“Bert!”
Parang biglang nagising ang diwa ni Vangie noong marinig niyang sumigaw si Shane. Sa sobrang pananabik niya sa binata ay nakalimutan na niyang hindi lang pala sila ang tao dito sa farm. Pinunasan niya ang kanyang luha at kumalas sa pagkakayakap ni Bert. Pero hinawakan siya nito sa magkabilang braso at pinakatitigan siya. Bigla namang nanlambot ang mga tuhod ni Vangie. Ilang araw lang silang hindi nagkita ng binata pero parang ilang taon niya itong hindi nakita. I miss you, Bert. Sobra, aniya sa kanyang isipan.
“Saan ka ba galing, Vangie?” ani Bert. Basang-basa na rin ang mukha nito dahil sa luha. Para bang inaalala nito ang bawat detalye ng mukha ni Vangie. “Hinintay kita.”
“Ano ba, Bert? Talaga ba?” inis na sabi ni Shane. Para siyang dinudurog sa nasasaksihan niyang eksena.
