Chapter 6
1387 Words
Felicity
"DID YOU heard the news girls?"
"What's news?"
"That's Angel stole something! The new girlfriend of Ken, I can't believe he replaced Felicity for a thief like her, I pitied him tsk!" She heard clear and loud. They got her attention when her and her friends pass through them when we heard the three students talking about the news the girl heard, she got curious, because she's the reasons why Angel experiencing that problem. Now she face the embarrassing and humiliating situation. She felt contentment, causing Angel to feel ashamed and foolish by injuring her dignity and self-respect especially in publicity. Served her right! She can't help grinning cheerfully.
"What's with the grinning? Wait! Did you did something? Like what they talk bout Angel?" Jessica asked as her eyes grow wider. I give her my lopsided smile.
"You really a demon, an apprentice of Lucifer tsk! Tsk!" She just chuckle with the statement of Sandra.
"If they found out that your responsible of this, you might got expel Fely." Samantha's warning. Kumibit balikat lang siya, she don't care, malapit na ang summer at kung sakaling ma expel man siya makakapasa naman siya. What's the use of money? She's not just Felicity for nothing.
"May practice ngayon ang volleyball," ani ni Sam. Papunta silang field ngayon.
"I miss playing volleyball, i remember during our high school. Your the captain that time Fely, kung hindi ka lang tanga at eh di sana ikaw parin ang captain ngayon ng volleyball team. Bakit kasi hindi tayo nag try out!" Naiinis na sabi ni Jessica.
"Okay naman ang cheering squad ah, lagi tayong tinitingala." Ungot naman ni Sandra. Nakikinig lang siya sa mga ito.
"Yah, they adore us coz of our sexy uniform." Nakangiti niyang sabi sa mga ito. Maybe she's smiling but deep inside she's hurting. It's like she's excruciating the agony. Like she is experiencing extreme mental suffering.
"You okay?" Napatingin siya kay Sam ng tanungin siya nito.
"Bakit?"
"Nakatulala ka, naalala mo pa ba si Ken?" Bakas sa mukha nito ang pag alala. Hindi nalang siyang sumagot. Nang makaabot sila sa volleyball court near the field, pumuwesto sila sa hindi kalayuan sa mga naglalaro. She remember way back in High school, she's the captain ball in volleyball team. And no one knows that, except sa mga school mate niya dati sa school for girls. Nagka watak watak sila noong pag graduate nila, at balak sana nilang sumali sa volleyball team noong try out kaso naisip niyang mag bago nang club kaya sa cheering squad sila napunta. Kasama niya noon sa volleyball sila Sam, Jessica at Sandra. Sina Winona, at Ysabel at ang iba pa nilang magagaling na grupo ay sa ibang school. Kita namin kung paano mag laro ang players ng Dela Merced International School, walang wala sila sa mga player ng middle school we back in high school. Ni pagtalon hindi masyado malakas parang hindi pa nito nabibigay ang tamang lakas.
"Sinong captain nila?"
"Veronica ng 3rd year medicine. Yong naka black na t-shirt" sabi ni Sam. Tumango tango siya. Yah, magaling nga si Veronica. Kung paano niya hampasin ang bola parang naninigurado. She should teach her team and give some skills about how team building is. For my view, wala silang cooperation.
"Magaling yong Veronica, pero kailangan niyang turuan mga ka team niya. Baka naman takot maagawan ng spot light." Sabi ko na sinang ayunan ng mga ito. "Bakit hindi tayo sumali? You know matagal na din simula ng makalaro tayo, it's time to exercise" we chuckled at what Jessica's statement. Well why not? Hindi naman siguro mapapahawak ang baby niya. Maliit pa naman, buti nga hindi pa nila napapansin.
"Yah, bakit hindi natin hamunin? " Sabi ko. Tumingin kami sa mga naglalaro. Marami din ang nanonood kaya exciting kong maglalaro sila at makita naman nila kong ano pang kaya namin.
"Ngayon na ba? Or mag set tayo ng date kong kailan. Let's contact Winona and Ysabel and Georgia baka pwedi sila. Pakainin natin ng buhangin ang mga yan!" Suggested of Sandra. Hmmm yah, maybe not now.
"Okay sa Monday, Friday ngayon at may dalawang araw pa tayong makaka practice, gumawa tayo ng deal para hindi naman masayang ang effort natin." Aniya na sinang ayunan nila. Nilapitan ito ng tatlo para isagawa ang plano. Nag paalam na siya para mauna, her Father's waiting for her, her mama texted her awhile ago. She's afraid of what her father expression or how would he react when he find out my situation. I hope he can accept my baby.
Benito is waiting for her when she's already outside, sumakay siya at nanalangin na hindi mag hysterical ang papa niya, ilang minuto nang makarating sila sa mansion. Huminga muna siya ng malalim bago bumaba ng sasakyan, inalalayan pa siya ng matanda. Nang makapasok sa loob nakita niyang nakatayo ang papa niya at pabalik balik ang lakad na tila hindi mapakali. Ang mama niya ay bakas ng pag alala, maybe mama already told my father about my pregnancy. Mas lalo siyang kinabahan at ang lakas ng t***k ng puso niya. When her mama saw me, she immediately come near me and hug me tightly, she's crying out loud all i have to do is to give back the hug tighter.
"Ma, stop crying." Alo niya dito. Her papa look at with stern. Kita ang lamig sa mukha nito at umiigting ang panga. Lumapit ito sa kanya na nakatiim baga.
"Ano yong nabalitaan ko Felicity! " His piercing eyes met mine. His voice is cold and i felt shiver down my fine because of nervous. Yumuko siya at hindi alam ang sasabihin dito.
"Answer me Felicity!" Malakas na sigaw nito na ikinatili namin ni mama. Umiiyak na din ako habang yakap si mama.
"P-papa s-sorry po" malakas na iyak ko. Natatakot ako sa aura nito dahil parang kaya niya akong saktan. Ngayon ko lang siyang nakita na ganito ka galit, kahit na gumawa ako ng kalokohan o kung ano pa man hindi siya ganito kong magalit.
"K-kumalma ka nga R-richard! Tinatakot mo ang anak natin!" Umiiyak na sabi ni mama. Dinuro naman ito ni papa.
"Ayan! Kaya namimihasa dahil sa pagkukunsinti mo! You disappointed me big time Felicity, I gave you everything, even your attitude, I accept it all coz i love you anak. But this, your only 17 for God sake!" Napaupo si papa sa sofa at hinihilot ang noo. Kumabog ang puso ko ng makita ang luha sa mga mata nito. Kaya lalo ang umiiyak. Kasalanan ko to, hindi ako nag iisip bago gumawa ng ganung bagay. Ni hindi ko man lang naisip ang mga magulang ko, na magagalit sa kinalabasan ng kapusukan ko. Tumingin ako kay mama na ngumiti lang at sinabing lapitan ko si papa at aluhin. Niyakap ko muna ito bago tumakbo kay papa para yakapin ito ng mahigpit.
"Don't run Fely! My God, your pregnant!" Saway ng mama niya ng tumakbo siya sa papa niya. Niyakap niya ng mahigpit ang papa niya saka hinalikan sa pisngi. She know her parents love her so much, and she's sure they can forgive me for what have done.
"Sorry papa, please patawarin niyo na po ako. Ayaw niyo ba yun? May instant apo na kayo agad!" Umiiyak niyang sabi pero natawa rin ng mag joke siya sa huli.
" Kahit napakasakit mo sa ulo anak, mahal na mahal ka parin namin ng mama mo. At hindi ko alam kong anong pag kukulang namin kong bakit ka nalagay sa ganitong sitwasyon. Napakabata mo pa para maging isang ina." Umiyak na ito ng tuluyan. Napakasakit din para sa isang anak na makitang malungkot at umiiyak ang mama at papa mo dahil sa mga maling ginawa mo. Sana lang hindi ako nagpa dalos dalos, sarili ko lang ang iniisip ko. Ni hindi ko man lang inalala kong sino ang masasaktan.
"S-sorry pa, ngayon ko lang na realize ang mga mali kong ginawa. Naging makasarili po ako, sorry dahil hindi ko man lang kayo inalala kong masasaktan ba kayo sa mga ginagawa ko."
Ngumiti na ang papa niya na ikinasaya niya ng lubusan. Yes! Bati na kami.
"Bati na tayo papa? I love you pa and sorry for being hard headed and for being humiliation in this family."
Please vote, comments and share and don't forget to follow me Lady Kimmy
Lady Kimmy
- Writer
