Gusto kong umiyak nang buhatin niya ako papunta sa kama. Mabini niya akong inilapag doon saka tumitig sa akin. Mabilis na mabilis ang t***k ng puso ko sa kaba at pagkamuhi sa sarili.
“I love you, Leahbel. You are the only woman I will ever love,” bulong niya sa akin habang humahaplos ang isang kamay niya sa pisngi ko. Nanginginig ang buong katawan ko dahil sa pagpipigil na maiyak.
“Just do it and get over it,” malamig kong tugon. Kita kong nalambungan ng galit ang pagnanasang nasa mga mata niya. Pero hindi ko na iyon pinansin at pumikit na lang ako.
Ikinuyom ko ang mga kamao ko dahil nandidiri na ako sa sarili ko at pinipigil ang sarili na maiyak. Hindi ako iiyak. Wala akong karapatan dahil ako rin naman ang may kagagawan kaya nasa ganito akong sitwasiyon ngayon.
Nakaramdam ako ng lami
