Behind The Changes (The Life Story Of Felicity Montessori) TAGALOG

Prologue LAHAT NAG KAKAGULO ng dumaan silang magkakaibigan sa hall way, they gave way and shouted our names, we just ignored them and walk with authority. Some boys taking pictures like their our avid fan showing a keen interest in or enthusiasm for something. Having this kinds of attention from them, and very attentive for what you'll do is very overwhelming. The feeling pleasurable satisfaction over something by which you measures your self worth is what you proud of. "Felicity! May nag iwan ng sulat sa locker mo nahulog!" Our locker is a small lockable closet or compartment. We use it for our heavy belongings so we don't need to bring it at home. For convenience purposes. We stop walking and turned our gaze to the kikay girl who lifted the piece of letter. I smiled sweetly at here and said. "Throw it away dear, I don't need trash in my locker. Thanks for cleaning it." Then i flip my hair and walk proudly. My friends laugh. They cheered when they saw me walking in the hall way through our classroom, sometimes i smiled at them but mostly poker face. Nang malapit na kami sa classroom kaagad na kumaway ang mga kaibigan ko sa crowd. Habang siya tuloy tuloy papasok. Nang makita kami ni Prof agad na tumaas ang kilay nito at sinita kami. "Is that a proper greetings for you Felicity and the friends?" Sabi nito saka tinignan ang mga kaibigan niya isa isa na nakasimangot lang at umupo na sa mga upuan nila. " That's how we greet prof, just bare with it" nakangiti niyang sabi saka umupo at umub ob sa upuan niya katabi ni Jessica. Umiling lang ito at hinayaan na sila, ganyan naman yan, laging naninita wala din namang mapapala. The class started and the Prof give us quizzes at ng matapos, ni checked ito ng mga classmates namin. At syempre umuusok na naman ang ilong ni Prof dahil one lang ang nakuha ko over 50. Wala naman akong alam diyan dahil hindi naman ako nag aaral. Sabi pa nga ni Prof puro ganda lang ang maipagmamalaki ko. Hindi ko na pinansin, she's just a waste of time. NANG MATAPOS ang klase agad siyang hinigit ng mga kaibigan niya para pumunta sa court na ipinagtaka niya, maraming estudyante at parang nagkakagulo sa unahan. Kaya nagtaka siya kong may ano, dahil wala namang event ngayon. "What's goin on?" Ngumiti ng matamis si Sandra saka siya tinulak papuntang unahan at ng nakapunta sa unahan, parang nahulog ang panga niya at na istatwa nalang sa kinatatayuan ng masilayan ang nangyayari kung bakit sila nagkakagulo. Tumibok ang puso niya ng malakas at gusto niyang maiyak sa saya. Hindi siya makapaniwala. The man she dreamed and waiting for is infront of her holding bouquet of flowers and smiled at her sweetly. "Felicity, can you be my girlfriend?" Malambing na sabi ni Ken, lumapit ito at pinunasan ang luhang tumulo na hindi niya namalayan, matagal na niya itong gusto at akala niya puro lang ito paramdam at hindi man lang gagawa ng action. nagkakagulo ang mga estudyante dahil sa nangyari at sinigaw nilang umuo na daw ako. Bakit ko naman hindi sasaguhin ang isang Ken Saavedra? Matagal ko nang hinihintay na sana manligaw na siya at ito nga! This is one of the best thing that happened to me ever. "Yes Ken," nagsigawan ang mga school mate ko at nag pa confetti pa, they are happy for us no doubts of that. Ngumiti ito ng matamis saka siya niyakap at pinatakan ng halik ang labi niya na mas lalong ikinagulo ng crowd. That's our story started. Hinding hindi niya makakalimutan ang moment na yun. Simula ng sagutin niya ito lagi na silang magkasama sa pag uwi sa pagkain sa cafeteria lahat. Na minsan naiinis na ang mga kaibigan niya dahil wala na daw akong oras sa kanila. Sa tuwing may practice ito, hindi siya nawawala, lahat ng mga importante sa buhay nito sinuportahan niya, ganun din ito sa kanya. minsan nag aaway sila dahil sa ugali ko katulad nalang ngayon na may nakabangga akong babae sa mall eh alam ko namang sinadya nito para magpapansin kay Ken, alangan tatahimik ako. "Are you blind not to see me Miss? " Sita niya dito. Tumingin naman siya sakin bago ngumiti muna kay Ken bago siya tingnan ulo hanggang paa. "I didn't see you, masyado ka kasing maliit." Saka pa ito tumawa ng nang uuyam. Dahil sa inis ko kaagad na lumagapak ang kamay ko sa makapal nitong blush on na ikinagulat nito. Kaya kaagad niya akong sinugod at sinabunutan na hindi naman ako nag pahuli ano siya hello! Nagsabunutan kami at nagsampalan sa harap ni Ken na pilit kaming pinaghihiwalay. "What the fvck Felicity! Stop it!" Sigaw nito saka siya hinila sa babae ng malakas kaya napasandig siya sa malapad nitong dibdib. "Let me go Ken! She needs to learn her lesson for bitching at me!" Sigaw niya dito na pilit siyang pinipigilan para hindi niya maatake ang makapal na babae. Inayos ng babae ang nagulo nitong buhok at nginisihan siya. Ang gagang to! Susugurun sana niya ulit ng mahinahong sabihan ito ni Ken na umalis na, umirap ito sa kanya bago umalis. "Bakit mo ako pinigilan! Sana naingudngud ko ang nguso ng gagang yun!" Inis niyang sigaw sa lalaki bago iwanan. Mabilis naman siya nitong hinabol pero hindi niya ito pinansin, naiinis siya dito alam niya namang madali siyang mag selos kapag may tumitingin dito at ngumingiti. "Wait Fely, I'm sorry. It's just that I don't want you got into fight." Saka siya hinigit sa braso para yakapin at lambingin. "I love you okay? Ayaw ko lang napapaaway ka. Tara na! Manood tayo ng sine." Ngumiti ito ng malawak saka niyakap siya sa bewang habang papuntang sinehan. Nang maka kuha ng tickets sa unahan sila pumuwesto kaagad na yumakap ang binata sa kanya at inilagay naman niya ang ulo sa balikat nito. Sabi ng iba perfect couple daw sila at mahal na mahal nila ang isa't isa. PAGKATAPOS sa sinehan pumunta sila sa bahay nila Ken at agad silang binati ni Tita Vilma, mama ni Ken. Tuwang tuwa ito dahil nandiyan siya niyakap pa siya nito ng mahigpit na tinawanan lang niya, nagtampo naman kunwari si Ken sa ina dahil pipisain na daw niya ako sa higpit ng yakap nito. At dahil nandiyan ako magluluto daw ito ng special dish. Gusto sana akong isama ni Tita na kaagad namang tinutulan ni Ken. "Mom! Tuturuan ko si Fely sa assignment niya. Hindi na naman yan sasagot ng assignment at zero na naman ang makukuha." Anito saka siya niyakap sa likod. Umingos lang si Tita. "If i didn't know, maglalambingan lang kayong dalawa" "Mom!" Natatawa nalang siya sa nobyo dahil namumula ang tenga ito kaya tinukso pa ito ni Tita. "Ate Fely!" Rinig niyang sigaw sa ibabaw ng hagdan. Tumakbo si Keanna pababa na kaagad na sinaway ni Tita kaya nakasimangot itong naglakad at ng makaabot sa kanya agad siya nitong niyakap at pilit hinihila sa kwarto nito para turuan siyang mag makeup. She's a 10 years old and super cute. "C'mon ate, let's go!" Pilit nito na tinawanan niya lang. "May gagawin kami Keanna! Umakyat kana sa taas." Sabi ni Ken saka siya dali daling hinila papuntang kwarto nito. Rinig pa niya ang sigaw ng bata, pero hindi nito pinansin ng nobyo. "Haay! Mabuti nalang nailayo kita doon, hindi na naman kita masusulo" tawa nito at kaagad siyang iniharap to kiss her in the lips. His tongue pushed it's way into her mouth and met hers. She grabbed his hair when his kissed move deeply and more passionate. She open her mouth and let him put his tongue inside and let him explore the sweetest of her tongue. He groaned and roam his hand in her waist and hold it tightly. Kriingggg! Kriingggg! Parihas silang naghahabol ng hininga at pinakawalan ang labi ng isa't isa dahil sa cellphone niyang tumunog. Ngumiti si Ken at niyakap ang bewang niya at hinalikan ulit siya sa labi ng mabini. "Answer your phone mahal" bulong nito sa tenga niya. Agad nagsitaasan ang mga balahibo niya dahil sa mainit nitong hininga na tumama sa tenga niya. Dali dali niyang sinagot ang tawag ng maitang ang mama niya ito. "M-ma, bakit?" Pilit pa niyang hinahabol ang hininga dahil sa halikan nila. Nakayakap lang ang nobyo niya at wala ata siyang balak pakawalan. "Nasaan ka anak? Aalis kami ng papa mo at sa makalawa pa kami babalik" sabi nito. "Nandito ako kina Ken ma, uuwi din ako mamaya." Siniko ko si Ken ng halikan nito ang leeg ko habang kausap lang si mama. "Sige nak. Mag iingat ka" saka nito binaba. Tumayo na kami ng marinig ang katok ni Tita kakain na daw. Nang nasa hapag, asikasong asikaso ako ni Tita na sinasaway ko nalang dahil nakakahiya. "Let me Tita Vilma. Nakakahiya po sa inyo." "Sus! Huwag kang mahiya hija, parang anak na rin kita." Sabi nito at hindi talaga nagpaawat kaya hinayaan niya nalang. " Ate! Sa room tayo tapos nating kumain!" Nakangusong sabi ni Keanna kaya kinurot ko siya sa pisngi. Kaya nang matapos kumain walang nagawa si Ken ng tumatawa kaming tumakbo ng kapatid niya papuntang kwarto ng bata. "FELY! Ano yong nabalitaan ko?" Nagpipigil nitong sabi. Nagtaka naman siya, anong nabalitaan? "Ano ba yun? At bakit galit na galit ka!" Inis kong sabi at hindi siya pinansin, itinuon ko lang sa pag me-makeup. "May pinatalsik kang scholar, dahil lang sa hindi pagsunod nito ng utos mo. Alam mo bang mahirap maging scholar? Lagi silang pagod sa pagta trabaho para suportahan ang kanilang sarili, hindi katulad natin na isang pitik lang nandiyan na agad!" Sigaw nito. Hinarap ko siya at dinuro. "Alam mo Ken, nauuto ka lang nila dahil mabait ka! Nagpadala ka kaagad. You didn't even see what's really goin on, alam mo bang isang araw narinig kong pinag tsismisan nila ako! What should i do? Of course ang palayasin ang mga makakapal ang mukha!" Inis kong sabi saka nag walk out. Ang walang hiyang scholar yan! Nabalitaan ko pang nakikipag ano sa mga professor para suportahan ang sarili! At hindi ko naman sana papakialaman kung hindi lang ako ginalit. Inutusan niya ito dahil bigla nalang sumakit ang tiyan niya at wala ang mga kaibigan niya, sabihin ba namang busy siya at nang sundan niya para awayin nakita niyang pumasok sa office ng isang Prof at narinig niya kong anong ginagawa nito. Kahit maldita siya hindi niya naman ikakalat ang nalaman huwag lang siyang pupunuin. Hindi sila nagpansinan ni Ken ng dalawang araw, kaya nagulat nalang siya isang umaga ng mabungadan niya itong nakaupo sa sala nila at kausap ang papa niya. Humingi ito ng sorry at niyaya siyang mag date sila. Syempre na miss din niya ito kaya hindi na siya nagpakipot pa. MASAYA KAPAG lagi kaming magkasama ni Ken, walang problema. Kahit madaling mag init ang ulo ko lagi niyang pinapasencya. Kaya nagulat nalang siya isang araw na naging sobrang busy na nito, sa tuwing yayayain niya itong mamasyal para mag bonding lagi itong busy mayroong practice daw o hindi kaya Library. Naiintindihan naman niya pero nawawalan na ito ng oras sa kanya. "Ken!" Sigaw niya ng makita itong naglalakad kasama ang barkada nito. Tumigil naman ito at tinanong kong bakit at bilisan daw niya dahil may mahalaga itong gagawin, nang tingnan ko ang mga kaibigan nito kaagad silang nag iwas ng tingin. Sa oras na yun, alam niyang may mali. "Bakit ba lagi ka nalang busy! Wala ka nang oras sakin! Mas inuuna mo pa yang barkada mo! " Sigaw niya dahil sa inis. Tumiim baga naman ito at hinigit siya palayo sa mga kaibigan nito "Pwedi ba Felicity! Busy ako at marami kaming ginagawa hindi lang naman sayo umiikot ang mundo ko, may sariling buhay din ako!" Matigas nitong sabi. Kaya sinampal niya ito sa sobrang inis. Tinignan lang siya nito ng malamig saka na umalis. Nanggagalaiti siya sa galit. Dalawang buwan na, na laging ganito away nalang sila ng away kahit maiit na bagay. HANGGANG isang araw gumuho ang mundo niya ng makipaghiwalay ito dahil hindi na daw nito kaya ang ugali niya. Napakasakit na sa tagal nila ganun ganun nalang iyon? "Bakit Ken? Nangako kang mamahalin mo ako, asan na yun? Napakasakit na sa dami nating pinagdaanan sumusuko ka nalang kaagad." Umiiyak niyang sabi saka ito niyakap ng mahigpit. "Please Ken, huwag mo naman itong gawin sakin!" "Please let me go Fely, pariho lang tayong masasaktan. I'm sorry pero...." Hindi ito makatingin sa kanya. Parang may sinulid sa puso niya na tumutusok dahil sa sakit. "Pero ano! Ha!" Inis niyang sabi saka ito tinulak tulak at pinagsusuntok niya ito sa dibdib. "Pero wala na akong pagmamahal sayo, Ewan ko Fely basta nagising nalang ako isang araw hindi na pala kita mahal" natulala lang siya sa kanyang kinatatayuan at hindi ma proseso ang salitang sinabi nito. Kaya hindi na niya namalayang umalis na pala ito. Pero hindi siya pumayag na makipaghiwalay dito, kahit ayaw niya akong makita pilit kong isinisiksik ang sarili dito. Kahit saan siya nandoon ako. Hanggang isang araw nakagawa ako ng bagay na alam kong makakabalik siya sakin. Pero mali pala ako, kahit ibigay ko pa ang sarili ko hinding hindi na maibabalik ang pagmamahal niya sakin. Pinilit kong ibigay ang sarili ko kahit ayaw niya, nasa bahay niya kami at sapilitan akong sumama sa kanya. Wala ang parents nito at kapatid dahil sa business trip. Naghubad ako sa harapan niya at hindi man lang ito natinag. "Kapag ba pinagbigyan kita, titigil kana?" Malamig nitong sabi na dahan dahang hinubad ang mga damit. "Wala ka ring mapapala Fely pagkatapos nito, kaya umalis kana!" Sabi nito saka humiga sa kama. Hindi siya nagpatinag, pumatong siya sa lalaki at pinaghahalikan ito. She kiss his lips and tried to put her tongue inside his mouth but he just stiff. But when I'm going to stop coz of too much embarrassment he immediately grabbed my head and kissed me harshly and widely. Sana pagkatapos nito magbago ang isip niya. Sana pagkatapos nito ako parin ang mahal niya. Umiiyak siya habang pinagsasawaan nito ang katawan niya. Hindi niya man lang maramdaman ang pagmamahal dito habang umiindayog ito sa ibabaw niya, ang haplos nito kakaiba at walang lambing. Mararahas din ang paghalik nito na ikinasugat ng labi niya. Nang matapos ay kaagad tumayo ang lalaki at pumuntang bathroom. Sinabi pa nito na makakaalis na siya at huwag nang babalik. Hindi niya alam kung anong gagawin niya. Siguro kinakarma na siya sa mga kamalditahan niya. Umiiyak siyang umalis ng bahay nito at alam niyang hindi parin siya titigil. Atleast sinubukan niyang eh save ang relasyon nila, at sa huli wala siyang pagsi-sisi. Please vote, comments and share and don't forget to follow me Lady Kimmy Lady Kimmy