CHAPTER 5
1008 Words
CHERRY POV
I am just so disappointed right now that my Dad is letting me handle this hospital imbes na yung Dermatology clinic namin ni tita Anabel. I am not really into socializing with poor people dahil sa hindi ko sila ka level. And now I am oblige to follow what he wants to happen and it really frustrate me.
So now, I am requiring myself to bring alcohol because I will be exposed to a lot of germs unlike kung nasa derma lang ako kung saan lahat ng mga patients ko ay either artista or bloggers, sosyal o taga ibang bansa.
"Relax ka lang Cherry, di ba sabi naman sayo ng papa mo, kailangan mo raw paghirapan ang derma para mapunta ito sayo? So now, you have to revive this hospital because there is a huge financial problem."
"Ako ka ba naman Joshua? I already disagreed with this one. Si Dad lang naman ang may gusto nito eh! I just hated the fact na maging sunod sunuran lang ako sa kanya. It's really annoying, kung tutuusin nga ay dapat nag bakasyon na lang sana ako sa abroad kung alam ko lang na ganito lang din ang babagsakan ko."
"You really have to endure it and trust the process. Look, you ain't study medicine just for nothing. And now you have to prove yourself worthy of becoming the owner of this hospital."
"I am not after this. I wanted that dermatology branch so much and I will do whatever it takes to get it."
"See? That's why you need to learn on how to hold your temper. It's only a matter of time before mapasayo ang hospital na ito."
Hindi pa rin ako na comfort ng sinabi sa akin ni Joshua. I feel like I am not motivated enough to run this hospital. At kapag hindi pa naging maganda ang pamamahala ko rito ay baka wala na akong mamanahin sa dad ko. Hinawakan naman niya ako sa kamay.
"Ano ka ba? Wag kang matakot kasi nandito naman ako Cherry! Remember, 5 months from now ay ikakasal na tayong dalawa. And I am not just your fiance, I am your partner who is going to help you out. Sabay natin ibabangon ang hospital na ito so we can avoid the negative thoughts running in your mind."
The way he looks at me, para bang basang basa na niya kung ano ang nilalaman ng utak ko. Napakapit naman ako ng mahigpit sa kamay ng fiance ko. I also gave him an appreciative grin. He has done so much in my life and I could not do all of these without his help.
"Thank you so much Joshua! For standing beside me and supporting me all throughout my journey. Palagi mo na lang talagang pinapalakas ang loob ko. Dad has changed since bumagsak ako sa school. And to save himself, binayaran niya pa ang professor ko pero nakatatak na sa utak niya ang nangyari."
"How many times do I have to tell you not to dwell on the past? Kaya ka nga nandito kasi ayaw mo nang ma disappoint pa ang papa mo. So you should consider calming yourself and refrain from overthinking kasi that's the major hindrance in your life. Let us think positively okay? First of all, kailangan siguro natin i renovate itong hospital kasi marami na yung mga sira sa facilty."
"Ano ka ba? Nakikita mo naman na wala tayong budget for that di ba?"
"Budget? Of course kailangan nating mamuhunan. Sa tingin mo, mayroon pang gustong magpa confine dito sa hospital kung ang papangit ng mga facilities? Na yung room nila ay mayroong aircon o electric fan na sira? If you were in their position, I am sure you would not want that to happen. So kailangan natin ng renovation. Even your dad, alam ko na that's the first thing he is going to suggest. Kaya lang, hinahayaan ka niya na magdesisyon."
"Tsaka na natin 'to pag usapan. As of now, I think kailangan ko munang kumain. I skipped my breakfast earlier so I will be eating plenty today."
"See? Doctora ka pero pinapabayaan mo naman ang sarili mo?"
"Ano ba? Of course, I cannot be late here kasi mayayari ako kay Dad. At tsaka maganda na rin yung ganito kase ayaw kong madagdagan ako ng fat sa katawan. I want to be as sexy as possible even if that means I have to take boring foods every day."
Dumating na rin sa wakas yung mga pagkain na in-order namin. At salad ang breakfast ko today. Gulay at prutas lamang. Bawal ang karne kasi madali akong tumaba. And then instead of coffee, I would rather have my tea. Masyadong unhealthy ang pag iinom ng coffee kaya I go for a healthy life style.
Iniiwasan ko rin kasi na mawalan ng gana itong fiance ko sa akin. Ang bilis pa naman sumunod ng mga mata niya kapag naka kita siya ng ibang magandang mga babae. At natitiyak ko na magiging selosa na naman ako kapag may nakita siyang iba bukod sa akin. Gusto ko ako lang ay sapat na. He does not need to find another woman kasi ako lang ang totoong magbibigay sa kanya ng kaligayahan.
Pero habang kumakain naman ako, nagulat na lamang ako ng nakita ko siyang nakatitig sa lamesa sa likuran namin kung saan nakita ko yung doktora na kausap ni Dad kanina at isang nurse na parang ka edaran ko lang. Sinundan kong maigi ang mga mata ni Joshua at na confirm ko nga na ang cheap nurse na iyon ang tinititigan niya.
Sa galit ko ay kinalampag ko ang lamesa dahilan para mapatingin siya sa akin. But I manage to draw the attention of other people eating here. I don't care though!
"What the hell?"
"Anong what the hell ka jan Joshua? Are you looking at another woman in front of your fiance? Bakit ka ganyan kung makatitig sa isang cheap na nurse?" I said, raising my eyebrow.
"So-sorry na, pero pwede ba akong mag cr muna? I will return," pagpapaalam niya.
- Writer
