NOVEL'S POINT OF VIEW
“S-Saan ba tayo mag-uusap?” tanong ko habang nakatitig pa rin sa kaniya. Ngumiti lamang siya at medyo matagal bago siya tumigil. Nang pinalibot ko ang paningin ay medyo tanaw ko lang ang garden. Yari sa salamin ang pader sa kinaroroonan namin ngayon. Medyo tanaw lamang ang garden pero mas namayani sa paningin ang ulan. Matapos n'on ay maingat niya akong binaba.
“Watashi no tsuma, hindi ko na kayang pigilan pa na sabihin ito. Siguradong-sigurado na ako, noon pa man sigurado na ako rito,” ani niya sabay nilapat ang kanang kamay ko sa kaniyang dibdib.
“S-Sigurado saan?”
“Naalala mo ba ang madalas kong sabihing mga numeto o kaya i-text s-sa iyo?” tanong niya pabalik. Nanlaki ang mga mata ko sabay muling napalunok. Saka dahan-dahang tumango.
“A-Ano ang tungkol doon?”
