Unfaithed Love (Tagalog R18) First Love Series 2

Chapter 4

Shyla Chamael

Huminga ako ng malalim. Pilit pinapakalma at sinasaulo lahat ng sasabihin ko. Nasa harap ako ng office ni Mam Amanda. Kakausapin ko na siya dahil nag pasya na ko na mag paiwan dito.

Kumatok ako ng tatlong beses at marinig ko ang boses niya na pinapapasok ako.

"Oh Shyla, how are you?, come sit down" Naka upo ito sa kanyang upuan sa harap na malapad na lamesa na puno ng mga papel.

" Ahmm, mam regarding po sa list of employees na ililipat".

"Oh congratulations isa ka talaga sa pinauusapan namin na best position dun and I will take this opportunity to inform you that you will lead the accounting department for construction in Manila.

We all know na hahati ang Accounting department dun based sa mga projects so kasama mo sa team sina Jessa at Luna."

Napatango ako sa sinasabi niya. Magandang opportunity sana yun dahil sa higher position pero ayoko pa din.

" Yun na nga po Mam, I'm here to decline the offer".

Nabigla si Mam Amanda sa sinabi ko dahil kilala ako sa opisina na masunurin sa trabaho at bihira ang tumanggi o magreklamo.

"But why? this is a good opportunity at wala kaming maisip na ibang pwede sa position na yun dahil alam mo naman na isa ka sa pinagkakatiwalaan namin".

"I am grateful to hear that Mam, but for personal reasons I would like to stay here"

" So you're declining the offer?"

"Yes Mam".

"Hmmm actually I didn't expect this, akala ko sa lahat ikaw ang unang tatanggap ng offer dahil nakikita namin how professional you are. Sa tingin ko mahihirapan kaming maghanap ng pwedeng ilagay sa position. So tell me ano bang pwedeng magpabagonsa isip mo?"

Ngumiti ako at bahagyang umiling.

"I think Mam wala po dahil buo na po ang pasya ko".

"I see, let's put it this way Shyla, how about I will give you until Friday to think about, dahil next week pa naman start ng transitions natin".

"Pero buo na po ang pasya ko"

"Ganun ba pero I will still give you until friday so you will have 4 days to think about that, baka lang sakli magbago ang isip mo".

Tumango na lang ako bilang ag sang ayon. Basta ang mahalaga ay nasabi ko na at makapaghanap na sila ng papalit sa akin.

"Sige po Mam, maraming salamat po labas na po ako".

"Ok sige Shyla sana magbago pa ang isip mo".

Ngumiti ako at nag paalam na dahil alam ko naman sa sarili ko di na magbabago ang pasya ko.

Paglabas ko ay bumalik na ko sa desk ko at binuksan ang laptop para gawin ang mga pending ko. Malapit na din mag uwian pero ipilitin kong matapos.

Habang tutok ako sa trabaho ay lumapit si Jessa sakin.

"Nakausap mo na si Mam Amanda?" Nakatayo siya sa harap ng table ko at umupo sa upuan na katapat ko nakapatong ang kanyang baba sa sa kamay na nakalagay sa ibabaw ng desk.

"Oo kanina lang"

"Oh anong sabi, pinayagan ka ba?"

"Sabi niya pag isipan ko daw hanggang friday".

" Oh tapos anong sabi abi mo?"

"Sinabi ko na buo ang pasya ko na manatili dito." Nalungkot ang kanilang mukha sa sinagot ko.

"Mamimiss ka talaga namin ni Luna tska mga bonding natin, di na ba talaga magbabago ang isip mo?"

Umiling ako at hungumiti sa kanya madami pa siyang sinabi na pwede ko daw mamiss kapag malayo ako sa kanila ni Luna pero panay ngiti lang sagot ko sa kanya.

Alam ko naman na naiintindihan niya ang pasya ko pero talagang gumagawa lang siya ng paaran para mapapayag ako na magkakasama apadin kami.

Matapos ang oras ng trabaho at sabay sabay kaming lumabas nila Luna at Jessa dahil nag aya silang mamasyal at kumain sa labas. Susulitin daw nila ang ilang linggo bago lumuwas ng Maynila.

Aminado akong maninibago nanaman ako dahil nasanay na ko na sila ang kasama ko araw araw. Pero ito ang naiisip ko namakakabuti para sa katahimikan ng isip at kapanatagan ng loob ko.

Napagpasyahan namin na pumunta sa Isang Resto bar na may Videoke. Pumasok kami sa Isang silid kung saan kaming tatlo lamang ang nasa loob. Magaling kumanta si Luna kaya madalas namin siyang pakantahin. Nag order kami ng pagkain at matapos kumain ay nag order din kami ng ibat ibang kutkotin para malibang habang kumakanta.

Dahil may pasok kinabukas mga juice at softdrinks lang ang aming iniinom. Tska hindi naman talaga kami nainom maliban na lang kung may mga okasyon talaga na di maiiwasan tulad ng Christmas party at special events.

Natapos ni Luna ang isang kanta at pumili na siya ulit sa song book. Masaya kaming nagkantahan hanggang sumapit ang alas dyes ng gabi at nagpasyang umuwi na dahil may pasok pa kami bukas.

Lumipas ang mga araw na sobrang busy sa office dahil sa mga transition na nagaganap ganun din ang dalawang kaibigan ko. Nag simula na din silang mag impake ng mga gamit nila na dadalhin sa Maynila.

Habang lumilipas ang mg araw ay nararamdaman ko ang lungkot dahil sa nalalapit nilang pag alis. Minsan naisip ko na sumama na lang sa kanila. Pero pag naisip ko na liliit nanaman ang mundong gagalawan ko at maari nanaman mag krus ang landas namin ay nag kakalakas ako ng loob na panindigan ang disiyon ko na hwag munang umalis dito.

Alam kong napakababaw ng dahilan ko sa iba kung bakit nanatili ako dito. Pero para sakin hindi. Iba iba ang bawat tao sa paraan kung pano nila mahahanap ang katahimikan. Masaya na ko sa simpling buhay ko dito.

Siguro naman hindi masama ang piliin ang sariling katahimikan para ikakapanatag ng puso at isip ko.

Tama naman ang mga kaibigan ko maari nila akong pasyalan dito pag walang pasok at pag may malalaking event naman ay makikita pa din kami.

Mula nang mapadpad ako dito sila Jessa at Luna na ang naging pamilya ko. Alam kong may mga kaibigan din ako sa maynila pero pinipili kong lumayo sa kanila dahil alam kong iisa lang ang circle of friends namin.

Sobrang paghihirap ang dinanas ko nang mga panahong pilit akong bumabangon dahil wala na kami. Umabot ako sa punto na tinatanong ko kung bakit ang dali nila akong saktan.

I been in the point of my life lasking my self worth. I started to ask myself, ano bang kulang sakin, anong mali, ano pang hindi ko nagawa.

Now I understand my sister why she try to commit suicide when his boyfriend cheated on her. Nasa dugo na ata namin ang lokohin ang kaibahan lang pinili kong manahimik at pakawalan siya agad habang ang kapatid pilit hinabol yung taong iniwanan at pinagpalit siya.

Pero sa tingin ko mas matapang siya. Dahil atleast sinubukan niyang lumaban samantalang ako isang beses ko lang sinubukan lumapit sa kanya at pumunta sa bahay nila pero sa huli natakot ako. Kaya ayon umuwi ako at nag mokmok. doon unti onti akong nakulong sa sarili kong mundo.

I stop all my connection to everyone aside from my family.

I started starving my self and buried my self in my on bed.

I still remember the time when I stayed on my bed for the whole week tatayo lang pag mag ccr o kakain. Pero madalas hindi ako masyado kumakain.

And because of that I lost weight, to the point na naiiyak na ang mama ko dahil parehas pa kami ng kapatid ko na broken hearted.

Pero nagising ako isang araw na sinugod na ang kapatid ko sa hospital. Hindi na niya kinaya ang sakit and try to kill her self. Lucky their is a one doctor who saved her.

That point nakita ko kung pano umiyak si mama at si papa. Ilang gabi silang nasa hospital at pag uwi sobrang pagod. Hindi na din nakakapasok si papa sa trabaho dahil salitan sila mama na nag babantay sakin at sa kapatid ko.

Natatakot sila na baka gawin ko din ang ginawa ng aking kapatid. My parents sacrifice everything for me and my sister. Ang katwiran nila dalawa lang kaming anak nila at ayaw nila kaming mapabayaan.

That was my wake up call. Nakita ko kung pano sila umiyak, magpuyat at tiisin lahat ng pagod para samin. Naiisip ko kailangan kong bumangon kasi walang ibang tutolong sa kanila kundi ako. Masakit din na makitang nahihirapan sila ng dahil samin.

Then I started to fix my self. I started cleaning my room. I started to cook our food and help my mother to prepare things for my sister.

At lahat ng kailangan niya sa hospital. Nagtagal siya doon for three weeks. After that I ask my parents to let me find a job.

Noong una ayaw nila lalo na at malayo ang napili ko. Pero noong sinabi ko na ang dahilan naiintindihan nila. Buti na lang at nakapagtapos pa ko at nakatongtong sa stage sa kabila ng mga nangyari.

Now I'm here. Enjoying the little peaceful life I have.

Napabalik ako sa kasalukuyan ng makita ko ang aking cellphone na tumutunog. When I checked the callers name it's my mother. Sila lang naman nakakaalam ng number ko aside from them, si Jessa at Luna lang. Wala din akong social account s. The only way to contact me is through call and text.

I answered the call at kinabahan ako dahil alanganing araw siya tumatawag at office hour pa. Usually they call every week end dahil walang pasok.

I immediately answer the phone.

" Ma napatawag ka" Narinig ko ang munting hikbi ni mama.

"Ang Papa mo nasa hospital, I need you here".