“Teka, ano’ng lugar ba ito? Mukhang mahal dito, Ram. Tapos nandito pa tayo sa VIP room. Ayaw kong gumastos ka ng sobra dahil sa akin,” nataranta ako nang ganap na kaming makapasok sa VIP room nitong isang Japanese restaurant. Mukha talaga itong mamahalin base sa kabuuang hitsura ng lugar hanggang sa ayos ng mga taga-silbi.
“You deserve more than this. Saka huwag mo nang alalahanin ang gastos dahil masaya akong gawin ito para sa iyo,” paglalambing pa niya kaya lalo akong nag-alala.
“Ram, hindi ko naman minamaliit iyong kakayahan mong dalhin ako sa ganitong klaseng lugar. Kaya lang alam ko rin namang hindi gano’n kalaki ang suweldo mo bilang bodyguard. Ayaw kong ma-short ka sa budget nang dahil sa akin,” sinubukan kong mangatuwiran. Pero makahulugan lang niya akong nginitian.
“Huwag kang
