Mula sa taas ng palasyo ay tanaw ni Morgana ang buong nasasakupan. Ang mga nilalang na nasa ilalim ng pamumuno niya ay walang sawa sa pagsisilbi sa kanya araw man o gabi. Kung ano ang hilingin niya sa mga ito ay agad na sinusunod kahit pa kapalit nito ang sarili nilang buhay.
"Mga hangal..." natatawa niyang saad sa sarili. "Sabagay ay hindi ko kayo masisisi, walang kahit sino ang hindi mabibighani sa kagandahan ko."
Paismid siyang pumasok sa loob ng silid dahil sa alaala ng kahapon. Kung may isang nabubuhay man sa mundo ang hindi nabighani sa kagandahan niya ay si Ezral iyon. Ang Heneral ng Arko Agartha na mas pinili na mahalin ang isang mortal na babae kaysa sa kanya. Isang kabiguan para sa kanya ang ipagpalit lalo pa sa isang mortal. She has a blood of a god running through her viens
