Chapter 68

2399 Words

TANIELLA Sa wakas, tumigil na rin sa pag-iyak si Tristan. Nakatulog din ito. Ang sabi ni Tamie ay gabi pa lang umiiyak na si Tristan. Ibig sabihin ay hindi ito nakatulog ng maayos. Gayon din si Tamie. Naawa tuloy ako dahil sa murang edad ni Tamie ay parang ito na ang tumayong nanay at tatay ni Tristan dahil sila ang magkasama dito sa bahay. Ang bata pa nito para pumasan ng malaking responsibilidad. "Tamie, pwede ba tayo mag-usap," agaw ko sa atensyon ng kapatid ko. Kasalukuyan kaming nasa kusina para maghanda ng meryenda para sa mga tauhan ni Rhann. "Sige po, Ate Tanie," sagot nito at naupo sa bakanteng upuan. "Ate Susan, pwede n'yo po ba muna kami iwan?" baling ko kay Ate Susan na agad naman nitong ginawa. Nang maiwan kami ni Tamie sa kusina ay naupo ako sa tapat niya. Nakangiti p

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD