Walang-wala kami ngayon. Napaiyak na lang ako dahil hindi ko alam kung anong gagawin ko, kung paano ko pagsasabayin ang problema namin sa bahay at sa mga papelis. Napagdesisyunan ko na lamang pumunta sa cr sa itaas para doon ibuhos ang iyak ko dahil ang bigat sa pakiramdam. Pagewang-gewang akong naglalakad at agad akong tinulungan ni Damy. Ang isa sa katrabaho namin ni Tiara.
"Tulungan na kita, magpapahinga ka na ba?" nag-aalala niyang tanong.
"Kahit doon na lang sa tapat ng kuwarto ni Tiara," sagot ko.
Inalalayan niya ako at iniwan sa tapat ng kwarto ni Tiara katulad ng sinabi ko sa kan'ya. Pagkababa niya dumiretso ako sa cr at hindi ko naisip na i-lock ang pinto. Tumingin ako sa salamin at doon na nag-start bumuhos ang luha ko. Hinugasan ko ang mukha ko pero halata pa rin ang namamaga
