Cord Connection

DOWNLOADED FILE

Chapter Seventeen

"We have to fast guys," sabi ni Cedric sa aming tatlo. Lakad-takbo na ang aming ginagawa upang makaalis lang sa lugar. Hindi dapat kami magpapatay-patay sapagkat nagkalat lang sa paligid ang aming mg kaaway.

Kung sino-sino na ang aming nababanga sa bilis nga paglalakad naming lahat.

"Comeback here as soon as possible, they might caught you there," sabi ni Mom sa aming apat na umalingawngaw sa aming mga utak.

"On our way, Mom, don"t worry," sagot ko na lang kay Mom habang nakatotok pa rin ang aking mga mata sa daanan na tinatahak naming apat.

Nang marating namin ang pinaka sentrong lugar ay agad kaming bumaba sa underground highway. Ang lugar na ito ay ang papunta sa kung saan kami sumasakay ng train patungo sa building kung saan kami bumabalik sa real world.

Wala ng nagkikibo sa amin at alam ko na iisa lang ang mga nasa-isip namin ngayon. Ang makaalis sa lugar.

Ilang minuto rin ang itinagal namin at tuluyan kaming nakarating sa terminal ng train at sumakay agad sa train na saktong papaalis pa lang.

Saglit lang ay agad kaming nakarating sa building at pumasok. Isa-iaa kaming humawak sa mga kuryenting nagkalat sa buong paligid at tuluyan kaming bumalik sa Earth.

Nang magmulat ako ng aking mata ay muli kong nakita ang ceiling, nasa loob na nga ulit kami ng Campsite X21.

Dali-daling lumapit sa aming si Dr. Faraday at isa-isa niyang hinugot ang mga cables na nakakabit sa aming mga batok nang masiguradong nagkamalay na kaming apat.

"You're doing great guys, hindi ako nagkamali sa pagbigay ng mga ability sa inyo sapagkat nagagamit niyo ito ng buong husay," agad na bungad sa amin ni Mom. "Glad you all safe."

Napatapon kami ng tingin sa kaniya na noo'y nasa harapan pa rin ng kaniyang computer.

Ngiti lang ang aming naging tugon kay Mom. Sabay-sabay na kaming bumaba sa aming mga sickbays, subalit bigla na lang kaming napalaki ng mata nang biglang mapaluhod si Cedric. Napatapon kaming lahat ng tingin sa kaniya.

Napapangiwi ito habang hawak ang kaniyang batok. "Ah! Aray! It's hurt! Ah!" he shouted the makes us petrified fir awhile..

Napabuka na lang ako ng bibig habang nakatuon ang tingin kay Cedric.

"Anong nangyayari?" It's Ellina.

"Ah! May something sa batok ko Ah! Aray! Ah!" Halos mayupi na ang pagmumukha ni Cedric kakagiwi nito habang hawak ang kaniyang batok.

"Do something Dr. Faraday, Mom?" I said. Isa-isa ko silang tinapunan ng tingin. Maririnig ang panginginig sa aking tinig habang nagsasalita.

"Wait! I will scan it!" tarantandang sagot ni Dr. Faraday.

"Go, Frances do it now!" sagaw ni Mom kay Dr. Faraday.

Agad na umalis si Dr. Faraday sa kaniyang kinatatayuan upang kunin ang isang scanner. Nakalapag lang ito sa itaas ng computer. Agad niya iyong hinigit.

Ito iyong scanner na ginamit niya sa akin noon upang malaman kung ano ba ang coxial cables mayroon ako.

Namumula na ang pagmumukha ni Cedric at unti-unti ng nagkakapawis ang mga ito. Mababasa sa mukha nito na nahihirapan talaga ito. Hindi namin alam kung anong mayroon sa batok niya. Patuloy lang ito sa pagsigaw at pagngiwi ba habang tumatagal ay palakas nang palakas. Maririnig sa kaniyang boses ang sakit na nararamdaman sa sitwasyon niya.

Wala namang naging imik si Matt at Ellina maging ako ay gayong din ang naging reaksyon. Nakatingin na lang kami kay Cedric at hindi namin alam ang aming gagawin. Napatulala na lang kami at tila napipi na sa mga nangyayari.

Ilang sandali lang ay dumating na si Dr. Faraday dala ang isang thermo-tester-like sa kanang kamay niya. Dali-dali itong pumuwesto sa likod ni Cedric na patuloy pa rin sa pagsigaw, subalit nang mag-release na ng green laser light ang Thermo-tester bigla na lang bumagsak si Cedric sa sahig at tuluyang nawalan ng malay.

"Cedric?"

"No!"

"Kuya!"

Sari-sari ang naging reaksyon namin nang biglang bumagsak si Cedric sa sahig ng walang malay.

Maging si Mom ay napahiyaw na rin at nakahawak na lang da kanilang mga bibig.

"Ayos lang ba siya Dr. Faraday?" tanong ni Matt. Punong-puno ng simpatiya ang tinig nito.

Pinulsuhan agad ito ni Dr. Faraday at isang buga ang pinakawala niya ng dumampi ang kamay niya sa leeg ni Cedric. "He's still breathing. He us fine."

Napabuga kaming lahat ng hangin nang marinig iyon kay Dr. Faraday.

"But, what happened to him?" I asked Dr. Faraday.

Tumingin muna sa akin si Dr. Faraday bago tuluyang i-scan ang batok ni Cedric. Hinintay lang namin si Dr. Faraday sa sasabihin niya.

Sandali siyang napatingin sa screen ng Thermo-tester na hawak niya. "Base on the scanner, there's a minor damage on the coxial cables behind Cedric, but no worries, I can fix it," paliwanag ni Dr. Faraday.

"Mabuti naman, pero ano pong nangyari bakit na-damage?" si Matt na ang sumagot kay Dr. Faraday.

"It should be happen last time you fight the ABI o baka, hindi naikabit ng maganda ang chips na na-implant sa batok niya," paliwanag ni Dr. Faraday. "But, you have nothing to worry about He will be fine. I promise," sabi nito sa aming lahat.

Napatango na lang kami sa kaniya at pinanghawakan ang mga sinabi niya sa amin.

"Matt. Zyck, can you help be put Cedric to his Sickbay?" he added.

Nagkatinginan muna kami ni Matt at sabay na tumango ng ulo bilang pagsang-ayon sa kaniya. Agad kaming lumapit kay Cedric na walang malay at inilagay sa sickbay malapit lang kung saan siya bumagsak.

"Dad, Ma'am Britty..." tawag ni Ellina na nagpahinto sa aming lahat. Napatingin lang kami sa kaniyang mata, tila may bumabagabag sa kay Ellina.

"Hmmm? Do you feel something wrong too? Masakit din ba ang batok mo?" agad na tanong ni Mom kay Ellina.

Nanlaki na lang ang mga mata naming lahat, pero agad na umiling si Ellina bilang tugon.

"I'm fine, really, but I believe you have to know what I found," seryosong sabi nito.

Natahimik lang kami at hinintay na lang siya sa susunod niya pang sasabihin.

"Kanina po kasi, habang nakikipaglaban kami sa mga ABIs, I scan the remote control someone handling," usal nito.

Kaya pala tahimik lang ito kanina habang nakipaglaban. May dinownload pala ito. Sabi ko na talaga eh. May ginagawa siyang plano.

"Iyong hawak ng isa sa mga ABIs kanina na gumawa ng illusion kaya napunta tayo sa unfamiliar place?" sabat ni Matt.

"Yeah, may na-download akong files mula roon at alam kong malaki ang magiging tulong nito sa atin."

Sabay-sabay na nanlaki ang mga mata namin sa inusal ni Ellina.

"What's the files specifically?" tanong ni Mom.

"Mas mabuti pong kayo na ang makaalam, expert po kayo sa larangang ito Ma'am Britty." Ngumiti ito kay Mom.

Ngumiti rin ito kay Ellina bilang ganti. "Okay," tumango si Mom kay Ellina at tila nagkaintindihan ang dalawa.

"Frances?" napatingin si Mom kay Dr. Faraday.

"Go. I will handle Cedric," sagot nito kay Mom.

"Right, come Ellina. Matt, sumama ka," aya ni Mom kay Mom.

Naglakad si Mom patungo sa labas. Sumunod sa kaniya si Ellina at Matt.

"Go, I bet you want to know it too, right?" sabi ni Dr. Faraday.

Tipid akong ngumit sa kaniya at bahagyang tumango. "Thanks Dr. Faraday," I said.

Tuluyan kong linisan ang lugar kung nasaan si Dr. Faraday at iniwan siyang mag-isa kasama ang walang malay na si Cedric.

Sumunod ako sa lugar kung saan nagtungo sila Mom. Pumunta sia sa lugar kung saan kami nagplano noon. Pumasok ako at nakita kong may ikinakabit si Mom sa batok ni Ellina na konektado sa mainframe computer na noo'y katabi nila.

Lumapit ako sa kanilang tatlo. Nakapwesto na si Matt sa harap ng mainframe habang hawak ang isang remote control.

"Mom, ano pong ginagaw niyo?" I asked her.

Sandaling napatigil si Mom at tumingin sa akin. "Installing some wires. It will help us to divert the files to the mainframe," paliwanag nito.

Tumabi ako kung saan naka-upo si Matt. Nagngitian lang kaming dalawa.

"Okay, connect it now Matt," sabi ni Mom.

Napatingin ako kay Ellina saka ngumiti. Gayon din ang kaniyang ginawa bilang ganti. Mabuti na lamang at hindi na itk laging galit sa akin, hindi tulad ng dati. Hindi ko alam kung paano iyon nangyari.

Biglang nag-flash sa malaking screen sa harap namin ang libo-libong binaries.

Naningkit na lang ang mga mata ko habang pinagmamasdan ang mga ito. Wala akong maintindihan sa mga nakasulat.

Pinagmasdan ko lang iyon,subalit maya-maya ay isa-isang kumurba ang labi nina Matt, Ellina at ni Mom.

Nangunot na lang ang aking noo habang pinagmamasdan ko silang lahat.

Anong nagyayari at tila may nakita silang maganda sa mga binaries na nagpa-flash sa harap namin ngayon.

"Oh my Gosh! Oh my gosh!" sigaw ni Mom habang hawak ang mga ulo.

"Matt!" nakangiting saad ni Ellina.

"I saw, I saw it!" sigaw ni Matt.

"Naguguluhan po ako, ano pong mayroon?" tanong ko.

Isa-isa silang nagtapong ng tingin sa akin at ngumiti ng napakalapad.

"We saw where the Aliens putted the person, honey! Nandito lang sila sa Earth!" paliwanag ni Mom.

"Huh?" sagot ko habang nanlalaki ang mga mata. "Talaga!"

"May pag-asang buhay si Mom," sabi ni Ellina. "Baka nasa lugar din na iyan dinala ng mga Aliens ang Mom ko," masayang bungad ni Ellina.

Bigla na lang bumukas ang pinto at iniluwa noon si Dr. Faraday. "What did you find?"

"Look Frances! Look at the screen!"

Napatingin si Dr. Faraday sa screen. Bigla ring nanlaki ang mga mata nito habang nakatingin doon.

"T-t-totoo ba ito?"

"Yes!"

"Dad. Baka nandiyan si Mom!" masayamg saad ni Ellina.

"According to the binaries it was here at the Earth. Nasa west ito malapit sa Manila bay," sabi ni Matt.

Doon ko lang lubos na naunawaan ang mga sinasabi nila. Kung gano'n? Nandito lang sa Earth nila nilalagay ang mga inu-abduct nila?

"Dito? Meaning virtual lang ang lahat ng tao sa Asymptote Universe? Tama ba?"

"Yes, Zyck. They are also doing the same thing we did. They're using also Astral travel," paliwanag ni Mom.

Nanlaki na lang ang aking mga mata at napalunok na lang ng aking laway.

It makes me dumb for a while. Halos hindi iyon mag-sink in sa utak ko. Totoo?

"Susugod ba tayo?" I asked.

"We have to plan for this guys," sabi ni Dr. Faraday.

"How? Plan? We didn't even know where in Manila be it was specifically," I murmured. "In fact, napaka-imposible nito. Tayong anim laban sa Cyborgs?"

"You have the point, Zyck. Kaya nga magpa-plano tayo bago sumugod."

"Magtiwala na lang tayo Zyck. Alam nila ang ginagawa nila. Ngayon pa ba tayo hindi magtiwala sa kabila ng lahat?" sabi ni Matt.

Napatingin ako sa kaniya, binigyan niya lang ako ng mahinang ngiti. Tumango na lang ako sa kaniya.

Isa-isa na ring tinangal ni Mom ang mga cables na nilagay niya sa batok ni Ellina.

"By the way, kamusta si Cedric?" my Mom asked.

"He is fine, kailangan niya ng pahinga."

"Mabuti namin," sagot ni Mom.

"Ano na pong susunod nating gagawin?" tanong ni Cedric at isa-isa niyang pinukol ng tingin si Mom at Dr. Faraday.

"For now, we have to take dome rest. Saka na tayo mag-plano kapag nakabawi na tayo ng ating lakas," paliwanag ni Mom.

"Britty was right. In fact, we can't think and plan the strategy well if we are mentally tired," sabi nito.

Napatingin siya sa akin at tila may gustong sabihin sa akin. "Take some rest. Pagod lang tayo..." sabi ni Dr. Faraday habang durektang nakatingin sa akin na animo'y ako ang kinakausal niya.

Tumango na lang ako sa kaniya na sinuklian niya ng mahinang paggiti.

Nang matungo ang aking mata sa screen ng mainframe sa harap ko. Nakita ko ang aking sarili sa salamin nito.

Gulo-g**o ang aling buhok na parang kinuryente. May malaki rin akong eyebags sa paligid ng mata ko.

Nabuga ako ng hangin sa aking mga nakita. Kailangan ko na talaga ng pahinga at bumawi ng lakas para sa susunod naming gagawin.

----