NOVEL’S POINT OF VIEW
ITO na ang araw kung saan magkikita sina Maui at ang kaniyang ama. Naisip kong sumama nitong nakaraan pero napapaisip din ako kung dapat ba. Sa kabila ng pag-iisip ko ng magiging final na desisyon ay sa mismong araw ding ito, kinakailangan kong humarap sa adoptive parents ko. Kaya naman, ngayon ay sina Ismael at Maui na lamang ang tutungo.
“Ihatid ka na muna kaya namin ikaw, watashi no tsuma?” tanong ni Ismael habang inaayos ang kaniyang buhok.
“Vixo, ayos lang naman sa akin ang hindi n’yo o mo muna ihatid. Sanay pa rin naman ako sa pamamasahe kaya huwag ka masyadong mag-alala, okay? Ikaw, kayo ni Maui, mag-iingat kayo,” tugon ko at ngumiti. Marahan kong kinuha ang suklay na hawak niya sabay pinaupo siya. Pagkatapos ay doon ko sinimulang ipagpatuloy ang pag-aayos s
