Chapter 1
1448 Words
Chapter One
Felicity
SHE'S VERY HAPPY coz his boyfriend texted her and he want to say something important. Malapit na silang mag isang taon. She grabbed the mirror and started cleansing her face with her favorite facial wash that came from Italy. She need to be beautiful tomorrow for her boyfriend. Nang tapos na maingat niya itong inilagay sa mga lalagyan lahat ng gamit niya should be organized at pinatay ang ilaw. Hindi siya puweding magkaroon ng eye bags ano nalang sasabihin ng mga school mate niya na haggard at nanlulumata siya, tsk! That wouldn't happen.
MORNING CAME and she's running in their stairs but her yaya Lagring shouted at her to slow down. I ignored her for what? She's just a maid after all. Nang makababa ng hagdan hinanap niya ang mama at papa niya para mag paalam.
Where are they?
"Hoy Joy! Did you see mama and papa?" Masungit niyang tanong sa batang katulong. Nag aaral din ito sa pinapasukan niyang school at scholar. Umiling ito at kaagad na umiwas. Ang ingratang yun! Inirapan niya nalang saka dali daling lumabas ng bahay.
"Sa Candy's café Benito, Bilis! Ang bagal, para kang pagong!" Sita niya sa matandang driver.
Napabuntong-hininga nalang ang matanda sa ugali nito. Sanay na sila at talagang maldita ito at dapat lahat ng gusto dapat nandiyan kaagad.
NANG MAKARATING sa Candy's café ang dalaga, kaagad itong nag marcha papasok, nang makapasok kaagad na nagsilingon ang mga tao. Sa ganda ba naman nito at napaka social na magdala ng sarili pati din ang aura. Halatang mayaman at dapat ilagan.
Napangiti nang matamis ang dalaga ng makita ang hinahanap. Masaya siyang lumapit dito at hinalikan sa pisngi na ikinaigtad nito.
"What the fvck Felicity! Do you know the word public place?" Napanguso siya sa sinabi ng boyfriend at ang pag mumura nito. Padabog na umupo ang dalaga at inis na inis. Ewan ba niya nitong mga nakaraang araw lagi nalang mainit ang ulo nito at ngayon na ngalang sila nagkita dahil laging busy ito sa tuwing niyayaya niyang lumabas.
"Bakit? Hinahalikan naman kita sa pisngi kahit madaming tao ah! Kailan ka pa nagiging OA?" Sabi nito sa naiinis na tono. Wala na sa mood ang dalaga, naiinis siya sa boyfriend niya dahil hindi man lang nito pinansin ang bagong make up niya at ang damit niyang napaka expensive. Pero hindi niya nalang pinansin dahil baka pagod ito sa practice.
"Let's order babe!" Maarti niyang sabi. Saka tumawag ng waitress.
"No need for that Felicity, aalis din naman kaagad ako." Malamig na sabi nito. Pero hindi ito pinansin ng babae. At tinawag ulit ang waitress na lumapit naman kaagad ng makita ang tumatawag, hinayaan nalang ng lalaki dahil hindi mo talaga ito mapasunod. Nang makalayo na ang waitress kaagad nag salita ang binata.
"I'm already tired of this bullshit relationship Felicity. So we better end up here. I don't love you anymore Fely. Please I'm begging you, Fely let's breakup already." Pag mamakaawa nito. Gustong umiyak ni Felicity but she tried not too. Ilang beses na ba itong nakipaghiwalay? Hindi na niya mabilang. Mahal na mahal niya ito at ayaw niya itong pakawalan. Alam niyang minahal siya nito. Sa sobra niyang pag mamahal dito pati ang iniingat ingatan niyang bagay ibinigay niya dalawang linggo na ang nakakaraan, para huwag lang siya nitong hiwalayan. She thought everything will change after giving her virginity to the man she love, but she's wrong. Wala pa rin, at gusto na nitong makipag kalas.
Hindi niya ito kayang pakawalan, karma na ba to? Dahil sa sama ng ugali niya?
"K-ken, alam mo namang m-mahal na mahal kita d-diba?" Hindi niya maiwasang mapaiyak dahil sa sakit na ibinibigay nito. Hindi niya kayang mawala ito sa buhay niya.
"Stop it Felicity! Hindi na yan pag mamahal, obsession na yan. Sorry kahit hindi kapa pumayag aalis na ako sa pesting relasyong ito!" Mariin nitong sabi. Parang sinaksak na rin niya ako ng kutsilyong mapurol. Pagkatapos kong ibigay ang sarili ko ganuon nalang iyon? Pinahid niya ang luhang tumulo at pilit inaayos ang sarili para walang masabi ang mga tao.
"K-ken, alam mo namang ikaw ang nakauna sakin diba?" Lahat na gagawin niya mapanatili lang ito sa kanya.
Ngumisi ito ng mapang asar.
"Ikaw ang may gusto nun Felicity, ikaw ang nag insist ng sarili mo sakin kahit ayaw ko because i respect you Fely, but you didn't even respect your self for giving it to me.! Now tell me. How can i reject that time? Lalaki lang ako!" Galit na sabi nito saka tumayo. Nabigla siya ng bigla nalang tumayo ang lalaki, kaagad niya itong niyakap sa likod at umiiyak na huwag siyang ewan. Hindi niya kaya, ikamamatay niya.
"K-ken please, don't leave me " lumakas na ang iyak niya at mas lalong hinigpitan ang pagkakayakap sa likod nito. Kahit may nag vi-video wala siyang pakialam. Mahal na mahal niya ito kahit sabihin man nang iba na isa siyang martir. Mas lalo siyang nanlumo ng pwersahan nitong baklasin ang dalawa niyang kamay na nakayakap dito. At dali daling lumabas ng café. Napaluhod siya sa sahig at hindi ininda ang mga taong naaawa sa kanya. Nang may lumapit na waiter para sana alalayan siya kaagad niyang piniksi ang kamay nito at sininghalan.
"You stupid poor Waiter! Get out on my way!" She shouted and compost her self bago lumabas ng café. Nang makita niya ang sasakyan, kaagad siyang pumasok at doon umiyak ng umiyak. Wala namang imik ang matanda dahil ganito naman ito japag nag aaway sila ng boyfriend nito.
"School tayo Benito!" Matigas niyang sabi.
ILANG MINUTO ng makarating siya sa school. Nilagyan niya ng concealer ang ilalim ng mata para hindi halatang umiyak siya. Papasok palang marami na ang bumabati sa kanya at sinasabi kong gaano siya kaganda. Everybody in this school idealized her, amazed jyiw she managed her self, and her posture. Pero ni ngiti hindi niya binigyan. Para ano? At para saan? Naglalakad lang aiya at walang pakialam sa paligid.
"Ang ganda mo Fely,"
"Kailan ang cheering squad Fely."
"Fely! Your so gorgeous at bagay na bagay kayo ni ken!"
Marami pa siyang naririnig na hindi niya tinuunan ng pansin. Madaming tao sa hall way para masilayan lang siya lahat nag aabang tuwing umaga. Kung minsan ngumingiti naman siya, plastic nga lang.
Nang makapasok sa room kaagad na lumapit ang mga kaibigan niya at pilit nagpapasama sa pag shopping mamaya. At mga classmates niya nagtatanong kung anong magandang brand ng sapatos, damit, pati bag nga niya tinanong kong saan binili dahil bibili daw sila. Ganyan siya ka sikat lahat ng mga tao sa paaralang ito ay kunti nalang sasambahin na siya. Kahit masungit siya at may pagka maldita.
"Wala ako sa mood!" Inis niyang sabi sa lahat at umub ob sa upuan niya. Lahat nagtataka kong anong nangyari. Hanggang sa dumating ang Prof nila. Napagalitan pa siya dahil hindi niya nasagot ang recitation nila. Wala siyang pakialam! Anong paki niya sa mga chemical na yan! Mabuti sana kong babalikan ako ni Ken pag na sagot ko ang pesting katanungan na yan. Napabuntong-hininga siya, at tumayo na, kanina pa siya kinukulit ng mga kaibigan na kumain sa cafeteria. Gutom na din naman siya dahil hindi siya nakapag breakfast kanina at ang in-order niya kanina sa Candy's café hindi niya napakinabangan.
MARAMING tao sa cafeteria pero dahil may naka reserved nang upuan madali nalang silang nakaupo. Marami ang bumabati sa kanila lalo na sa kanya. May inutusan silang bumili ng kanilang pagkain. Bakit kapa pipila kong meron namang gagawa nun sayo diba? Ilang sandali dumating din ang pagkain nila kaya hindi siya nagsasalita at tuloy lang sa pagkain with class parin. Hindi naman yan mawawala sa kanya.
"What happened Fely? Bakit wala ka sa mood?" Tanong ni Sandra na humihigop ng softdrinks. Tumango naman si Jessica na busy sa pagkain. Habang tahimik lang si Samantha sa tabi nila. Bumuntong-hininga ulit siya at nawalan na ng gana dahil sa naalalang nangyari kanina.
"Wala na kami Ken" mahina niyabg sabi saya yumuko para pigikan ang luhang papatulo na sana.
"What!" Sanay na sabi Jessica at Sandra. Alam naman siguro nila na matagal ng gustong makipaghiwalay ni Ken hindi lang siya pumapayag.
"Why did you let that to happened!" Na iinis na sabi ni Jessica saka padabog na inilapit ang upuan sa kanya.
"Ayaw ko naman kong ako lang, pero galit na galit siya kanina ng hindi ako pumayag. At wala na daw akong magagawa pa roon." Tuluyan nang nahulog ang butil ng kanyang luha. Niyakap naman siya ng dalawang kaibigan at pinapasali nila si Samantha na inirapan lang kami bago sumali.
Please vote, comments and share and don't forget to follow me Lady Kimmy
Lady Kimmy
- Writer
