The Cold Hearted Mayor

CHAPTER 5

CHAPTER 5

Ang kabang nararamdaman ko ngayon ay hindi ko maipaliwanag habang naglalakad ako papunta na sa kusina. Sobrang lakas ng kalabog ng aking dibdib. Nai- imagine ko pa lang ang boses ni Mayor Mavi ay parang nagtatayuan na ang buong balahibo ko sa aking katawan. Bakit pa ba kasi ako sumilip doon. Bakit hindi rin kasi sila nagsasara ng pintuan?

Nang nasa tapat na ako ng kusina ay mas lalong kumalabog ang aking dibdib. Kung pwede lang tumakbo ako pauwi sa bahay ay kanina ko pa iyon ginawa. Huminga muna ako ng malalim bago tuluyang pumasok doon sa loob. Naabutan kong nakatayo si Mayor Mavi at nakasandal sa lababo. Nakakrus ang kanyang mga kamay sa kanyang dibdib at salubong na salubong ang kanyang mga kilay. Nag- angat ito ng tingin sa at mas lalo oang kumunot ang kanyang noo, mas dumagdag ang kabang nararamdaman ko ngayon.

"Hindi ka ba sinabihan ni Manang Susan kung ano ang mga dapat at hindi mo dapat gawin?" malamig na tanong niya sa akin. Nanlaki naman doon ang aking mga mata at hindi kaagad nakasagot sa kanyang tanong. Parang nawalan ako ng sasabihin sa kanya.

"Answer me." dagdag niya.

"Ah. . . Pasensya na po, Mayor hindi ko naman po sinasadya na makita kayong ganoon. Nagtaka lang po talaga ako kung saan po nanggagaling ang tunog na narinig ko. Nag- alala lang po ako baka po kasi kung napaano na po. Promise po, umalis po ako kaagad. HIndi ko po talaga sinasadya, Mayor.Hindi ko na po uulitin 'yon, Mayor." mahabang paliwanag ko sa kanya. Buti nalang talaga ay hindi ako nautal habang sinasabi ko sa kanya iyon. Grabe na ang kabang nararamdaman ko ngayon.

"That is not the answer to my question, Astrid." parang na akong mahihimatay dahil mas lalo lang yata siyang nainis nang marinig ang aking paliwanag sa kanya.

"Sinabihan naman po ako ni Manang Susan, Mayor. Paensya na po, hindi ko po talaga iyon sinasadya. Hindi ko na po talaga uulitin, Mayor. Umalis siya sa kanyang pagkakasandal at umayos ng tayo. Nagulat ako nang bigla itong dahan- dahang naglakad papunta sa akin. Guto kong umatras pero parang ayaw gumalaw ng mga paa ko. Natuod lang ako sa aking kinatatayuan.

Nang nasa harap ko na siya ay nagulat ako nang bigla nalang siyang yumuko. Dahil nga ay hindi ako pinagpala sa height ay magkapantay na ngayon ang mga mukha naming dalawa. Tinitigan niya ako ng mariin. Sobrang lapit ng mukha niya na parang tulak lang ay magdidkit na ang mga labi naming dalawa. Kahit sobrang kinakabahan na ako ay hindi maiwasan ng mga mata ko na 'wag tumingin sa labi niyang sobrang pula.

"Alam mo ang pinakaayaw ko sa lahat. 'di ba?" tanong niya sa akin. Dahil sobrang lapit lang ng mukha naming dalawa ay amaoy na amoy ko ang kanyang mabangong hininga, amoy mint iyon. Wala sa sarili akong napatango ng ilang beses sa kanya. Magkatagpo na ngayon ang mga mata naming dalawa. Gusto ko mang umiwas ay hindi ko naman iyon magawa pa.

"The next time that you will do that. You will received a punishment from me, Astrid." tumitig ako ng mariin sa kanyang mga mata. Parang nawawala ako sa aking sarili dahil sa mag titig niya sa akin.

"Do you understand me, Astrid?''

"Yes, Mayor. Hindi ko na po uulitin iyon. Pasensya na po talaga." umayos na siya ng tayo at nilagpasan na ako. Nang wala na siya sa aking harapan ay parang doon pa lang ako nakahinga ng maluwag. Parang kanina ko pa pinipigialn ang aking paghinga.

Wala sa sarili akong pumasok ulit sa kwarto namin. Pagpasok ko ay wala pa doon ang tatlo. Umakyat na ako sa itaas ng double deck at umupo muna. Sobrang nakakakaba palang makaharap at makausap ang isang Desmond. Parang may awra silang kahit wala pa silang ginagawa sa 'yo ay parang matatakot ka na kaagad. Nakakatakot. Pero hindi ko rn maiwasan na punahin si Mayor Mavi, ang gwapo niya pala sa malapitan. Sobrang kinis ng kanyang mukha at ang tangos ng ilong. Parang may lahing kastila. Mabalahibo ron ang kanyang kamau at sobrang laki ng kanyang katawan na parang babad na babad siya sa gym. Pumasok na naman sa isip ko ang nakita ko kanina sa loob ng kwarto niya. Kung paano pumasok ang kanyang kamay sa loob ng suot na damit ng babae. At base sa mga narinig kong ungol mula sa kanya ay mukhang sarap na sarap siya sa ginagawa ni Mayor Mavi sa kanya. Masarap ba talaga 'yon? Nakakabasa ako ng mga ganoon sa isang website at halos lahat ng nababasa ko ay sarap na sarap talaga sila. Pero nung ginawa ko naman iyon sa aking sarili ay parang hindi naman ako nasarapan. Masarap ba kapag iba na ang gumawa nun sa 'yo?

Pumasok ang tatlo at nagtatawanan pa sila habang pumapasok. Sabay silang napatingin sa akin at mas tumawa pa ng malakas. Naguguluhan ko naman silang tiningnan. Ano na naman kaya ang problema ng mga 'to?

"Masyaong kasing mapapel!"

"Ang bago- bago pa dito pero puro kapalpakan na ang kanyang ginagawa!"

"Bakit pa ba kasi sila kumuha ng isang pang katulong, e, mukhang wala naman 'yang ibang alam na gawin kundi magpapansin kay Mayor Mavi. Akala mo naman kug sinong maganda."

"Pagkain lang yata ang habol niyan dito, e,

mukhang hindi pa nakakatikim ng ma masasarap na pagkain. Balita ko kasi ay mahirap naman pala sila, mas mahirap pa sa atin"

Alam kong ako ang pinaparinggan nila kahit hindi nila sabihin ang pangalan ko ay ramdam na ramdam ko n ako iyon. Ako lang naman ang bago dito sa kanila. Tsaka kung makahusga naman sila ay kala mo kung ano ang mga trabaho nila, parehas lang naman kaming mga tauhan dito. Hindi naman sa minamaliit ko ang trabaho ng mga katulong, pero kung makaasta kasi sila ay parang kapantay na nila ang mga Desmond.

( Mayor Mavi's POV )

Nang tawagan ako ni lolo tungkol sa kanyang problema ay gumawa kaagad ako ng aksyon. PInuntahan kaagad namin ang tanod na sinasabi niya. Sakto naman na naabutan namin siyang pauwi sa bahay nila. Bumaba na ang aking mga tauhan upang kunin siya, hinawaan siya ng mga tauhan ko sa magkabilang kamay. Dahil lasing siya ay mabilis lang namin siyang nakuaat pinasakay sa van namin. Hindi ko na kailangan pang sabihan ang aking mga tauhan na dapat walang ibang makakita sa kanila dahil alam naman na nila ang kanilang ginagawa.

Nang makapasok na siya ay pinandar kaagad ng driver ko ang van. Dadalhin namin siya sa basement sa bahay. Doon ko siya kakausapin para walang makakita sa amin.

"Mayor Mavi. . . " kinakabahang sambit nito sa akin nang makita niya ako sa loob.

"Ano po ang kailangan n'yo sa akin? Saan n'yo po ako dadalhin?" parang nawala ang kalasingan niya. Hindi ko siya sinagot at iniwas lamang ang tingin ko sa kanya.

"Saan n'yo po ako dadalhin? Wala po akong ginagawang masama!" pero wala ni isang sumagot sa kanya. Lahat ng mga tauhan ko at tahimik lang.

"Pakawalan n'yo ako! Hindi tama itong ginagawa n'yo sa akin! Parang awa n'yo na! Pakawalan n'yo na ako!" nairita naman kaagad ako. Ang pinaayoko sa lahat ay ang maingay. Isang tingin ko lang sa aking tauhan ay nakuha niya kaagad ang gusto kong sabihin sa kanya. Kumuha siya ng panyo na galing sa kanyang bulsa. Tinakpan niya ang ilong ng tanod at hindi lang nagatagl ay nakatulog na ang tanod. Parang nagkaroon ng katahimikan ang ulo ko nang sa akas ay tumahimik na siya.

Nang lumiko na ang king sasakyan ay umayos na ako ng upo. Pumasok na ang aming sasakyan sa parking lot ng bahay. Nnag tumigil na ang sasakyan ay kaagad na bumaba ang isa kong tauhan upang pagbuksan ako ng pinto. Lumabas na ako at tuloy- tuloy na naglakad papunta sa basement namin. Tulog na ang mga kasambahay ko. At sa ganitong oras ay hidi na sila lumalabas pa ng kusina. Pwede lang slang lumabas doon kapag may trabaho na sila na pinapagawa ko. Pero ayaw na ayaw ko sa lahat ay ang pagala- gala sila sa loob ng bahay ko.

Nang pumasok na ako sa basement ay umupo na ako sa isnag upuan doon. Sumunod sa akin ang aking mga tauhan bitbit ang tanod na hanggang ngayon ay tulog na tulog pa rin. Sinindihan ko ang aking sigarilyo na galing sa bulsa ko bago nagsalita.

"Gisingin n'yo na 'yan."