CHAPTER THIRTY-EIGHT
CHAPTER THIRTY-EIGHT: ••• ••• HINDI ko na alam kung ilang oras ang lumipas habang ako'y nakatambay sa harap ng computer, ang mga mata ko’y magkasunod na pumupunit sa bawat screen. Kabisado ko na ang bawat command at algorithm, ngunit paulit-ulit pa rin akong nagmamasid sa parehong mga resulta. Wala akong natagpuang impormasyon tungkol sa lalaki. Walang detalye, walang pangalan, at ang insignia na nakita ko sa kanya ay parang isang piraso ng alon na bumangga at nawala. Naalala ko ang nararamdaman ko noong makita ko siya—yung matinding pag-aalangan, parang may nararamdaman akong hindi ko kayang ipaliwanag. Nandiyan lang siya, mabilis lang, ngunit may lakas ng presensya na hindi mo kayang kalimutan. Habang pinagmamasdan ko ang mga imahe sa aking harap, naglalakbay ang isip ko sa mga tano
- Writer
