan? Hah! May gusto ako sa kanya pero ang kapal pa rin ng mukha nya!

"Trip mo ngayon?" Inis kong tanong. Kung anu-anong sinasabi eh. He shrug.

"Just bought you something" aniya at may kinuha sa bulsa nya.I frowned at sinundan ang kamay nya.

Iwan ko talaga sa lalaking to ngayon kung bakit ganito kung umasta ngayon!

"Here" aniya at pinakita ang maliit na color beige na box. I raise my brow at tinignan lang yon.

Tangina! Bakit ganito kung mag react ang puso ko? Am I crazy?

"What is this?" Tanong ko at nag angat ng tingin sa kanya.

"Open it" aniya.

Tamad kung kinuha sa kanya ang box, kunwari hindi interesado pero ang totoo! Sa loob loob ko, grabe na ang kaba at sobrang excited na.

I blink multiple time nang nakita ko ang dalawang earrings! Though it so simple but it screamed elegance. A gold earings, a small diamond in the middle and surroundid by a gold veins.

Gulat akong tumingin sa kanya. He smirked.

"Like it?" May tuwa nyang sabi.

Damn! Bakit ang saya saya sa pakiramdam? Dati kapag nakatanggap ako ng mga gifts, wala lang sa akin kahit gaano pa yan kamahal but this? Iwan pero ang saya saya ko.

I am not into jewelries pero bakit ganito ang nararamdaman ko? Bakit napakasaya? parang ito ang pinakamagandang natanggap kong regalo.

"Thank you" I sincerely said.

Nagulat naman sya sa inasta ko kaya napaayos sya ng upo.

"What?....what did you just say?" Gulat nya talagang sabi.

I sigh. Damn this boy! Why is he like this? Why is he so very adorable? Tangina! Hulog na hulog na talaga ako! Shuta!

"I said, thank you" marahan ko talagang sabi.

He blink once at hindi na inalis ang mata sa akin. I look away, tinignan na lang ang earrings na binigay nya.

I will post it on my social media account! Ipapa print ko rin and ipapa frame! This is the best gift I have ever received in my whole entire life!

"Come again Blyn?" Bangang pa rin na sabi ni Joshua.

"Thank you" mahina kong sabi at hinahaplos ang earings.

Shit!

Hindi ko akalain na maramdaman ko ang ganitong saya kapag nakatanggap ako ng regalo! Ni hindi ako ganito kasaya nong binigyan ako ni daddy ng kotse!

"Come again?" He said again at umusog papalapit sa akin.

I frowned!

Pinagtitripan ba ako nito?

Inangat ko ang tingin ko, sasamaan sana sya ng tingin kaya lang ang lapit lapit ng mukha namin! Nanlaki tuloy ang mata ko.

"Say it again Baby" he said huskily.

I swallowed hard, nagimbal ang buong pagkatao sa narinig at sa lapit namin sa isat isa.

I lick my lips unconsciously, bumaba ang mata nya roon kaya mas kumalabog ang puso ko ng husto.

Shit!

"I-I said..."

Napasinghap ako when he tilted his head while looking at my lips. s**t!

"Hmmmm?" Malambing nyang tugon.

"Sabi ko...Thank-"

"Position na sa stage candidates!" Tawag sa unahan.

Agad naman akong natauhan at lumayo sa kanya. I blink while he smirk.

"Your welcome" May ngiti sa labi nyang sabi.