Raptures of Love

Chapter 33

Felia

"Ang sweet namin ni Levy, 'no?" pang-aasar ko. I even made a fake dramatic faint. "Girlfriend niya ako, habang ikaw... kaibigan lang," patuloy na pang-aasar ko.

"Ikaw ang girlfriend, pero ako ang gusto at mahal niya!" matabang na saad ni Grace.

I don't even know why I'm conversing with her like this. She's just a waste of time. Maybe, it is because of the disappointment in her face everytime I say a word. It's just satisfying to see.

"Iyon na nga,e. Ikaw ang gusto at mahal pero ako ang girlfriend." I shook my head as I scoffed. "Mas maganda iyon hindi ba? I own him, and you don't." Ngumisi ako. "At least sweet siya sa akin, inaalagaan niya ako, hinahalikan niya ako," I said it with a seductive voice.

"E, ikaw na gusto at mahal nagagawa niya ba ang mga bagay na iyon sa'yo?" I said those words naturally, like I wasn't hurt about it. Ang totoo niyan, habang sinasabi ko ang mga salitang iyon ay parang dinudurong ang puso ko.

"'Di ba, hindi naman. Kaya huwag mong ipagmalaki sa akin na ikaw ang mahal at gusto niya."

Padabog niyang hinampas ang lamesa. Napatayo pa siya habang ang panga ay umiigting. I crossed my arms in my chest while looking at her. Nanlilisik ang mga mata niya. Wala na ang maamo niyang galaw at mukha.

"Napipilitan lang siya sa'yo. Napilitan siyang gawin ang lahat ng iyan sa'yo. Fake lang iyong mga ipinapakita niya sa'yo at isa pang dahilan kaya niya ginagawa iyan ay para pagselosin ako, para sagutin ko na siya!"

"What? Seryoso kang bobita ka? Ginagawa niya lang 'to para pagselosin ka? Gaga ka, bali-balita lang na ikaw ang gusto ni Levy pero wala pa namang sinasabi na ikaw ang gusto niya. Na nililigawan ka niya. Tanga ka na na assuming ka pa!"

Halos may lumabas na usok sa kaniyang ilong matapos narinig ang mga sinabi ko habang ako ito tamang sipsip lang sa juice ko.

Nagulat ako nang hilain niya ako patayo kaya natapunan ako ng iniinom kong juice. Hindi niya pa rin ako binibitawan, mahigpit pa rin ang pagkakahawak nito sa braso ko na halos bumaon pa ang mga kuko niya sa balat ko.

"Kahit kailan hindi magiging sa'yo si Levy, akin lang siya. Akin lang. Tandaan mo yan!" madiing aniya.

Hinawakan ko ang kamay niyang nasa braso ko at agad itong tinanggal nang walang kahirap hirap. Marahan ko itong binitiwan. Hindi naman malakas pero medyo napaatras pa siya.

"Alam mo ikaw, Grace? Ang tanga tanga mo talaga. Matanong nga kita?" angil ko. Tumigil muna ako saglit para tanghalin ang jacket ko na basang-basa dahil sa natapon na juice. Pati rin ang croptop ko ay natapunan din.

Napangiwi ako nang nakita ang kulay dilaw na marka ng juice sa aking damit. Walanghiya. Ang mahal pa nito, tapos mamantsahan niya lang?

What an ass.

"Sinabi ba ni Levy na ikaw ang mahal at gusto niya?" I asked.

"Yes!" agad niyang sagot. She was even confident with her response.

"Oh really?" Hindi makapaniwala kong pagtugon sa sinabi niya.

"I have a deal then," I uttered. "What about we ask him later if he really love you?" I proposed with a hint of sarcasm.

Kung mabibigyan lang ng award ang pagpapanggap na hindi nasasaktan, siguro magiging holder ako ng gold medal.

"...and also, if he says he really do love you, hihiwalayan ko siya para sa'yo," I added.

An evil smirk grew on her face. Tila ba nasiyahan sa sinabi ko. One of her brow shot up. Pinag-krus niya ang kaniyang braso sa kaniyang dibdib saka ipinilig ang kaniyang ulo sa isang banda.

"Oh, honey. You don't even have to dare me." Her smirk grew wider.

Ang kapal din naman ng mukha nitong isang 'to, a? Ang lakas ng loob! I wonder why she think that Levy is really inlove with her? Ano'ng assurance ba ang ibinigay sa kaniya ng isang iyon at ganito kalakas ang loob niya ngayon?

"I can't wait to see the disappointment in your face when he tells us both who really he loves. Kapag ikaw na mismo ang nakarinig na ako ang mahal niya at panakip butas ka lang talaga," aniya pa.

Hindi na ako umimik pa. Ayoko na. Tapos na akong magsalita. Kahit ilang ulit ko pang sabihin sa kaniya ang mga bagay, alam kong hindi niya iyon maiintindihan.

I know this time that I should talk less, and think more.

"Alam mo? Kating - kati na rin akong padapuin ang kamay ko sa mukha mo, e. I was just holding myself back. Kaso ngayon, parang hindi ko na kayang magtimpi." Biglang sumeryoso ang kaniyang mukha.

Naningkit ang kaniyang mga mata na para bang nanlilisik ang mga ito. It was like it wasn't her that moment.

"I was thinking of doing this to you for a long time now. Hindi ko lang magawa dahil nasa tabi ka lagi ni Levy, or the other way around. I'd rather slap you in front of so many people than in front of him. I just can't let you ruin my image on him," she said as she stepped closer to my direction.

Mabilis ang kilos niyang iniangat ang kaniyang kanang kamay para masampal ako, but it was like adrenaline rush who came into my system that I immediately caught her hand before it can even land on my face, with that my left hand few into the air to slap her instead.

"H-How dare you..." Disbelief was evident in her voice. Tila ba hindi siya makapaniwalang naunahan ko ang sampal niya.

Nakahawak siya sa kaniyang mukha kung saan ko siya sinampal. Serves her right. She think I'd let her hurt me? There's no way in heck I'd let that happen!

Muli niyang iginalaw ang kaniyang kamay, pilit na binabawi sa akin iyon, I let her go this time, but then... the moment I released her arm on my hold, her hand landed on my face as fast as lightning.

Nalaglag ang aking panga sa pagkakagulat. I did not see that coming. Napakurap-kurap ako habang nakaawang ang aking bibig.

"You think I won't slap you back, huh?" she said with a smug face.

I bit my lower lip as I clenched my fist. I clicked my neck, and massaged my jaw. I must admit that his hand was kinda heavy that I felt pain, but then... I am Felia Margot Dornan, and I won't let this pass without a revenge.

With clenched jaw, I took the glass of juice on the table and spill it on her.

She gasped at what I did.

"Now, that's what you get for—"

"What's happening here?" It was Levy's voice from my back. Naestatuwa ako sa narinig kong diin ng kaniyang boses.

Mas lalo pa akong nagulat sa sumunod niyang sinabi.

"What did you do to Grace?!" Malakas ang boses niyang sigaw.

"It's not like what you think—'

"Then what?! Mangangatwiran ka pa, e kitang - kita naman ang ginawa mo sa kaniya! Ganiyan na ba talaga ang ugali mo? Kung sino - sino na lang talaga ang kinakanti mo!" He said as he consoled Grace. Inalis niya ang kaniyang coat at ibinalot iyon kay Grace na ngayon ay umiiyak na.

"Nakita mo na pala nagtanong ka pa? Pinagsayang mo lang ako ng laway." I rolled my eyes on them.

"Is that how you reason out? Hindi ka na ba talaga marunong sumagot ng hindi pabalang?" mas mariin niyang anas.

What annoyed me more is when I saw how he snaked his arm on Grace's waist, at ang pagdiin nito sa kaniyang sarili sa dibdib ni Levy habang patuloy pa rin sa pag - iyak.

"E, di ako na may kasalanan! The heck? Wala naman akong magagawa kung iyon ang paniniwala mo!" I exclaimed as I turned my back on them.

That's it. I finally proved it right. Kahit hindi na ako sagutin, harapan nang isinampal sa akin na sa aming dalawa, ako iyong... parang pampalipas oras lang. Hindi pinili. That moment, I realized that maybe . . . , what Grace has said was true.

Napilitan lang si Levy sa akin.

Itutuloy—